Pálmasunnudagur

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Við kross þinn, Jesús, jafnan vil ég mér hæli fá.Þar hellubjargið best ég finn, sem byggt ég traust get á.Það hæli er í eyðimörksvo ágæt höfn og blíð,þar sem reika' eg einn um ókunn löndgegnum angist, neyð og stríð.Ó, hjálp í sálarhrelling, ó, hæli, sem ég fann,við krossinn fagra frelsarans, þar frið ég sálu vann.Sem Jakob nætur sá í sýnupp sólar ljúkast hvel,get ég stigann séð frá krossi Krists,þar í kærleiks von ég dvel.En skammt frá krossins skugga ég skelfdur gröf sé nær,og dimm og geigvæn dauðans nótt þar drunga yfir slær.En nær mér stendur krosstákn Kristsí kærleiks ljóma fáð,eins og stjarna yfir villuveg,þar mér veitist ljós og náð.Og oft ég lít í anda Guðs einkason á krossvið dauðans berjast dimmu kvöl og dreyra renna foss.Ó, hvílíkt undur, ást og náð,sjá andans dýrsta hnoss,fyrir mig að ljúfur lausnarinnvildi líða dauða' á kross.Til kross þíns, kæri Jesús, ég kom og hlaut þar frið,því aldrei ég í huga hef það hæli' að skiljast við.Og hvað sem býður heimur mér,ég hismi met og tál,en ég hrósa mér af krossi Krists,þar Guðs kærleik vann mín sál. Amen.

¹Þakkið Drottni, því að hann er góður * því að miskunn hans varir að eilífu.

²Það mæli Ísrael * „Því að miskunn hans varir að eilífu!“

³Það mæli Arons ætt * „Því að miskunn hans varir að eilífu!“

⁴Það mæli þeir sem óttast Drottin * „Því að miskunn hans varir að eilífu!“

⁵Í þrengingunni ákallaði ég Drottin * hann bænheyrði mig og rýmkaði um mig.

⁶Drottinn er með mér, ég óttast eigi * hvað geta menn gjört mér?

⁷Drottinn er með mér með hjálp sína * og ég mun fá að horfa á ófarir hatursmanna minna.

⁸Betra er að leita hælis * hjá Drottni en að treysta mönnum,

⁹betra er að leita hælis * hjá Drottni en að treysta tignarmönnum.

¹⁰Allar þjóðir umkringdu mig * en í nafni Drottins hefi ég sigrast á þeim.

¹¹Þær umkringdu mig á alla vegu * en í nafni Drottins hefi ég sigrast á þeim.

¹²Þær umkringdu mig eins og býflugur vax, brunnu sem eldur í þyrnum * en í nafni Drottins hefi ég sigrast á þeim.

¹³Mér var hrundið, til þess að ég skyldi falla * en Drottinn veitti mér lið.

¹⁴Drottinn er styrkur minn og lofsöngur * og hann varð mér til hjálpræðis.

¹⁵Fagnaðar– og siguróp kveður við í tjöldum réttlátra * Hægri hönd Drottins vinnur stórvirki,

¹⁶hægri hönd Drottins upphefur * hægri hönd Drottins vinnur stórvirki.

¹⁷Ég mun eigi deyja * heldur lifa og kunngjöra verk Drottins.

¹⁸Drottinn hefur hirt mig harðlega * en eigi ofurselt mig dauðanum.

¹⁹Ljúkið upp fyrir mér hliðum réttlætisins * að ég megi fara inn um þau og lofa Drottin.

²⁰Þetta er hlið Drottins * réttlátir menn fara inn um það.

²¹Ég lofa þig * af því að þú bænheyrðir mig og ert orðinn mér hjálpræði.

²²Steinninn sem smiðirnir höfnuðu * er orðinn að hyrningarsteini.

²³Að tilhlutun Drottins er þetta orðið * það er dásamlegt í augum vorum.

