Miðvikudagur í 4. viku páskatíðar

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Guðs föður dýrðar dásöm mynd,dagsins eilífa heilög lind,alheimsins ljós og líf og von,lof sé þér, Guðs og mannsins son.Sól þinnar náðar helg og hlýheilsar oss alla morgna ný.Hjartað vakni og heilsi þér,hylli þitt sanna ljós sem ber.Renni oss upp þín sannleikssól,sigri hún það, sem myrkrið ól,lát guðdómsanda geislann þinngreiða þér veg í hjörtun inn.Morgunn af þinni miskunn skín,myrkrin öll sigrar gæskan þín,lúti vor sála sigri þeim,sjái og boði ljóssins heim.Þú ert vor dagur, vernd og vörn,varðveit í trúnni öll þín börn.Veit oss að bera vitni þér,vera þér trú á jörðu hér.Dagurinn fagur fari um heim,finni vor sál þinn tæra hreimí gegnum alla hljóma hansmeð helgri þökk til skaparans.Lind allrar náðar, lífsins brauð,líknin í hverri þraut og nauð,alvaldi Drottinn, einum þér,eilíf vegsemd og lotning ber. Amen.

¹Ljóð. Davíðssálmur.

²Hjarta mitt er stöðugt, ó Guð * ég vil syngja og leika, vakna þú, sála mín!

³Vakna þú, harpa og gígja * ég vil vekja morgunroðann.

⁴Ég vil lofa þig meðal lýðanna * Drottinn, vegsama þig meðal þjóðanna,

⁵því að miskunn þín er himnum hærri * og trúfesti þín nær til skýjanna.

⁶Sýn þig himnum hærri, ó Guð * og dýrð þín breiðist yfir gjörvalla jörðina,

⁷til þess að ástvinir þínir megi frelsast. Hjálpa * þú með hægri hendi þinni og bænheyr mig.

⁸Guð hefur sagt í helgidómi sínum: „Ég vil fagna * ég vil skipta Síkem, mæla út Súkkót–dal.

⁹Ég á Gíleað, ég á Manasse * og Efraím er hlíf höfði mínu, Júda veldissproti minn.

¹⁰Móab er mundlaug mín * í Edóm fleygi ég skónum mínum, yfir Filisteu fagna ég.“

¹¹Hver vill fara með mig í örugga borg * hver vill flytja mig til Edóm?

¹²Þú hefur útskúfað oss, ó Guð, og þú * Guð, fer eigi út með hersveitum vorum.

¹³Veit oss lið gegn fjandmönnunum * því að mannahjálp er ónýt.

¹⁴Með Guðs hjálp munum vér hreystiverk vinna * og hann mun troða óvini vora fótum.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹⁰Ég gleðst yfir Drottni, sál mín fagnar yfir Guði mínum, því að hann hefur klætt mig klæðum hjálpræðisins * hann hefur sveipað mig í skikkju réttlætisins, eins og þegar brúðgumi lætur á sig höfuðdjásn og brúður býr sig skarti sínu.

¹¹Því eins og jörðin lætur gróður sinn koma upp og eins og aldingarðurinn lætur frækornin upp spretta * svo mun hinn alvaldi Drottins láta réttlæti og frægð upp spretta í augsýn allra þjóða.

¹Sökum Síonar get ég ekki þagað, og sökum Jerúsalem get ég ekki kyrr verið * uns réttlæti hennar rennur upp sem ljómi og hjálpræði hennar sem brennandi blys.

²Þá skulu þjóðirnar sjá réttlæti þitt og allir konungar vegsemd þína * og þú munt nefnd verða nýju nafni, er munnur Drottins mun ákveða.

³Þú munt verða prýðileg kóróna í hendi * Drottins og konunglegt höfuðdjásn í hendi Guðs þíns.

⁴Þú munt ekki framar nefnd verða Yfirgefin, og land þitt ekki framar nefnt verða Auðn, heldur skalt þú kölluð verða Yndið mitt * og land þitt Eiginkona, því að Drottinn ann þér og land þitt mun manni gefið verða.

⁵Eins og ungur maður fær meyjar, eins munu synir þínir eignast þig * og eins og brúðgumi gleðst yfir brúði, eins mun Guð þinn gleðjast yfir þér.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Hallelúja. Lofa þú Drottin * sála mín!

²Ég vil lofa Drottin meðan lifi * lofsyngja Guði mínum, meðan ég er til.

³Treystið eigi tignarmennum * mönnum sem enga hjálp geta veitt.

⁴Andi þeirra líður burt, þeir verða aftur að jörðu * á þeim degi verða áform þeirra að engu.

