Þriðjudagur í dymbilviku

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Við kross þinn, Jesús, jafnan vil ég mér hæli fá.Þar hellubjargið best ég finn, sem byggt ég traust get á.Það hæli er í eyðimörksvo ágæt höfn og blíð,þar sem reika' eg einn um ókunn löndgegnum angist, neyð og stríð.Ó, hjálp í sálarhrelling, ó, hæli, sem ég fann,við krossinn fagra frelsarans, þar frið ég sálu vann.Sem Jakob nætur sá í sýnupp sólar ljúkast hvel,get ég stigann séð frá krossi Krists,þar í kærleiks von ég dvel.En skammt frá krossins skugga ég skelfdur gröf sé nær,og dimm og geigvæn dauðans nótt þar drunga yfir slær.En nær mér stendur krosstákn Kristsí kærleiks ljóma fáð,eins og stjarna yfir villuveg,þar mér veitist ljós og náð.Og oft ég lít í anda Guðs einkason á krossvið dauðans berjast dimmu kvöl og dreyra renna foss.Ó, hvílíkt undur, ást og náð,sjá andans dýrsta hnoss,fyrir mig að ljúfur lausnarinnvildi líða dauða' á kross.Til kross þíns, kæri Jesús, ég kom og hlaut þar frið,því aldrei ég í huga hef það hæli' að skiljast við.Og hvað sem býður heimur mér,ég hismi met og tál,en ég hrósa mér af krossi Krists,þar Guðs kærleik vann mín sál. Amen.

¹Lát mig ná rétti mínum, Guð, berst fyrir málefni mínu gegn miskunnarlausri þjóð * bjarga mér frá svikulum og ranglátum mönnum.

²Því að þú ert sá Guð, sem er mér vígi * hví hefur þú útskúfað mér? hví verð ég að ganga um harmandi, kúgaður af óvinum?

³Send ljós þitt og trúfesti þína, þau skulu leiða mig * þau skulu fara með mig til fjallsins þíns helga, til bústaðar þíns,

⁴svo að ég megi inn ganga að altari Guðs, til Guðs minnar fagnandi gleði * og lofa þig með gígjuhljómi, ó Guð, þú Guð minn.

⁵Hví ert þú beygð, sál mín, og ólgar í mér? Vona á Guð * því að enn mun ég fá að lofa hann, hjálpræði auglitis míns og Guð minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹⁰Ég sagði: Á hádegi ævi minnar stend ég við dauðans dyr. * Það sem eftir er ára minna er ég ofurseldur hliðum Heljar.

¹¹Ég sagði: Ég fæ eigi framar að sjá Drottin á landi lifenda * ég fæ eigi framar menn að líta meðal þeirra sem heiminn byggja.

¹²Bústað mínum er kippt upp og svipt burt frá mér eins og hjarðmannatjaldi. Ég hefi undið upp líf mitt * eins og vefari. Hann sker mig frá uppistöðunni. Þú þjáir mig frá því að dagar og þar til nóttin kemur.

¹³Ég þreyði til morguns. Öll mín bein voru kramin eins og af * ljónshrammi. Þú þjáir mig frá því að dagar og þar til nóttin kemur.

¹⁴Ég tísti sem svala og kurra sem dúfa. Augu mín mæna til himins. Drottinn * ég er í nauðum, líkna þú mér.

¹⁷Sjá, til blessunar varð mér hin sára kvöl. Þú forðaðir sál minni frá gröf eyðingarinnar * því að þú varpaðir að baki þér öllum syndum mínum.

¹⁸Hel vegsamar þig eigi * dauðinn lofar þig eigi. Þeir sem niður eru stignir í gröfina vona eigi á trúfesti þína.

¹⁹En sá einn lofar þig, sem lifir * eins og ég í dag. Feður kunngjöra börnum sínum trúfesti þína.

²⁰Drottinn er mitt hjálpræði. Í húsi Drottins * skulum vér því hreyfa strengina alla vora lífdaga.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Til söngstjórans. Davíðssálmur. Ljóð.

²Þér ber lofsöngur, Guð, á Síon * og við þig séu heitin efnd.

³Þú sem heyrir bænir * til þín kemur allt hold.

⁴Margvíslegar misgjörðir urðu mér yfirsterkari * en þú fyrirgafst afbrot vor.

⁵Sæll er sá er þú útvelur og lætur nálægjast þig til þess að búa í forgörðum þínum * að vér megum seðjast af gæðum húss þíns, helgidómi musteris þíns.

⁶Með óttalegum verkum svarar þú oss í réttlæti * þú Guð hjálpræðis vors, þú athvarf allra jarðarinnar endimarka og fjarlægra stranda,

⁷þú sem festir fjöllin með krafti þínum * gyrtur styrkleika,

⁸þú sem stöðvar brimgný hafsins * brimgnýinn í bylgjum þess og háreystina í þjóðunum,

⁹svo að þeir er búa við endimörk jarðar óttast tákn þín * austrið og vestrið lætur þú fagna.

