Ef því nokkur upphvatning er í Kristi, ef nokkurt kærleiksávarp, ef nokkurt samfélag andans, ef nokkur ástúð og meðaumkvun á sér stað,
þá gjörið gleði mína fullkomna, svo að þér séuð samhuga, hafið sama kærleika og hafið með einni sál eitt í huga;
ekkert af sérdrægni né hégómagirnd, heldur metið með lítillæti hver annan meira en sjálfan sig;
og sérhver líti ekki einungis til þess, sem hans er, heldur líti og sérhver til þess, sem annarra er.
Hafið það hugarfar í yður, sem og var í Kristi Jesú,
sem áleit það ekki, þótt hann væri í Guðs mynd, rán að vera jafn Guði,
heldur afklæddist henni, er hann tók þjóns mynd og kom í líkingu manns;
og er hann kom fram að ytra hætti sem maður, lítillækkaði hann sjálfan sig og varð hlýðinn til dauða, já til dauða á krossi.
Fyrir því hefir og Guð hátt upp hafið hann, og gefið honum nafnið, sem hverju nafni er æðra,
til þess að í nafni Jesú skuli hvert kné beygja sig, þeirra, sem eru á himni, og þeirra, sem eru á jörðu, og þeirra, sem undir jörðunni eru,
og sérhver tunga viðurkenna, að Jesús Kristur er Drottinn, Guði föður til dýrðar.
Eins og þér þess vegna, mínir elskuðu, hafið ætíð verið hlýðnir, svo vinnið að sáluhjálp yðar með ugg og ótta, ekki eins og í viðurvist minni aðeins, heldur nú miklu fremur að mér fjarverandi;
því að það er Guð, sem verkar í yður bæði að vilja og framkvæma, sér til velþóknunar.
Gjörið alt án mögls og efablendni,
til þess að þér verðið óaðfinnanlegir og einlægir, flekklaus Guðs börn meðal rangsnúinnar og gjörspiltrar kynslóðar, sem þér skínið hjá eins og himinljós í heiminum,
og haldið fast við orð lífsins, mér til hróss á degi Krists, að eg hafi ekki hlaupið til ónýtis né erfiðað til ónýtis.
En þótt mér, við fórn og þjónustu mína að trú yðar, verði sjálfum fórnað, þá gleðst eg og samgleðst yður öllum;
en af hinu sama skuluð þér einnig gleðjast og samgleðjast mér.
En eg vona í drotni Jesú, að eg bráðum muni geta sent Tímóteus til yðar, til þess að einnig mér verði hughægra, þá er eg fæ að vita um hagi yðar;
því að engan hefi eg með sama huga, þann er láti sér einlæglega ant um hagi yðar;
því að allir leita þeir þess, sem er þeirra sjálfra, en ekki þess, sem Jesú Krists er.
En þér vitið, hvernig hann hefir reynst, að hann hefir þjónað að boðun fagnaðarerindisins með mér, eins og barn þjónar föður sínum.
Hann vona eg þá að geta sent, jafnskjótt og eg er búinn að fullsjá, hvað um mig verður.
En eg treysti því í drotni, að eg muni og bráðum koma sjálfur.
En eg hefi álitið nauðsynlegt að senda til yðar Epafrodítus, bróður minn og samverkamann og samherja, en sendimann yðar og erindreka í því að bæta úr þörf minni,
því að hann þráði yður alla og var angurvær út af því, að þér höfðuð heyrt, að hann hefði orðið sjúkur;
því sjúkur varð hann, aðkominn dauða, en Guð miskunnaði honum, og ekki einungis honum, heldur og mér, til þess að eg eigi skyldi hafa hrygð á hrygð ofan.
Þessa vegna hefi eg flýtt mér því heldur að senda hann, til þess að þér verðið aftur glaðir, er þér sjáið hann, og mér verði hughægra.
Takið því á móti honum í drotni með öllum fögnuði, og hafið slíka menn í heiðri,
því að fyrir verk Krists var hann að dauða kominn, þar eð hann lagði líf sitt í hættu, til þess að hann bætti upp það, sem brast á þjónustu yðar mér til handa.