⁵Sæll er sá, er á Jakobs Guð sér til hjálpar * sá er setur von sína á Drottin, Guð sinn,

⁶hann sem skapað hefur himin og jörð * hafið og allt sem í því er, hann sem varðveitir trúfesti sína að eilífu,

⁷sem rekur réttar kúgaðra og * veitir brauð hungruðum. Drottinn leysir bandingja,

⁸Drottinn opnar augu blindra * Drottinn reisir upp niðurbeygða, Drottinn elskar réttláta.

⁹Drottinn varðveitir útlendingana, hann annast ekkjur og föðurlausa * en óguðlega lætur hann fara villa vegar.

¹⁰Drottinn er konungur að eilífu, hann er Guð þinn * Síon, frá kyni til kyns. Hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Rm 6, 8-11Ef vér erum með Kristi dánir, trúum vér því, að vér og munum með honum lifa. Vér vitum að Kristur, upp vakinn frá dauðum, deyr ekki framar. Dauðinn drottnar ekki lengur yfir honum. Með dauða sínum dó hann syndinni í eitt skipti fyrir öll, en með lífi sínu lifir hann Guði. Þannig skuluð þér líka álíta yður sjálfa vera dauða syndinni, en lifandi Guði í Kristi Jesú.

Drottinn er risinn upp úr gröfinni, * hallelúja, hallelúja.

Drottinn er risinn upp úr gröfinni, * hallelúja, hallelúja.

Hann, sem hékk á krossinum fyrir oss,

hallelúja, hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn er risinn upp úr gröfinni, * hallelúja, hallelúja.

⁶⁸Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.

⁶⁹Hann hefur reist oss horn * hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,

⁷⁰eins og hann talaði fyrir * munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,

⁷¹frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra * er hata oss.

⁷²Hann hefur auðsýnt feðrum vorum * miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,

⁷³þess eiðs * er hann sór Abraham föður vorum

⁷⁴að hrífa oss úr höndum óvina * og veita oss að þjóna sér óttalaust

⁷⁵í heilagleik og réttlæti fyrir * augum hans alla daga vora.

⁷⁶Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta * því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans

⁷⁷og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu * sem er fyrirgefning synda þeirra.

⁷⁸Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur * upp renna sól af hæðum að vitja vor

⁷⁹og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans * og beina fótum vorum á friðar veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Með gjöf Föðurins fengu postularnir að sjá Krist upprisinn. Biðjum til Föðurins og segjum:Gef oss, Drottinn, dýrð Sonar þíns.Faðir ljósanna, í dag berum vér fram fyrir þig þakkir vorar og lof fyrir að kalla oss til þíns undursamlega ljóss,til að meðtaka miskunn þína.Megi viðleitni mannanna að gera heiminn mannlegri,hreinsast og styrkjast með krafti Anda þíns.Megum vér helga oss þjónustu við aðra að slíku marki,að öll fjölskylda mannkynsins megi vera þóknanleg fórn þér til heiðurs.Fyll oss miskunn þinni við dögun nýs dags,til að dagurinn allur megi vera dagur gleði og lofs.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Guð, þú ert líf hinna trúuðu, dýrð hinna auðmjúku, sæla hinna réttlátu. Heyr þú í mildi þinni innilegar bænir vorar, að vér megum öðlast nægtir af gnótt þinni, sem vér lítum til löngunaraugum samkvæmt auðlegð fyrirheita þinna. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Hann sagði við þá: Sjá, ég kem í skýjum,og sólin brosti í tærum augum hans.Þeir skildu ei það ljós, sem lýsti af honum,en lutu þöglir ásýnd þessa manns.Og senn hann kvaddi þá með hryggð í hjarta,með himindjúpa kvöl í brjósti sér,og krossinn bar hann, kærleikanum hlýðinn,– og kveikti sól, er lýsir mér og þér.Og föður sínum fól hann drauminn stóraum frið og líkn, og bað í hinsta sinnog hneigði andlit hljótt og sagði: Faðir,í hendur þínar fel ég anda minn.Á þriðja degi reis hann upp og áttienn orðastað við þá, sem biðu hans.Þeir vissu nú, að hann var Herrann sjálfurog holdi klæddur Guð í sporum manns.Og enn hann segir: Sjá, ég kem í skýjum,og sendir þá, er lúta ásýnd hans,að boða líkn og lífið í hans nafniog leiða saman vegu Guðs og manns.Og þó að páskahretin hurðir lemji,er hitt jafn víst, að sólin brýst í gegn.Í þessum heimi illra verka og óttaer ekkert það, sem honum er um megn.Svo heiti' eg loks á hurðir þínar, Jesús,ó, heyr þú mig, er stend ég þar við dyr.Ég kalla á þig og krýp í þínu nafni,ó, Kristur minn, sem barnið áður fyr. Amen.

¹Drottinn, þú rannsakar * og þekkir mig.

²Hvort sem ég sit eða stend * þá veist þú það, þú skynjar hugrenningar mínar álengdar.

