Mánudagur í dymbilviku

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Við kross þinn, Jesús, jafnan vil ég mér hæli fá.Þar hellubjargið best ég finn, sem byggt ég traust get á.Það hæli er í eyðimörksvo ágæt höfn og blíð,þar sem reika' eg einn um ókunn löndgegnum angist, neyð og stríð.Ó, hjálp í sálarhrelling, ó, hæli, sem ég fann,við krossinn fagra frelsarans, þar frið ég sálu vann.Sem Jakob nætur sá í sýnupp sólar ljúkast hvel,get ég stigann séð frá krossi Krists,þar í kærleiks von ég dvel.En skammt frá krossins skugga ég skelfdur gröf sé nær,og dimm og geigvæn dauðans nótt þar drunga yfir slær.En nær mér stendur krosstákn Kristsí kærleiks ljóma fáð,eins og stjarna yfir villuveg,þar mér veitist ljós og náð.Og oft ég lít í anda Guðs einkason á krossvið dauðans berjast dimmu kvöl og dreyra renna foss.Ó, hvílíkt undur, ást og náð,sjá andans dýrsta hnoss,fyrir mig að ljúfur lausnarinnvildi líða dauða' á kross.Til kross þíns, kæri Jesús, ég kom og hlaut þar frið,því aldrei ég í huga hef það hæli' að skiljast við.Og hvað sem býður heimur mér,ég hismi met og tál,en ég hrósa mér af krossi Krists,þar Guðs kærleik vann mín sál. Amen.

¹Til söngstjórans. Kóraítamaskíl.

²Eins og hindin, sem þráir vatnslindir * þráir sál mín þig, ó Guð.

³Sál mína þyrstir eftir Guði * hinum lifanda Guði. Hvenær mun ég fá að koma og birtast fyrir augliti Guðs?

⁴Tár mín urðu fæða mín dag og nótt * af því menn segja við mig allan daginn: „Hvar er Guð þinn?“

⁵Um það vil ég hugsa og úthella sál minni, sem í mér er * hversu ég gekk fram í mannþrönginni, leiddi þá til Guðs húss með fagnaðarópi og lofsöng, með hátíðaglaumi.

⁶Hví ert þú beygð, sál mín, og ólgar í mér? Vona á Guð * því að enn mun ég fá að lofa hann, hjálpræði auglitis míns og Guð minn.

⁷Guð minn, sál mín er beygð í mér * fyrir því vil ég minnast þín frá Jórdan– og Hermonlandi, frá litla fjallinu.

⁸Eitt djúpið kallar á annað djúp, þegar fossar þínir duna * allir boðar þínir og bylgjur ganga yfir mig.

⁹Um daga býður Drottinn út náð sinni * og um nætur syng ég honum ljóð, bæn til Guðs lífs míns.

¹⁰Ég mæli til Guðs: „Þú bjarg mitt * hví hefur þú gleymt mér? hví verð ég að ganga harmandi, kúgaður af óvinum?“

¹¹Háð fjandmanna minna er sem rotnun í beinum mínum * er þeir segja við mig allan daginn: „Hvar er Guð þinn?“

¹²Hví ert þú beygð, sál mín, og ólgar í mér? Vona á Guð * því að enn mun ég fá að lofa hann, hjálpræði auglitis míns og Guð minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Miskunna oss, Guð allra * og lít til vor og sýn oss ljós miskunnsemda þinna,

²og send ótta þinn yfir þjóðirnar, sem eigi hafa þín leitað, að þær megi vita * að enginn Guð er til nema þú, og að þær megi kunngjöra undur þín.

³Hef upp hönd þína yfir hinar framandi þjóðir * að þær megi sjá mátt þinn.

⁴Því að eins og þú hefur helgaður verið í oss í augsýn þeirra * svo skalt þú mikillegur gjörður verða meðal þeirra í vorri augsýn,

⁵að þær megi þekkja þig, eins og vér höfum og þig þekkt * að enginn Guð er til nema þú, Drottinn.

⁶Endurnýja tákn þín * og vinn ný kraftaverk.

⁷Vegsama hönd þína * og þinn hægri arm.

¹³Safna saman öllum ættkvíslum Jakobs, að þær megi vita, að enginn Guð er til nema þú * og megi kunngjöra hin miklu verk þín; og þú munt erfa þær eins og frá upphafi.

¹⁴Miskunna lýð þínum, sem nafn þitt er nefnt yfir * og Ísrael, sem þú hefur upp reist að vera þinn frumburð.

¹⁵Miskunna Jerúsalem, borginni * sem þú hefur helgað, borg hvíldar þinnar.

¹⁶Fyll Síon þínum ósegjanlegu orðum * og lýð þinn dýrð þinni.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

²Himnarnir segja frá Guðs dýrð * og festingin kunngjörir verkin hans handa.