¹⁰Þú hefur vitjað landsins og vökvað það, blessað það ríkulega með læk Guðs, fullum af vatni * þú hefur framleitt korn þess, því að þannig hefur þú gjört það úr garði.

¹¹Þú hefur vökvað plógför þess, jafnað plóggarða þess * með regnskúrum hefur þú mýkt það, blessað gróður þess.

¹²Þú hefur krýnt árið með gæsku þinni * og vagnspor þín drjúpa af feiti.

¹³Það drýpur af heiðalöndunum * og hæðirnar girðast fögnuði.

¹⁴Hagarnir klæðast hjörðum * og dalirnir hyljast korni. Allt fagnar og syngur.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sk 12, 10-11aYfir Davíðs hús og yfir Jerúsalembúa úthelli ég líknar- og bænaranda, og þeir munu líta til mín. Hann, sem þeir lögðu í gegn, munu þeir harma hann eins og menn harma lát einkasonar, og syrgja hann eins og menn syrgja frumgetinn son. Á þeim degi mun verða mikið harmakvein í Jerúsalem.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

Af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð.

Með blóði þínu.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Þú hefur endurleyst oss, Drottinn, * með blóði þínu.

⁶⁸Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.

⁶⁹Hann hefur reist oss horn * hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,

⁷⁰eins og hann talaði fyrir * munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,

⁷¹frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra * er hata oss.

⁷²Hann hefur auðsýnt feðrum vorum * miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,

⁷³þess eiðs * er hann sór Abraham föður vorum

⁷⁴að hrífa oss úr höndum óvina * og veita oss að þjóna sér óttalaust

⁷⁵í heilagleik og réttlæti fyrir * augum hans alla daga vora.

⁷⁶Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta * því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans

⁷⁷og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu * sem er fyrirgefning synda þeirra.

⁷⁸Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur * upp renna sól af hæðum að vitja vor

⁷⁹og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans * og beina fótum vorum á friðar veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Elskuðu bræður (og systur), biðjum til Krists, Frelsara vors, sem endurleysti oss með blóði sínu og upprisu:Drottinn, miskunna þú oss.Þú fórst upp til Jerúsalem til að þjást og gekkst þannig inn í dýrð þína,færðu Kirkju þína til hinnar himnesku páskahátíðar.Þú varst hafinn upp á krossinum og stunginn með spjóti hermannsins,græddu sár vor.Þú gjörðir krossinn að lífsins tré,gefðu ávexti þess til þeirra sem endurfæddir verða í skírninni.Á krossinum fyrirgafst þú hinum iðrandi ræningja,fyrirgef oss syndir vorar.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Almáttugi eilífi Guð, gef oss að halda þannig sakramenti þjáningar Drottins að vér verðskuldum að öðlast fyrirgefningu. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Fyrst boðar Guð sitt blessað náðarorðið,svo býður hann sitt ríka kærleiksborðiðog sendir einkason sinn til að kallatil sinnar kvöldmáltíðar alla – alla.En fyrsti' og annar afsökunar biðja,og eins fer fyrir boðsmanninum þriðja,og það er kunngjört Herra hefðarríkum,að heimsins börn ei sinni boðskap slíkum.Þá spyr hann að, hvort veikir ekki vilji,hvort volaðir og blindir ekki skilji,þá býður hann þeim bjargarlausu' og snauðu,þeim breysku, særðu, föllnu, týndu' og dauðu.Hvert orð er sterkast? Orðið hans, er kallar.Sjá, einnig dauðir ganga lífs til hallar,þeir koma' í hópum, heimurinn sem smáir,en Herrann segir: "Þeir eru' enn of fáir."Hann býður ennþá: "Farið, laðið, leiðið,og leitið, kallið, biðjið, þrýstið, neyðið,mitt kærleiks djúp á himins víðar hallir,í húsi mínu rúmast allir – allir."Fyrst kallar Guð, en bregðist þú því boði,þá biður Guð, og þó að hvorugt stoði,þá þrýstir Guð, og það er síðsta orðið,ef því er neitað, hræðstu sálar morðið!Ó, Drottinn, þú, sem býður, biður, neyðir,ég blindur er, en sonur þinn mig leiðirfrá synd og hættum gegnum dauðans dalinn,í dýrðar þinnar fagra gleðisalinn. Amen.

²Heyrið þetta, allar þjóðir * hlustið á, allir heimsbúar,

³bæði lágir og háir * jafnt ríkir sem fátækir!