²⁴Þetta er dagurinn sem Drottinn hefur gjört * fögnum, verum glaðir á honum.

²⁵Drottinn, hjálpa þú * Drottinn, gef þú gengi!

²⁶Blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins * frá húsi Drottins blessum vér yður.

²⁷Drottinn er Guð, hann lætur oss skína ljós. Tengið saman dansraðirnar með laufgreinum * allt inn að altarishornunum.

²⁸Þú ert Guð minn, og ég þakka þér * Guð minn, ég vegsama þig.

²⁹Þakkið Drottni, því að hann er góður * því að miskunn hans varir að eilífu.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

⁵²„Blessaður ert þú, Drottinn, Guð feðra vorra, og lofs verður og vegsamaður og upp hafinn yfir allt að eilífu * og blessað er hið heilaga nafn dýrðar þinnar og lofs vert og upp hafið yfir allt um allar aldir.

⁵³Blessaður ert þú í hinu heilaga musteri dýrðar þinnar * og mjög lofs verður og mjög dýrlegur að eilífu.

⁵⁴Blessaður ert þú í hásæti ríkis þíns * og mjög lofs verður og upp hafinn yfir allt að eilífu.

⁵⁵Blessaður ert þú, sem lítur í djúpin og situr yfir kerúbunum * og lofs verður og upp hafinn yfir allt að eilífu.

⁵⁶Blessaður ert þú á festingu himinsins * og lofs verður og dýrlegur að eilífu.

⁵⁷Öll verk Drottins, blessið Drottin * lofið hann og hefjið hann yfir allt að eilífu.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Hallelúja. Lofið Guð í helgidómi hans * lofið hann í voldugri festingu hans!

²Lofið hann fyrir máttarverk hans * lofið hann eftir mikilleik hátignar hans!

³Lofið hann með lúðurhljómi * lofið hann með hörpu og gígju!

⁴Lofið hann með bumbum og gleðidansi * lofið hann með strengleik og hjarðpípum!

⁵Lofið hann með hljómandi skálabumbum * lofið hann með hvellum skálabumbum!

⁶Allt sem andardrátt * hefur lofi Drottin! Hallelúja!

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sk 9, 9Fagna þú mjög, dóttirin Síon, lát gleðilátum, dóttirin Jerúsalem! Sjá, konungur þinn kemur til þín. Réttlátur er hann og sigursæll, lítillátur og ríður asna, ungum ösnufola.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

Af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð.

Með blóði þínu.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

⁶⁸Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.

⁶⁹Hann hefur reist oss horn * hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,

⁷⁰eins og hann talaði fyrir * munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,

⁷¹frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra * er hata oss.

⁷²Hann hefur auðsýnt feðrum vorum * miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,

⁷³þess eiðs * er hann sór Abraham föður vorum

⁷⁴að hrífa oss úr höndum óvina * og veita oss að þjóna sér óttalaust

⁷⁵í heilagleik og réttlæti fyrir * augum hans alla daga vora.

⁷⁶Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta * því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans

⁷⁷og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu * sem er fyrirgefning synda þeirra.

⁷⁸Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur * upp renna sól af hæðum að vitja vor