³Hvort sem ég geng eða ligg * þá athugar þú það, og alla vegu mína gjörþekkir þú.

⁴Því að eigi er það orð á tungu minni * að þú, Drottinn, þekkir það eigi til fulls.

⁵Þú umlykur mig á bak og brjóst * og hönd þína hefur þú lagt á mig.

⁶Þekking þín er undursamlegri en svo, að ég fái skilið * of háleit, ég er henni eigi vaxinn.

⁷Hvert get ég farið frá anda * þínum og hvert flúið frá augliti þínu?

⁸Þótt ég stigi upp í himininn, þá ertu þar * þótt ég gjörði undirheima að hvílu minni, sjá, þú ert þar.

⁹Þótt ég lyfti mér á vængi * morgunroðans og settist við hið ysta haf,

¹⁰einnig þar mundi hönd þín leiða * mig og hægri hönd þín halda mér.

¹¹Og þótt ég segði * „Myrkrið hylji mig og ljósið í kringum mig verði nótt,“

¹²þá myndi þó myrkrið eigi verða þér of myrkt og nóttin lýsa eins og dagur * myrkur og ljós eru jöfn fyrir þér.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹³Því að þú hefur myndað nýru mín * ofið mig í móðurlífi.

¹⁴Ég lofa þig fyrir það, að ég er undursamlega skapaður * undursamleg eru verk þín, það þekkir sál næsta vel.

¹⁵Beinin í mér voru þér eigi hulin * þegar ég var gjörður í leyni, myndaður í djúpum jarðar.

¹⁶Augu þín sáu mig, er ég enn var ómyndað efni * ævidagar voru ákveðnir og allir skráðir í bók þína, áður en nokkur þeirra var til orðinn.

¹⁷En hversu torskildar eru mér hugsanir þínar * ó Guð, hversu stórkostlegar eru þær allar samanlagðar.

¹⁸Ef ég vildi telja þær, væru þær fleiri en sandkornin * ég mundi vakna og vera enn með hugann hjá þér.

²³Prófa mig, Guð, og þekktu hjarta mitt * rannsaka mig og þekktu hugsanir mínar,

²⁴og sjá þú, hvort ég geng á glötunarvegi * og leið mig hinn eilífa veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹²þakkað föðurnum, sem hefur gjört yður hæfa til * að fá hlutdeild í arfleifð heilagra í ljósinu.

¹³Hann hefur frelsað oss frá valdi myrkursins og * flutt oss inn í ríki síns elskaða sonar.

¹⁴Í honum eigum vér endurlausnina * fyrirgefningu synda vorra.

¹⁵Hann er í mynd hins ósýnilega Guðs * frumburður allrar sköpunar.

¹⁶Enda var allt skapað í honum í himnunum og á jörðinni, hið sýnilega og hið ósýnilega * hásæti og herradómar, tignir og völd. Allt hefur verið skapað í gegnum hann og fyrir hann.

¹⁷Hann er fyrri en allt * og allt á tilveru sína í honum.

¹⁸Og hann er höfuð líkamans, kirkjunnar, hann sem er upphafið * frumburðurinn frá hinum dauðu. Þannig skyldi hann verða fremstur í öllu.

¹⁹Því að í honum þóknaðist Guði * að láta alla fyllingu sína búa

²⁰og láta hann koma öllu í sátt við sig, öllu bæði á jörðu og himnum * með því að semja frið með blóði sínu úthelltu á krossi.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Heb 7, 24-27Jesús er að eilífu og hefur prestdóm þar sem ekki verða mannaskipti. Þess vegna getur hann og til fulls frelsað þá, sem fyrir hann ganga fram fyrir Guð, þar sem hann ávallt lifir til að biðja fyrir þeim. Slíks æðsta prests höfðum vér þörf, sem er heilagur, svikalaus, óflekkaður, greindur frá syndurum og orðinn himnunum hærri. Hann þarf ekki daglega, eins og hinir æðstu prestarnir, fyrst að bera fram fórnir fyrir eigin syndir, síðan fyrir syndir lýðsins. Það gjörði hann í eitt skipti fyrir öll, er hann fórnfærði sjálfum sér.

Lærisveinarnir fögnuðu, * hallelúja, hallelúja.

Lærisveinarnir fögnuðu, * hallelúja, hallelúja.

Þegar þeir sáu Drottin upp risinn,

hallelúja, hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Lærisveinarnir fögnuðu, * hallelúja, hallelúja.

⁴⁶Önd mín miklar Drottin

⁴⁷og andi minn gleðst í Guði * frelsara mínum.

⁴⁸Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar * héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.

⁴⁹Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört * og heilagt er nafn hans.

⁵⁰Miskunn hans við þá, er óttast hann * varir frá kyni til kyns.

⁵¹Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og * drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.

