En fyrir páskahátíðina — Jesús, sem vissi, að stund hans var komin, að hann færi burt úr heimi þessum til föðurins, og hafði elskað sína, þá er í heiminum voru, elskaði þá alt til enda.
Og er kveldmáltíðin stóð yfir — en djöfullinn hafði þegar skotið því í brjóst Júdasi Símonarsyni Ískaríot, að svíkja hann,
og þó að Jesús vissi, að faðirinn hefði selt honum í hendur alla hluti og að hann var útgenginn frá Guði og fór til Guðs,
stendur hann upp frá máltíðinni og leggur af sér yfirhöfnina, og hann tók líndúk og gyrti sig.
Eftir það hellir hann vatni í mundlaug, og tók að þvo fætur lærisveinanna og þerra með líndúk þeim, er hann var gyrtur.
Kemur hann þá til Símonar Péturs. Hann segir við hann: Herra, þvær þú fætur mína?
Jesús svaraði og sagði við hann: Nú skilur þú ekki það sem eg gjöri, en seinna munt þú skilja það.
Pétur segir við hann: Aldrei til eilífðar skalt þú þvo fætur mína. Jesús svaraði honum: Ef eg ekki þvæ þig, hefir þú ekki hlut með mér.
Símon Pétur segir við hann: Herra, þá ekki einungis fætur mína, heldur einnig hendurnar og höfuðið.
Jesús segir við hann: Sá sem þveginn er, þarf ekki að þvost nema á fótum, heldur er hann allur hreinn, og þér eruð hreinir, en ekki allir;
því að hann þekti þann, sem varð til þess að svíkja hann; fyrir því sagði hann: Þér eruð ekki allir hreinir.
Þegar hann nú hafði þvegið fætur þeirra og tekið yfirhöfn sína og sest aftur, sagði hann við þá: Skiljið þér, hvað eg hefi gjört við yður?
Þér kallið mig: »meistari!« og »herra!« og þér mælið rétt, því að eg er það.
Ef þá eg, herrann og meistarinn, hefi þvegið fætur yðar, ber einnig yður að þvo hver annars fætur;
því að eg hefi gefið yður eftirdæmi, til þess að þér breytið eins og eg breytti við yður.
Sannlega, sannlega segi eg yður: ekki er þjónn meiri en húsbóndi hans; ekki er heldur postuli meiri en sá er sendi hann.
Ef þér skiljið þetta, eruð þér sælir, ef þér breytið eftir því.
Eg tala ekki um yður alla; eg þekki þá, sem eg hefi útvalið, en til þess að ritningin rætist: Sá sem brauð mitt etur, hefir lyft upp hæl sínum á móti mér.
Héðan af segi eg yður það, áður en það kemur fram, til þess að þér trúið, þegar það er komið fram, að eg er það.
Sannlega, sannlega segi eg yður: hver sem meðtekur þann er eg sendi, sá meðtekur mig, en sá sem meðtekur mig, meðtekur hann sem sendi mig.
En er Jesús hafði þetta mælt, hrærðist hann í andanum og vitnaði og sagði: Sannlega, sannlega segi eg yður, að einn af yður mun svíkja mig.
Þá litu lærisveinarnir hver á annan og voru í óvissu, um hvern hann talaði.
Þar var einn af lærisveinum hans, sem sat til borðs í faðmi Jesú, sá sem Jesús elskaði.
Símon Pétur gefur honum nú bendingu og segir við hann: Seg þú hver sá er, sem hann talar um?
Og er hinn þannig hallaði sér upp að brjósti Jesú, segir hann við hann: Herra, hver er það?
Þá svaraði Jesús: Hann er það, sem eg gef bita þann, sem eg nú dýfi í. Er hann nú hafði dyfið í, tekur hann bitann og réttir Júdasi Símonarsyni Ískaríot.
Og eftir að hann hafði fengið bitann, fór Satan inn í hann. Þá segir Jesús við hann: Það sem þú gjörir, það gjör þú skjótt.
En enginn þeirra, sem til borðsins sátu, vissi í hverju skyni hann sagði þetta við hann;
því sumir héldu, af því að Júdas hafði pyngjuna, að Jesús hefði sagt honum: Kaup þú það, sem vér þurfum til hátíðarinnar, eða að hann skyldi gefa eitthvað fátækum.
Þegar hann nú hafði tekið við bitanum, gekk hann þegar út; en þá var nótt.
Þegar hann nú var genginn út, segir Jesús: Nú er mannsins sonur dýrðlegur orðinn og Guð er orðinn dýrðlegur í honum,
og Guð mun gjöra hann dýrðlegan í sér, og mun hann brátt gjöra hann dýrðlegan.
Börnin mín, skamma stund er eg enn þá hjá yður; þér munuð leita mín; og eins og eg sagði við Gyðingana: Þangað sem eg fer, getið þér ekki komist, það segi eg nú við yður.
Nýtt boðorð gef eg yður, að þér elskið hver annan; eins og eg hefi elskað yður, að þér einnig elskið hver annan.
Af því skulu allir þekkja, að þér eruð mínir lærisveinar, ef þér berið elsku hver til annars.
Símon Pétur segir við hann: Herra, hvert fer þú? Jesús svaraði: Þangað sem eg fer, getur þú ekki fylgt mér nú, en seinna munt þú fylgja mér.
Pétur segir við hann: Herra, hvers vegna get eg ekki fylgt þér nú þegar? Eg vil leggja líf mitt í sölurnar fyrir þig.
Jesús svarar: Vilt þú leggja líf þitt í sölurnar fyrir mig? Sannlega, sannlega segi eg þér: ekki mun haninn gala, fyr en þú hefir afneitað mér þrisvar.