⁷⁹og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans * og beina fótum vorum á friðar veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Þegar Kristur kom inn í Jerúsalem var honum fagnað sem konungi og Messíasi. Tignum hann og lofum hann með fögnuði:Blessaður sé sá, sem kemur í nafni Drottins.Hósanna syni Davíðs, konungi eilífðar,hósanna þér sem sigraðir dauðann og myrkraöflin.Þú fórst upp til Jerúsalem til að þjást og gekkst þannig til dýrðar þinnar,leiddu Kirkju þína til hinnar himnesku páskahátíðar.Þú gjörðir kross þinn að lífsins tré,gefðu þeim ávöxt þess sem endurfæddir verða í skírninni.Frelsari mannkynsins, þú komst til að frelsa syndara,leið inn í ríki þitt alla þá sem hafa trú, von og kærleika.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Almáttugi eilífi Guð, þú lést lausnara vorn taka á sig hold og þola krossfestingu mannkyni til fyrirmyndar um auðmýkt. Veit þú mildur, að vér verðskuldum að vitna um þolgæði hans og öðlast hlutdeild í upprisu hans, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Fyrst boðar Guð sitt blessað náðarorðið,svo býður hann sitt ríka kærleiksborðiðog sendir einkason sinn til að kallatil sinnar kvöldmáltíðar alla – alla.En fyrsti' og annar afsökunar biðja,og eins fer fyrir boðsmanninum þriðja,og það er kunngjört Herra hefðarríkum,að heimsins börn ei sinni boðskap slíkum.Þá spyr hann að, hvort veikir ekki vilji,hvort volaðir og blindir ekki skilji,þá býður hann þeim bjargarlausu' og snauðu,þeim breysku, særðu, föllnu, týndu' og dauðu.Hvert orð er sterkast? Orðið hans, er kallar.Sjá, einnig dauðir ganga lífs til hallar,þeir koma' í hópum, heimurinn sem smáir,en Herrann segir: "Þeir eru' enn of fáir."Hann býður ennþá: "Farið, laðið, leiðið,og leitið, kallið, biðjið, þrýstið, neyðið,mitt kærleiks djúp á himins víðar hallir,í húsi mínu rúmast allir – allir."Fyrst kallar Guð, en bregðist þú því boði,þá biður Guð, og þó að hvorugt stoði,þá þrýstir Guð, og það er síðsta orðið,ef því er neitað, hræðstu sálar morðið!Ó, Drottinn, þú, sem býður, biður, neyðir,ég blindur er, en sonur þinn mig leiðirfrá synd og hættum gegnum dauðans dalinn,í dýrðar þinnar fagra gleðisalinn. Amen.

¹Svo segir Drottinn við drottin minn: „Sest þú mér til hægri handar * þá mun ég leggja óvini þína sem fótskör að fótum þér.“

²Drottinn réttir út þinn volduga sprota frá Síon * drottna þú mitt á meðal óvina þinna!

³Þjóð þín kemur sjálfboða á valdadegi þínum. Í helgu * skrauti frá skauti morgunroðans kemur dögg æskuliðs þíns til þín.

⁴Drottinn hefur svarið, og hann iðrar þess eigi * „Þú ert prestur að eilífu, að hætti Melkísedeks.“

⁵Drottinn er þér til hægri handar * hann knosar konunga á degi reiði sinnar.

⁷Á leiðinni drekkur hann úr læknum * þess vegna ber hann höfuðið hátt.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Gef eigi oss, Drottinn, eigi oss * heldur þínu nafni dýrðina sakir miskunnar þinnar og trúfesti.

²Hví eiga heiðingjarnir að segja * „Hvar er Guð þeirra?“

³En vor Guð er í himnunum * allt sem honum þóknast, það gjörir hann.

⁴Skurðgoð þeirra eru silfur og gull * handaverk manna.

⁵Þau hafa munn, en tala ekki * augu, en sjá ekki,

⁶þau hafa eyru, en heyra ekki * nef, en finna engan þef.

⁷Þau hafa hendur, en þreifa ekki, fætur * en ganga ekki, þau tala eigi með barka sínum.

⁸Eins og þau eru, verða smiðir þeirra * allir þeir er á þau treysta.

⁹En Ísrael treystir Drottni * hann er hjálp þeirra og skjöldur.

¹⁰Arons ætt treystir Drottni * hann er hjálp þeirra og skjöldur.

¹¹Þeir sem óttast Drottin treysta Drottni * hann er hjálp þeirra og skjöldur.

¹²Drottinn minnist vor, hann mun blessa * hann mun blessa Ísraels ætt, hann mun blessa Arons ætt,

¹³hann mun blessa þá er óttast Drottin * yngri sem eldri.

¹⁴Drottinn mun fjölga yður * sjálfum yður og börnum yðar.