⁴Munnur minn talar speki * og ígrundun hjarta míns er hyggindi.

⁵Ég hneigi eyra mitt að spakmæli * ræð gátu mína við hörpuhljóm.

⁶Hví skyldi ég óttast á mæðudögunum * þá er hinir lævísu óvinir mínir umkringja mig með illsku,

⁷þeir sem reiða sig á auðæfi sín * og stæra sig af sínu mikla ríkidæmi.

⁸Enginn maður fær keypt bróður sinn * lausan né greitt Guði lausnargjald fyrir hann.

⁹Lausnargjaldið fyrir sál þeirra mundi verða of hátt * svo að hann yrði að hætta við það að fullu,

¹⁰ætti hann að halda áfram að * lifa ævinlega og líta ekki í gröfina.

¹¹Nei, hann sér, að vitrir menn deyja * að fífl og fáráðlingar farast hver með öðrum og láta öðrum eftir auðæfi sín.

¹²Grafir verða heimkynni þeirra að eilífu, bústaðir þeirra frá kyni til kyns * jafnvel þótt þeir hafi kennt lendur við nafn sitt.

¹³Maðurinn í allri sinni vegsemd stenst ekki * hann verður jafn skepnunum sem farast.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹⁴Svo fer þeim sem eru þóttafullir * og þeim sem fylgja þeim og hafa þóknun á tali þeirra. [Sela]

¹⁵Þeir stíga niður til Heljar eins og sauðahjörð, dauðinn heldur þeim á beit * og hinir hreinskilnu drottna yfir þeim, þá er morgnar, og mynd þeirra eyðist, Hel verður bústaður þeirra.

¹⁶En mína sál mun Guð endurleysa * því að hann mun hrífa mig úr greipum Heljar. [Sela]

¹⁷Óttast þú ekki, þegar einhver verður ríkur * þegar dýrð húss hans verður mikil,

¹⁸því að hann tekur ekkert af því með sér * þegar hann deyr, auður hans fer ekki niður þangað á eftir honum.

¹⁹Hann telur sál sína sæla meðan hann lifir * „Menn lofa þig, af því að þér farnast vel.“

²⁰– Hann verður þó að fara til kynslóðar feðra sinna * sem aldrei að eilífu sjá ljósið.

²¹Maðurinn í vegsemd, en hyggindalaus * verður jafn skepnunum sem farast.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹¹Verður ert þú, Drottinn vor og Guð, að fá dýrðina og heiðurinn og máttinn * því að þú hefur skapað alla hluti, og fyrir þinn vilja urðu þeir til og voru skapaðir.

⁹Og þeir syngja nýjan söng: Verður ert þú að taka við bókinni og ljúka upp innsiglum hennar * því að þér var slátrað og þú keyptir menn Guði til handa með blóði þínu af sérhverri kynkvísl og tungu, lýð og þjóð.

¹⁰Og þú gjörðir þá, Guði vorum til handa * að konungsríki og prestum. Og þeir munu ríkja á jörðunni.

¹²Þeir sögðu með hárri röddu: Maklegt er lambið hið slátraða að fá máttinn og ríkdóminn * visku og kraft, heiður og dýrð og lofgjörð.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

1Kor 1, 27b-30Guð hefur útvalið það, sem heimurinn telur veikleika til að gjöra hinu volduga kinnroða. Og hið ógöfuga í heiminum og hið fyrirlitna hefur Guð útvalið, það sem ekkert er, til þess að gjöra að engu það, sem eitthvað er, til þess að enginn maður skuli hrósa sér fyrir Guði. Honum er það að þakka að þér eruð í samfélagi við Krist Jesú. Hann er orðinn oss vísdómur frá Guði, bæði réttlæti, helgun og endurlausn.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

Því að með krossi þínum hefur þú endurleyst heiminn.

Og vegsömum þig.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Vér tilbiðjum þig, Kristur, * og vegsömum þig.

⁴⁶Önd mín miklar Drottin

⁴⁷og andi minn gleðst í Guði * frelsara mínum.

⁴⁸Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar * héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.

⁴⁹Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört * og heilagt er nafn hans.

⁵⁰Miskunn hans við þá, er óttast hann * varir frá kyni til kyns.

⁵¹Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og * drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.

⁵²Valdhöfum hefur hann steypt af * stóli og upp hafið smælingja,

⁵³hungraða hefur hann fyllt gæðum * en látið ríka tómhenta frá sér fara.

