Föstudagur í 29. viku almenns kirkjutíma

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Með dauða Jesús deyddidauðann og sigur vann,makt hans og afli eyddi,ekkert mig skaða kann,þó leggist lík í jörðu,lifir mín sála frí,hún mætir aldrei hörðuhimneskri sælu í.Jesús er mér í minni,mig á hans vald ég gef,hvort ég er úti' eða inni,eins þá ég vaki' og sef.Hann er mín hjálp og hreysti,hann er mitt rétta líf,honum af hjarta' eg treysti,hann mýkir dauðans kíf.Ég lifi' í Jesú nafni,í Jesú nafni' eg dey,þó heilsa' og líf mér hafni,hræðist ég dauðann ei.Dauði, ég óttast eigiafl þitt né valdið gilt,í Kristí krafti' eg segi:Kom þú sæll, þá þú vilt. Amen.

¹Til söngstjórans. Sálmur Davíðs,

²þá er Natan spámaður kom til hans * eftir að hann hafði gengið inn til Batsebu.

³Guð, vertu mér náðugur sakir elsku þinnar * afmá brot mín sakir þinnar miklu miskunnsemi.

⁴Þvo mig hreinan af misgjörð minni * hreinsa mig af synd minni,

⁵því að ég þekki sjálfur afbrot mín * og synd mín stendur mér stöðugt fyrir hugskotssjónum.

⁶Gegn þér einum hefi ég syndgað og gjört það sem illt er í augum þínum. Því ert þú réttlátur * er þú talar, hreinn, er þú dæmir.

⁷Sjá, sekur var ég, er ég varð til * syndugur, er móðir mín fæddi mig.

⁸Sjá, þú hefur þóknun á hreinskilni hið innra * og í fylgsnum hjartans kennir þú mér visku!

⁹Hreinsa mig með ísóp, svo að ég verði hreinn * þvo mig, svo að ég verði hvítari en mjöll.

¹⁰Lát mig heyra fögnuð og gleði * lát kætast beinin sem þú hefur sundurmarið.

¹¹Byrg auglit þitt fyrir syndum * mínum og afmá allar misgjörðir mínar.

¹²Skapa í mér hreint hjarta, ó Guð * og veit mér nýjan, stöðugan anda.

¹³Varpa mér ekki burt frá augliti þínu * og tak ekki þinn heilaga anda frá mér.

¹⁴Veit mér aftur fögnuð þíns hjálpræðis * og styð mig með fúsleiks anda,

¹⁵að ég megi kenna afbrotamönnum vegu þína * og syndarar megi hverfa aftur til þín.

¹⁶Frelsa mig frá dauðans háska, Guð hjálpræðis míns * lát tungu mína fagna yfir réttlæti þínu.

¹⁷Drottinn, opna varir mínar * svo að munnur minn kunngjöri lof þitt!

¹⁸Þú hefur ekki þóknun á sláturfórnum – annars mundi ég láta þær í té * og að brennifórnum er þér ekkert yndi.

¹⁹Guði þekkar fórnir eru sundurmarinn andi * sundurmarið og sundurkramið hjarta munt þú, ó Guð, eigi fyrirlíta.

²⁰Gjör vel við Síon sakir náðar þinnar * reis múra Jerúsalem!

²¹Þá munt þú hafa þóknun á réttum fórnum, á brennifórn og alfórn * þá munu menn bera fram uxa á altari þitt.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹⁵Sannlega ert þú Guð * sem hylur þig, Ísraels Guð, frelsari.

¹⁶Skurðgoðasmiðirnir verða sér til skammar, já * til háðungar allir saman, þeir ganga allir sneyptir.

¹⁷En Ísrael frelsast fyrir Drottni eilífri frelsun. Þér * skuluð eigi verða til skammar né háðungar að eilífu.

¹⁸Já, svo segir Drottinn, sá er himnana hefur skapað – hann einn er Guð, sá er jörðina hefur myndað og hana til búið, hann * sem hefur grundvallað hana og hefur eigi skapað hana til þess, að hún væri auðn, heldur myndað hana svo, að hún væri byggileg: Ég er Drottinn, og enginn annar.

¹⁹Ég hefi ekki talað í leynum, einhvers staðar í landi myrkranna. Ég hefi eigi sagt við sæði Jakobs * „Leitið mín út í bláinn!“ Ég, Drottinn, tala það sem rétt er og kunngjöri sannmæli.