¹⁵Þér eruð blessaðir af Drottni * skapara himins og jarðar.

¹⁶Himnarnir eru himnar Drottins * en jörðina hefur hann gefið mannanna börnum.

¹⁷Eigi lofa andaðir menn Drottin * né heldur neinn sá, sem hniginn er í dauðaþögn,

¹⁸en vér viljum lofa Drottin * héðan í frá og að eilífu. Hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

²¹Til þessa eruð þér kallaðir. Því að Kristur leið einnig fyrir yður og lét yður eftir fyrirmynd * til þess að þér skylduð feta í hans fótspor.

²²„Hann drýgði ekki synd * og svik voru ekki fundin í munni hans.“

²³Hann illmælti eigi aftur, er honum var illmælt, og hótaði eigi * er hann leið, heldur gaf það í hans vald, sem réttvíslega dæmir.

²⁴Hann bar sjálfur syndir vorar á líkama sínum upp á tréð * til þess að vér skyldum deyja frá syndunum og lifa réttlætinu. Fyrir hans benjar eruð þér læknaðir.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sbr. P 13, 26-30Bræður, oss er sent orð þessa hjálpræðis. Þeir, sem í Jerúsalem búa, og höfðingjar þeirra þekktu hann eigi né skildu orð spámannanna, sem upp eru lesin hvern hvíldardag, en uppfylltu þau með því að dæma hann. Þótt þeir fyndu enga dauðasök hjá honum, báðu þeir Pílatus að láta lífláta hann. En er þeir höfðu fullnað allt, sem um hann var ritað, tóku þeir hann ofan af krossinum og lögðu í gröf. En Guð vakti hann frá dauðum.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

Því að með krossi þínum hefur þú endurleyst heiminn.

Og vegsömum þig.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

⁴⁶Önd mín miklar Drottin

⁴⁷og andi minn gleðst í Guði * frelsara mínum.

⁴⁸Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar * héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.

⁴⁹Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört * og heilagt er nafn hans.

⁵⁰Miskunn hans við þá, er óttast hann * varir frá kyni til kyns.

⁵¹Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og * drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.

⁵²Valdhöfum hefur hann steypt af * stóli og upp hafið smælingja,

⁵³hungraða hefur hann fyllt gæðum * en látið ríka tómhenta frá sér fara.

⁵⁴Hann hefur minnst miskunnar sinnar og * tekið að sér Ísrael, þjón sinn,

⁵⁵eins og hann talaði til feðra vorra * við Abraham og sæði hans ævinlega.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Einlæglega og auðmjúklega biðjum vér Guð, sem hugsar um alla menn, og hrópum:Drottinn, miskunna lýð þínum.Verndaðu Kirkjuna.Verndaðu páfa vorn N.Hjálpaðu biskupi vorum N.Frelsaðu lýð þinn.Varðveittu friðinn.Lýstu trúleysingjum.Leiddu þá sem stjórna þjóðum.Hjálpaðu fátækum.Huggaðu sorgmædda.Miskunna þú munaðarlausum.Taktu á móti dánum.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Almáttugi eilífi Guð, þú lést lausnara vorn taka á sig hold og þola krossfestingu mannkyni til fyrirmyndar um auðmýkt. Veit þú mildur, að vér verðskuldum að vitna um þolgæði hans og öðlast hlutdeild í upprisu hans, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Ég játa fyrir almáttugum Guðiog yður, bræður og systur,að ég hef syndgað mjögí hugsun, orði, athöfnog vanrækslu:mín sök, mín sök, mín mikla sök.Því bið ég alsæla Maríu, ætíð mey,alla engla og dýrlingaog yður, bræður og systur,að biðja fyrir mér við Guð, Drottin vorn.Almáttugur Guð miskunni oss,fyrirgefi oss syndir vorar og leiði oss til eilífs lífs.Amen.