⁵⁴Hann hefur minnst miskunnar sinnar og * tekið að sér Ísrael, þjón sinn,

⁵⁵eins og hann talaði til feðra vorra * við Abraham og sæði hans ævinlega.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Einlæglega og auðmjúklega biðjum vér Guð, sem hugsar um alla menn, og hrópum:Drottinn, bænheyr þú oss.Minnstu Kirkju þinnar.Verndaðu páfa vorn N.Hjálpaðu biskupi vorum N.Gef að bær vor þróist(borg vor).Endurgjaltu velgjörðamönnum vorum.Varðveittu hjón í samheldni.Vertu ráðgjafi trúlofaðra.Hjálpaðu atvinnulausum að finna vinnu.Hjálpaðu fátækum.Verndaðu ofsótta.Snúðu öllum villuráfandi til iðrunar.Gef látnum eilífa dýrð.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Almáttugi eilífi Guð, gef oss að halda þannig sakramenti þjáningar Drottins að vér verðskuldum að öðlast fyrirgefningu. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Ég játa fyrir almáttugum Guðiog yður, bræður og systur,að ég hef syndgað mjögí hugsun, orði, athöfnog vanrækslu:mín sök, mín sök, mín mikla sök.Því bið ég alsæla Maríu, ætíð mey,alla engla og dýrlingaog yður, bræður og systur,að biðja fyrir mér við Guð, Drottin vorn.Almáttugur Guð miskunni oss,fyrirgefi oss syndir vorar og leiði oss til eilífs lífs.Amen.

Þú, Jesús, lífsins lindin bestþú ljós og yndi sálna mestþú betra hverri býður þrájá, betra' en allt, sem hugsast má.Ó, hve mín þrá er heit til þínæ, hvenær muntu vitja mín.Æ, hvenær fögnuð hlýt ég þinnæ, hvenær saðning, Jesús minn?Ég fylgi, Jesús, þangað þérei þig fær skilið neitt frá mérþú hefur tekið hjartað mittþað hjá þér dvelur og er þitt.Þig lofar allur himins herog helga vegsemd greiðir þér.Þú, gleðin heims, þú gafst oss friðvorn Guð og föður sjálfan við.Þig lofi, Jesús, líf og sálþig lofi tunga' og hjartans mál.Í trú vér biðjum: Til þín innoss tak þú alla' í himin þinn. Amen.

¹Drottinn, heyr þú bæn mína * ljá eyra grátbeiðni minni í trúfesti þinni, bænheyr mig í réttlæti þínu.

²Gakk eigi í dóm við þjón þinn * því að enginn er réttlátur fyrir augliti þínu.

³Óvinurinn eltir sál mína, slær líf mitt til jarðar * lætur mig búa í myrkri eins og þá sem löngu eru dánir.

⁴Andi minn örmagnast í mér * hjarta mitt er agndofa hið innra í mér.

⁵Ég minnist fornra daga * íhuga allar gjörðir þínar, ígrunda verk handa þinna.

⁶Ég breiði út hendurnar í móti þér * sál mín er sem örþrota land fyrir þér. [Sela]

⁷Flýt þér að bænheyra mig, Drottinn, andi minn örmagnast, byrg eigi auglit þitt fyrir mér * svo að ég verði ekki líkur þeim, er gengnir eru til grafar.

⁸Lát þú mig heyra miskunn þína að morgni dags, því að þér treysti ég. Gjör mér kunnan þann veg * er ég á að ganga, því að til þín hef ég sál mína.

⁹Frelsa mig frá óvinum mínum * Drottinn, ég flý á náðir þínar.

¹⁰Kenn mér að gjöra vilja þinn * því að þú ert minn Guð. Þinn góði andi leiði mig um slétta braut.

¹¹Veit mér að lifa, Drottinn, sakir nafns þíns * leið sál mína úr nauðum sakir réttlætis þíns.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

1Pt 5, 8-9aVerið algáðir, vakið. Óvinur yðar, djöfullinn, gengur um sem öskrandi ljón, leitandi að þeim, sem hann geti gleypt. Standið gegn honum stöðugir í trúnni.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Þú hefur frelsað oss, Drottinn, sannleikans Guð.

Í þínar hendur fel ég anda minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

¹Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, * eins og þú hefir heitið mér,

²því að augu mín hafa séð * hjálpræði þitt,

³sem þú hefir opinberað * í augsýn allra lýða,

⁴ljós til opinberunar heiðingjum * og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Miskunnsami Drottinn, hrek á brott myrkur þessarar nætur og lát heimili þitt sofa í friði, svo að við dögun fái það fyllt gleði að vakna í þínu nafni. Fyrir Krist, Drottin vorn.Amen.

Drottinn veiti oss hljóða nótt og ákjósanleg ævilok. Amen.

Blíða móðir Frelsarans,himnahlið, sævarstjarna,hraða þér til hjálpar lýð þínum,sem þrátt fyrir hrösun vill reisa sig við.Þú sem fæddir skapara heimsins,og braust lögmál náttúrunnar,hélst flekklausum meydómi þínum.Lít til syndara í náð.