³Hver dagurinn kennir öðrum * hver nóttin boðar annarri speki.

⁴Engin ræða, engin orð * ekki heyrist raust þeirra.

⁵Og þó fer hljómur þeirra um alla jörðina * og orð þeirra ná til endimarka heims. Þar reisti hann röðlinum tjald.

⁶Hann er sem brúðguminn, er gengur út úr svefnhúsi sínu * hlakkar sem hetja til að renna skeið sitt.

⁷Við takmörk himins rennur hann upp * og hringferð hans nær til enda himins, og ekkert dylst fyrir geislaglóð hans.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Jer 11, 19-20Ég var sjálfur eins og vanið lamb, sem leitt er til slátrunar, og vissi ekki, að þeir voru að brugga ráð gegn mér: „Vér skulum eyða tréð í blóma þess og uppræta hann af landi lifenda, svo að nafns hans verði ekki minnst framar!“ En, Drottinn allsherjar, þú er réttlátlega dæmir og rannsakar nýrun og hjartað, lát mig sjá hefnd þína á þeim, því að þér fel ég málefni mitt!

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

Af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð.

Með blóði þínu.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

⁶⁸Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.

⁶⁹Hann hefur reist oss horn * hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,

⁷⁰eins og hann talaði fyrir * munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,

⁷¹frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra * er hata oss.

⁷²Hann hefur auðsýnt feðrum vorum * miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,

⁷³þess eiðs * er hann sór Abraham föður vorum

⁷⁴að hrífa oss úr höndum óvina * og veita oss að þjóna sér óttalaust

⁷⁵í heilagleik og réttlæti fyrir * augum hans alla daga vora.

⁷⁶Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta * því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans

⁷⁷og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu * sem er fyrirgefning synda þeirra.

⁷⁸Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur * upp renna sól af hæðum að vitja vor

⁷⁹og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans * og beina fótum vorum á friðar veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Elskuðu bræður (og systur), biðjum til Krists, Frelsara vors, sem endurleysti oss með blóði sínu og upprisu:Drottinn, miskunna þú oss.Þú fórst upp til Jerúsalem til að þjást og gekkst þannig inn í dýrð þína,færðu Kirkju þína til hinnar himnesku páskahátíðar.Þú varst hafinn upp á krossinum og stunginn með spjóti hermannsins,græddu sár vor.Þú gjörðir krossinn að lífsins tré,gefðu ávexti þess til þeirra sem endurfæddir verða í skírninni.Á krossinum fyrirgafst þú hinum iðrandi ræningja,fyrirgef oss syndir vorar.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Vér biðjum, almáttugi Guð, gef að vér, sem bugumst vegna veikleika vors, öndum léttar fyrir píslir þíns eingetna Sonar, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Fyrst boðar Guð sitt blessað náðarorðið,svo býður hann sitt ríka kærleiksborðiðog sendir einkason sinn til að kallatil sinnar kvöldmáltíðar alla – alla.En fyrsti' og annar afsökunar biðja,og eins fer fyrir boðsmanninum þriðja,og það er kunngjört Herra hefðarríkum,að heimsins börn ei sinni boðskap slíkum.Þá spyr hann að, hvort veikir ekki vilji,hvort volaðir og blindir ekki skilji,þá býður hann þeim bjargarlausu' og snauðu,þeim breysku, særðu, föllnu, týndu' og dauðu.Hvert orð er sterkast? Orðið hans, er kallar.Sjá, einnig dauðir ganga lífs til hallar,þeir koma' í hópum, heimurinn sem smáir,en Herrann segir: "Þeir eru' enn of fáir."Hann býður ennþá: "Farið, laðið, leiðið,og leitið, kallið, biðjið, þrýstið, neyðið,mitt kærleiks djúp á himins víðar hallir,í húsi mínu rúmast allir – allir."Fyrst kallar Guð, en bregðist þú því boði,þá biður Guð, og þó að hvorugt stoði,þá þrýstir Guð, og það er síðsta orðið,ef því er neitað, hræðstu sálar morðið!Ó, Drottinn, þú, sem býður, biður, neyðir,ég blindur er, en sonur þinn mig leiðirfrá synd og hættum gegnum dauðans dalinn,í dýrðar þinnar fagra gleðisalinn. Amen.

²Hjarta mitt svellur af ljúfum orðum * ég flyt konungi kvæði mitt, tunga mín er sem penni hraðritarans.

³Fegurri ert þú en mannanna börn, yndisleik er úthellt yfir varir þínar * fyrir því hefur Guð blessað þig að eilífu.

⁴Gyrð lendar þínar sverði * þú hetja, ljóma þínum og vegsemd.

