Páll og Tímóteus, þjónar Krists Jesú, til allra heilagra í Kristi Jesú, sem eru í Filippí, ásamt biskupum og djáknum.
Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og drotni Jesú Kristi.
Eg þakka Guði mínum í hvert skifti sem eg hugsa til yðar,
og gjöri ávalt í öllum bænum mínum með gleði bæn fyrir yður öllum,
fyrir samfélag yðar um fagnaðarerindið, frá hinum fyrsta degi til þessa;
þar eð eg fulltreysti einmitt því, að hann, sem byrjaði í yður gott verk, muni fullkomna það alt til dags Jesú Krists,
eins og einnig rétt er fyrir mig að bera þennan huga til yðar allra, þar eð eg hefi yður í hjarta mínu, þar sem þér eruð allir hluttakandi ásamt mér í náðinni, bæði í fjötrum mínum og við vörn og staðfesting fagnaðarerindisins.
Því að Guð er mér þess vitni, hvernig eg þrái yður alla með ástúð Krists Jesú;
og þetta bið eg um, að elska yðar aukist enn þá meir og meir, með þekkingu og allri greind,
svo að þér getið metið rétt þá hluti, sem munur er á, til þess að þér séuð hreinir og ámælislausir til dags Krists,
auðugir að réttlætis ávexti, þeim er fæst fyrir Jesúm Krist, til dýrðar og lofs Guði.
En eg vil, bræður, að þér skulið vita, að það, sem fram við mig hefir komið, hefir mikillega orðið fagnaðarerindinu til eflingar,
svo að það er augljóst orðið í allri lífvarðarhöllinni og fyrir öllum öðrum, að fjötrar mínir eru í Kristi,
og að flestir af bræðrunum í drotni hafa, uppörfaðir við fjötra mína, meiri djörfung til að tala orð Guðs óttalaust.
Sumir prédika að sönnu Krist af öfund og þrætugirni, en sumir gjöra það líka af góðum hug;
þeir, sem gjöra það af kærleika, gjöra það vegna þess, að þeir vita, að eg er settur fagnaðarerindinu til varnar;
en hinir, sem prédika Krist af sérdrægni, gjöra það ekki af hreinum huga, heldur í þeim tilgangi að bæta þrengingu ofan á fjötra mína.
En hvað um það? einungis að Kristur er boðaður á allan hátt, hvort sem það heldur er af yfirdrepskap eða í sannleika; og þetta gleður mig og það mun einnig gleðja mig;
því að eg veit, að þetta verður mér til frelsunar fyrir bæn yðar og fulltingi anda Jesú Krists,
eftir innilegri löngun minni og von, að eg í engu muni til skammar verða, heldur að Kristur muni í allri djörfung einnig nú, eins og ávalt, miklast fyrir líkama minn, hvort sem það verður með lífi eða dauða;
því að mér er það að lifa Kristur og að deyja ávinningur.
En ef það að lifa í holdinu er starfsávöxtur fyrir mig, þá veit eg reyndar ekki, hvað eg á að kjósa.
Það er tvent, sem þrýstir að mér, þar sem eg hefi löngun til að fara héðan og vera með Kristi, því að það væri miklu betra;
en að dvelja í holdinu er nauðsynlegra yðar vegna;
og í trausti til þess veit eg að eg muni lifa og halda áfram að vera hjá yður öllum, yður til framfara og gleði í trúnni,
til þess að hrós yðar verði því meira í Kristi Jesú fyrir mína skuld, við það að eg kem aftur til yðar.
Einungis skuluð þér hegða yður eins og samboðið er fagnaðarerindi Krists, til þess að hvort sem eg kem og sé yður, eða eg er fjarverandi, að eg fái að heyra um yður, að þér standið stöðugir í einum anda og berjist saman með einni sál, fyrir trú fagnaðarerindisins,
og látið í engu skelfast af mótstöðumönnunum, sem fyrir þá er merki um glötun þeirra, en um hjálpræði yðar, og það frá Guði;
því að yður er veitt sú náð fyrir Krists sakir, ekki einungis að trúa á hann, heldur og að þola þjáningar hans vegna,
yður, sem eigið í sömu baráttu, sem þér áður sáuð á mér og nú heyrið um mig.