²⁰Safnist saman og komið, nálægið yður, allir þér af þjóðunum, sem undan hafið komist * Skynlausir eru þeir, sem burðast með trélíkneski sitt og biðja til guðs, er eigi getur hjálpað.

²¹Gjörið kunnugt og segið til! Já, ráðfæri þeir sig hver við annan! Hver hefur boðað þetta frá öndverðu og kunngjört það fyrir löngu? Hefi ég * Drottinn, ekki gjört það? Enginn Guð er til nema ég. Fyrir utan mig er enginn sannur Guð og hjálpari til.

²²Snúið yður til mín og látið frelsast, þér gjörvöll endimörk jarðarinnar * því að ég er Guð og enginn annar.

²³Ég hefi svarið við sjálfan mig, af munni mínum er sannleikur út genginn, orð * er eigi mun bregðast: Fyrir mér skal sérhvert kné beygja sig, sérhver tunga sverja mér trúnað.

²⁴„Hjá Drottni einum,“ mun um mig sagt verða * „er réttlæti og vald.“ Allir fjendur hans skulu til hans koma og blygðast sín.

²⁵Í Drottni skal allt sæði * Ísraels réttlætast og miklast af honum.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Öll veröldin fagni fyrir Drottni!

²Þjónið Drottni með gleði * komið fyrir auglit hans með fagnaðarsöng!

³Vitið, að Drottinn er Guð, hann hefur skapað oss * og hans erum vér, lýður hans og gæsluhjörð.

⁴Gangið inn um hlið hans með lofsöng * í forgarða hans með sálmum, lofið hann, vegsamið nafn hans.

⁵Því að Drottinn er góður * miskunn hans varir að eilífu og trúfesti hans frá kyni til kyns.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Ef 4, 29-32Látið ekkert skaðlegt orð líða yður af munni, heldur það eitt, sem er gott til uppbyggingar, þar sem þörf gjörist, til þess að það verði til góðs þeim, sem heyra. Hryggið ekki Guðs Heilaga Anda, sem þér eruð innsiglaðir með til endurlausnardagsins. Látið hvers konar beiskju, ofsa, reiði, hávaða og lastmæli vera fjarlægt yður og alla mannvonsku yfirleitt. Verið góðviljaðir hver við annan, miskunnsamir, fúsir til að fyrirgefa hver öðrum, eins og Guð hefur í Kristi fyrirgefið yður.

Lát mig heyra miskunn þína að morgni dags, * því að þér treysti ég.

Lát mig heyra miskunn þína að morgni dags, * því að þér treysti ég.

Gjör mér kunnan þann veg, er ég á að ganga.

Því að þér treysti ég.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Lát mig heyra miskunn þína að morgni dags, * því að þér treysti ég.

⁶⁸Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.

⁶⁹Hann hefur reist oss horn * hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,

⁷⁰eins og hann talaði fyrir * munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,

⁷¹frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra * er hata oss.

⁷²Hann hefur auðsýnt feðrum vorum * miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,

⁷³þess eiðs * er hann sór Abraham föður vorum

⁷⁴að hrífa oss úr höndum óvina * og veita oss að þjóna sér óttalaust

⁷⁵í heilagleik og réttlæti fyrir * augum hans alla daga vora.

⁷⁶Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta * því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans

⁷⁷og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu * sem er fyrirgefning synda þeirra.

⁷⁸Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur * upp renna sól af hæðum að vitja vor

⁷⁹og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans * og beina fótum vorum á friðar veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Tilbiðjum Krist, sem færði mannkyni frelsi með dauða sínum á krossi og segjum:Veit oss miskunn þína, Drottinn.Kristur, sól vor og dagur, lýs oss með geislum þínum,og allt illt hörfar.Leiðbein hugsunum vorum, orðum og verkum,svo að það sem vér gjörum í dag þóknist þér.Snú ásjónu þinni að syndum vorum,og hreinsa oss af allri sök.Veit oss huggun Heilags Anda,fyrir kross þinn og upprisu.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Guð, þú eyðir myrkri fáfræðinnar með ljósi Orðs þíns. Auk styrk trúarinnar í hjörtum vorum, svo að freistingar slökkvi ekki eldinn, sem náð þín kveikti. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Nú hverfi oss sviðinn úr sárumog sjatni öll beiskja í tárum,því dauðinn til lífsins oss leiðir,sjá, lausnarinn brautina greiðir.Þótt líkaminn falli að folduog felist sem stráið í moldu,þá megnar Guðs miskunnarkrafturaf moldum að vekja hann aftur.Í jörðinni sáðkornið sefur,uns sumarið ylinn því gefur.Eins Drottinn til dýrðar upp vekurþað duft, sem hér gröfin við tekur.Sá andi, sem áður þar gistifrá eilífum frelsara, Kristi,mun, leystur úr læðingi, bíðaþess líkams, sem englarnir skrýða.Og brátt mun sá konungur kalla,sem kemur að fylla von alla.Hann græðir á fegurri folduþau fræ, er hann sáði í moldu. Amen.