⁵Sæk fram sigursæll sakir tryggðar og réttlætis * hægri hönd þín mun sýna þér ógurlega hluti.

⁶Örvar þínar eru hvesstar * þjóðir falla að fótum þér, fjandmenn konungs eru horfnir.

⁷Hásæti þitt er Guðs hásæti um aldur og ævi * sproti ríkis þíns er réttlætis–sproti.

⁸Þú elskar réttlæti og hatar ranglæti, fyrir því hefur Guð * þinn Guð, smurt þig með fagnaðarolíu framar félögum þínum.

⁹Myrra og alóe og kassía eru öll þín klæði * frá fílabeinshöllinni gleður strengleikurinn þig.

¹⁰Konungadætur eru meðal vildarkvenna þinna * konungsbrúðurin stendur þér til hægri handar í skrúða Ófír–gulls.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹¹„Heyr, dóttir, og hneig eyra * þitt! Gleym þjóð þinni og föðurlandi,

¹²að konungi megi renna hugur til fegurðar þinnar * því að hann er herra þinn og honum átt þú að lúta.

¹³Frá Týrus munu menn koma með gjafir * auðugustu menn lýðsins leita hylli þinnar.“

¹⁴Eintómt skraut er konungsdóttirin * perlum sett og gullsaumi eru klæði hennar.

¹⁵Í glitofnum klæðum er hún leidd fyrir konung * meyjar fylgja henni, vinkonur hennar eru færðar fram fyrir þig.

¹⁶Þær eru leiddar inn með fögnuði og gleði * þær fara inn í höll konungs.

¹⁷Í stað feðra þinna komi synir þínir * þú munt gjöra þá að höfðingjum um land allt.

¹⁸Ég vil gjöra nafn þitt minnisstætt öllum komandi kynslóðum * þess vegna skulu þjóðir lofa þig um aldur og ævi.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

³Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists * sem í Kristi hefur blessað oss með hvers konar andlegri blessun í himnahæðum.

⁴Áður en heimurinn var grundvallaður hefur hann útvalið oss í Kristi * til þess að vér værum heilagir og lýtalausir fyrir honum. Í kærleika sínum

⁵ákvað hann fyrirfram að veita oss sonarrétt í * Jesú Kristi. Sá var vilji hans og velþóknun

⁶til vegsemdar dýrð hans og náð * sem hann lét oss í té í sínum elskaða syni.

⁷Í honum, fyrir hans blóð eigum * vér endurlausnina og fyrirgefningu afbrota vorra.

⁸Svo auðug er náð hans * sem hann gaf oss ríkulega með hvers konar vísdómi og skilningi.

⁹Og hann kunngjörði oss leyndardóm vilja síns * þá ákvörðun,

¹⁰sem hann hafði með sjálfum sér ákveðið að framkvæma, er fylling tímans kæmi * Hann ætlaði að safna öllu því sem er í Kristi, á himnum, og því, sem er á jörðu, undir eitt höfuð í honum.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Rm 5, 8-9Guð auðsýnir kærleika sinn til vor, þar sem Kristur er fyrir oss dáinn meðan vér enn vorum í syndum vorum. Þar sem vér nú erum réttlættir fyrir blóð hans, því fremur mun hann frelsa oss frá reiðinni.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

Því að með krossi þínum hefur þú endurleyst heiminn.

Og vegsömum þig.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

⁴⁶Önd mín miklar Drottin

⁴⁷og andi minn gleðst í Guði * frelsara mínum.

⁴⁸Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar * héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.

⁴⁹Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört * og heilagt er nafn hans.

⁵⁰Miskunn hans við þá, er óttast hann * varir frá kyni til kyns.

⁵¹Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og * drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.

⁵²Valdhöfum hefur hann steypt af * stóli og upp hafið smælingja,

⁵³hungraða hefur hann fyllt gæðum * en látið ríka tómhenta frá sér fara.

⁵⁴Hann hefur minnst miskunnar sinnar og * tekið að sér Ísrael, þjón sinn,

⁵⁵eins og hann talaði til feðra vorra * við Abraham og sæði hans ævinlega.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Einlæglega og auðmjúklega biðjum vér Guð, sem hugsar um alla menn, og hrópum:Drottinn, heimsæktu lýð þinn.Sameina Kirkjuna.Varðveittu páfa vorn N.Verndaðu biskup vorn N.Vertu nálægur trúboðum.Íklæddu presta réttlæti.Helgaðu klausturfólk.Slökktu óvináttu.Nærðu börn með náð þinni.Gef að æskan dafni í visku.Huggaðu og styddu gamalt fólk.Vertu gjafmildur við vini vora.Taktu látna í tölu heilagra.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Vér biðjum, almáttugi Guð, gef að vér, sem bugumst vegna veikleika vors, öndum léttar fyrir píslir þíns eingetna Sonar, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Ég játa fyrir almáttugum Guðiog yður, bræður og systur,að ég hef syndgað mjögí hugsun, orði, athöfnog vanrækslu:mín sök, mín sök, mín mikla sök.Því bið ég alsæla Maríu, ætíð mey,alla engla og dýrlingaog yður, bræður og systur,að biðja fyrir mér við Guð, Drottin vorn.Almáttugur Guð miskunni oss,fyrirgefi oss syndir vorar og leiði oss til eilífs lífs.Amen.