Þú, Jesús, lífsins lindin bestþú ljós og yndi sálna mestþú betra hverri býður þrájá, betra' en allt, sem hugsast má.Ó, hve mín þrá er heit til þínæ, hvenær muntu vitja mín.Æ, hvenær fögnuð hlýt ég þinnæ, hvenær saðning, Jesús minn?Ég fylgi, Jesús, þangað þérei þig fær skilið neitt frá mérþú hefur tekið hjartað mittþað hjá þér dvelur og er þitt.Þig lofar allur himins herog helga vegsemd greiðir þér.Þú, gleðin heims, þú gafst oss friðvorn Guð og föður sjálfan við.Þig lofi, Jesús, líf og sálþig lofi tunga' og hjartans mál.Í trú vér biðjum: Til þín innoss tak þú alla' í himin þinn. Amen.

¹Sæll er sá, er situr í skjóli Hins hæsta * sá er gistir í skugga Hins almáttuga,

²sá er segir við Drottin: „Hæli mitt og háborg * Guð minn, er ég trúi á!“

³Hann frelsar þig úr snöru fuglarans * frá drepsótt glötunarinnar,

⁴hann skýlir þér með fjöðrum sínum * undir vængjum hans mátt þú hælis leita, trúfesti hans er skjöldur og verja.

⁵Eigi þarft þú að óttast ógnir næturinnar * eða örina, sem flýgur um daga,

⁶drepsóttina, er reikar um í dimmunni * eða sýkina, er geisar um hádegið.

⁷Þótt þúsund falli þér við hlið og tíu þúsund þér til hægri handar * þá nær það ekki til þín.

⁸Þú horfir aðeins á með augunum * sér hversu óguðlegum er endurgoldið.

⁹Þitt hæli er Drottinn * þú hefur gjört Hinn hæsta að athvarfi þínu.

¹⁰Engin ógæfa hendir þig * og engin plága nálgast tjald þitt.

¹¹Því að þín vegna býður hann út englum sínum * til þess að gæta þín á öllum vegum þínum.

¹²Þeir munu bera þig á höndum sér * til þess að þú steytir ekki fót þinn við steini.

¹³Þú skalt stíga ofan á ljón og nöðrur * troða fótum ung ljón og dreka.

¹⁴„Af því að hann leggur ást á mig, mun ég frelsa hann * ég bjarga honum, af því að hann þekkir nafn mitt.

¹⁵Ákalli hann mig, mun ég bænheyra hann * ég er hjá honum í neyðinni, ég frelsa hann og gjöri hann vegsamlegan.

¹⁶Ég metta hann með fjöld lífdaga * og læt hann sjá hjálpræði mitt.“

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Opb 22, 4-5Þeir munu sjá ásjónu hans og nafn hans mun vera á ennum þeirra. Og nótt mun ekki framar til vera og þeir þurfa ekki lampaljós né sólarljós, því að Drottinn Guð skín á þá og þeir munu ríkja um aldir alda.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Þú hefur frelsað oss, Drottinn, sannleikans Guð.

Í þínar hendur fel ég anda minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

¹Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, * eins og þú hefir heitið mér,

²því að augu mín hafa séð * hjálpræði þitt,

³sem þú hefir opinberað * í augsýn allra lýða,

⁴ljós til opinberunar heiðingjum * og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Guð, Faðir, veit oss er í dag höfum minnst upprisu Sonar þíns, auðmjúka bæn vora: Frelsa oss frá öllu illu svo að vér fáum sofið í friði og risið í gleði til að lofsyngja dýrð þína. Fyrir Krist, Drottin vorn.Amen.

Drottinn veiti oss hljóða nótt og ákjósanleg ævilok. Amen.

Blíða móðir Frelsarans,himnahlið, sævarstjarna,hraða þér til hjálpar lýð þínum,sem þrátt fyrir hrösun vill reisa sig við.Þú sem fæddir skapara heimsins,og braust lögmál náttúrunnar,hélst flekklausum meydómi þínum.Lít til syndara í náð.