⁵²Valdhöfum hefur hann steypt af * stóli og upp hafið smælingja,

⁵³hungraða hefur hann fyllt gæðum * en látið ríka tómhenta frá sér fara.

⁵⁴Hann hefur minnst miskunnar sinnar og * tekið að sér Ísrael, þjón sinn,

⁵⁵eins og hann talaði til feðra vorra * við Abraham og sæði hans ævinlega.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Einlæglega og auðmjúklega biðjum vér Guð, sem hugsar um alla menn, og hrópum:Bjarga þú lýð þínum, Drottinn.Endurnýjaðu Kirkju þína ævinlega.Umvefðu páfa N. með gjöfum þínum.Hjálpaðu biskupi vorum N.Varðveittu þjóðir í friði.Vertu viðstaddur á öllum heimilum.Minnstu samfélags vors.Styddu réttlæti.Blessaðu uppskeru bændanna.Vertu nálægur ferðamönnum.Stattu með listamönnum.Styrktu ekkjur.Gef látnum eilíft líf.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Guð, þú ert líf hinna trúuðu, dýrð hinna auðmjúku, sæla hinna réttlátu. Heyr þú í mildi þinni innilegar bænir vorar, að vér megum öðlast nægtir af gnótt þinni, sem vér lítum til löngunaraugum samkvæmt auðlegð fyrirheita þinna. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Ég játa fyrir almáttugum Guðiog yður, bræður og systur,að ég hef syndgað mjögí hugsun, orði, athöfnog vanrækslu:mín sök, mín sök, mín mikla sök.Því bið ég alsæla Maríu, ætíð mey,alla engla og dýrlingaog yður, bræður og systur,að biðja fyrir mér við Guð, Drottin vorn.Almáttugur Guð miskunni oss,fyrirgefi oss syndir vorar og leiði oss til eilífs lífs.Amen.

Konungur lífsins kemur hér til sala,kveður til fylgdar börnin jarðardala,undan þeim fer hann, friðarmerkið ber hann,frelsari er hann.Hertygi ljóssins lífsins konung skrýða,lýsir af bitru orðsins sverði víða,konungs á höfði kostuleg mun skartakórónan bjarta.Alvæpni Guðs hann öllum mönnum gefur,eðalstein lífsins hann á skjöldinn grefur,skeyti þá engin skaða mega vinna,skjól er hann sinna.Fátæka barn, til fylgdar þig hann krefur,fegurstu kosti eilífs lífs hann gefur,sakleysið verndar, sorg í gleði breytir,sigurinn veitir.Styrki oss Guð að velja veginn rétta,viskan og náðin sveig úr rósum flétta,undan þér fer hann, friðarmerkið ber hann,frelsari er hann. Amen.

²Hjá þér, Drottinn, leita ég hælis * lát mig aldrei verða til skammar. Bjarga mér eftir réttlæti þínu,

³hneig eyru þín til mín, frelsa mig í skyndi * ver mér verndarbjarg, vígi mér til hjálpar.

⁴Því að þú ert bjarg mitt og vígi * og sakir nafns þíns munt þú leiða mig og stjórna mér.

⁵Þú munt draga mig úr neti því * er þeir lögðu leynt fyrir mig, því að þú ert vörn mín.

⁶Í þínar hendur fel ég anda minn * þú frelsar mig, Drottinn, þú trúfasti Guð!

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sbr. Ef 4, 26-27Ef þér reiðist, þá syndgið ekki. Sólin má ekki setjast yfir reiði yðar. Gefið djöflinum ekkert færi.

Drottinn, í þínar hendur fel ég anda minn. * Hallelúja, hallelúja.

Drottinn, í þínar hendur fel ég anda minn. * Hallelúja, hallelúja.

Þú hefur frelsað oss, Drottinn, sannleikans Guð.

Hallelúja, hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn, í þínar hendur fel ég anda minn. * Hallelúja, hallelúja.

¹Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, * eins og þú hefir heitið mér,

²því að augu mín hafa séð * hjálpræði þitt,

³sem þú hefir opinberað * í augsýn allra lýða,

⁴ljós til opinberunar heiðingjum * og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Drottinn, Jesús Kristur, mildur og af auðmjúku hjarta, þú býður þeim er fylgja þér, ok sem er ljúft og létta byrði. Vér biðjum þig að þiggja bænir og störf þessa dags og veit oss hvíldina sem vér þörfnumst svo að á morgun vér verðum enn viljugri að þjóna þér, sem lifir og ríkir um aldir alda.Amen.

Drottinn veiti oss hljóða nótt og ákjósanleg ævilok. Amen.

Fagna þú, Drottning himinsins,hallelúja (hallelúja),Því að hann sem þér veittist sú náð að ganga með,hallelúja (hallelúja),Hann er upprisinn, svo sem hann sagði,hallelúja (hallelúja);Bið Guð fyrir osshallelúja (hallelúja).