Þú, Jesús, lífsins lindin bestþú ljós og yndi sálna mestþú betra hverri býður þrájá, betra' en allt, sem hugsast má.Ó, hve mín þrá er heit til þínæ, hvenær muntu vitja mín.Æ, hvenær fögnuð hlýt ég þinnæ, hvenær saðning, Jesús minn?Ég fylgi, Jesús, þangað þérei þig fær skilið neitt frá mérþú hefur tekið hjartað mittþað hjá þér dvelur og er þitt.Þig lofar allur himins herog helga vegsemd greiðir þér.Þú, gleðin heims, þú gafst oss friðvorn Guð og föður sjálfan við.Þig lofi, Jesús, líf og sálþig lofi tunga' og hjartans mál.Í trú vér biðjum: Til þín innoss tak þú alla' í himin þinn. Amen.

¹Hneig eyra þitt, Drottinn, og bænheyr mig * því að ég er hrjáður og snauður.

²Vernda sál mína, því að ég er helgaður þér * hjálpa þú, Guð minn, þjóni þínum, er treystir þér.

³Ver mér náðugur, Drottinn * því þig ákalla ég allan daginn.

⁴Gleð þú sál þjóns þíns * því að til þín, Drottinn, hef ég sál mína.

⁵Þú, Drottinn, ert góður og fús til að fyrirgefa * gæskuríkur öllum þeim er ákalla þig.

⁶Hlýð, Drottinn * á bæn mína og gef gaum grátbeiðni minni.

⁷Þegar ég er í nauðum staddur ákalla ég þig * því að þú bænheyrir mig.

⁸Enginn er sem þú meðal guðanna * Drottinn, og ekkert er sem þín verk.

⁹Allar þjóðir, er þú hefur skapað * munu koma og falla fram fyrir þér, Drottinn, og tigna nafn þitt.

¹⁰Því að þú ert mikill og gjörir furðuverk * þú einn, ó Guð!

¹¹Vísa mér veg þinn, Drottinn, lát mig ganga í sannleika þínum * gef mér heilt hjarta, að ég tigni nafn þitt.

¹²Ég vil lofa þig, Drottinn, Guð minn * af öllu hjarta og heiðra nafn þitt að eilífu,

¹³því að miskunn þín er mikil við mig * og þú hefur frelsað sál mína frá djúpi Heljar.

¹⁴Ofstopamenn hefjast gegn mér, ó Guð * og hópur ofríkismanna sækist eftir sál minni, eigi hafa þeir þig fyrir augum.

¹⁵En þú, Drottinn, ert miskunnsamur og líknsamur Guð * þolinmóður og gæskuríkur og harla trúfastur.

¹⁶Snú þér að mér og ver mér náðugur * veit þjóni þínum kraft þinn og hjálpa syni ambáttar þinnar.

¹⁷Gjör þú tákn til góðs fyrir mig, að hatursmenn mínir megi horfa á það sneyptir * að þú, Drottinn, hjálpar mér og huggar mig.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sbr. 1Þ 5, 9-10Guð hefur ekki ætlað oss til að verða reiðinni að bráð, heldur til að öðlast sáluhjálp fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, sem dó fyrir oss, til þess að vér mættum lifa með honum, hvort sem vér vökum eða sofum.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Þú hefur frelsað oss, Drottinn, sannleikans Guð.

Í þínar hendur fel ég anda minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

¹Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, * eins og þú hefir heitið mér,

²því að augu mín hafa séð * hjálpræði þitt,

³sem þú hefir opinberað * í augsýn allra lýða,

⁴ljós til opinberunar heiðingjum * og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Drottinn, veit líkömum vorum hvíld í svefni og lát þau störf er vér höfum í dag unnið, vera undirbúning hinnar eilífu uppskeru. Fyrir Krist, Drottin vorn.Amen.

Drottinn veiti oss hljóða nótt og ákjósanleg ævilok. Amen.

Blíða móðir Frelsarans,himnahlið, sævarstjarna,hraða þér til hjálpar lýð þínum,sem þrátt fyrir hrösun vill reisa sig við.Þú sem fæddir skapara heimsins,og braust lögmál náttúrunnar,hélst flekklausum meydómi þínum.Lít til syndara í náð.