¹Til söngstjórans. Davíðssálmur.

²Sæll er sá er gefur gaum að bágstöddum * á mæðudeginum bjargar Drottinn honum.

³Drottinn varðveitir hann og lætur hann njóta lífs og sælu * í landinu. Og eigi ofurselur sál hans græðgi óvina hans.

⁴Drottinn styður hann á sóttarsænginni, þegar hann er sjúkur * breytir þú beð hans í hvílurúm.

⁵Ég sagði: „Ver mér náðugur, Drottinn, lækna sál mína * því að ég hefi syndgað móti þér.“

⁶Óvinir mínir biðja mér óbæna * „Hvenær skyldi hann deyja og nafn hans hverfa?“

⁷Og ef einhver kemur til þess að vitja mín * talar hann tál. Hjarta hans safnar að sér illsku, hann fer út og lætur dæluna ganga.

⁸Allir hatursmenn mínir hvískra um mig * þeir hyggja á illt mér til handa:

⁹„Hann er altekinn helsótt * hann er lagstur og rís eigi upp framar.“

¹⁰Jafnvel sá er ég lifði í sátt við, sá er ég treysti * sá er etið hefur af mat mínum, lyftir hæl sínum í móti mér.

¹¹En þú, Drottinn, ver mér náðugur og lát mig aftur rísa á fætur * að ég megi endurgjalda þeim.

¹²Af því veit ég, að þú hefur þóknun á mér * að óvinur minn hlakkar ekki yfir mér.

¹³Vegna sakleysis míns hélst þú mér uppi og * lætur mig standa frammi fyrir augliti þínu að eilífu.

¹⁴Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * frá eilífð til eilífðar. Amen. Amen.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Til söngstjórans. Eftir * Kóraíta. Fyrir kvenraddir. Ljóð.

²Guð er oss hæli og styrkur * örugg hjálp í nauðum.

³Fyrir því hræðumst vér eigi * þótt jörðin haggist og fjöllin bifist og steypist í skaut sjávarins.

⁴Látum vötnin gnýja og freyða * látum fjöllin gnötra fyrir æðigangi hafsins. [Sela]

⁵Elfar–kvíslir gleðja Guðs borg * heilagan bústað Hins hæsta.

⁶Guð býr í henni, eigi mun hún bifast * Guð hjálpar henni, þegar birtir af degi.

⁷Þjóðir gnúðu, ríki riðuðu * raust hans þrumaði, jörðin nötraði.

⁸Drottinn hersveitanna er með oss * Jakobs Guð vort vígi. [Sela]

⁹Komið, skoðið dáðir Drottinn * hversu hann framkvæmir furðuverk á jörðu.

¹⁰Hann stöðvar styrjaldir til endimarka jarðar, brýtur bogann * slær af oddinn, brennir skjöldu í eldi.

¹¹„Verið kyrrir og viðurkennið, að ég er Guð * hátt upphafinn meðal þjóðanna, hátt upphafinn á jörðu.“

¹²Drottinn hersveitanna er með oss * Jakobs Guð vort vígi. [Sela]

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

³Og þeir syngja söng Móse, Guðs þjóns, og söng lambsins og segja: Mikil og dásamleg eru verkin þín * Drottinn Guð, þú alvaldi, réttlátir og sannir eru vegir þínir, þú konungur aldanna.

⁴Hver skyldi ekki óttast, Drottinn, og vegsama nafn þitt? Því að þú einn ert heilagur * allar þjóðir munu koma og tilbiðja frammi fyrir þér, því að réttlátir dómar þínir eru opinberir orðnir.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Rm 15, 1-3Skylt er oss, hinum styrku, að bera veikleika hinna óstyrku og hugsa ekki um sjálfa oss. Sérhver af oss hugsi um náungann og það sem honum er gott og til uppbyggingar. Kristur hugsaði ekki um sjálfan sig, heldur eins og ritað er: Lastyrði þeirra, sem löstuðu þig, lentu á mér.

Kristur elskar oss og leysti oss frá syndum vorum * með blóði sínu.

Kristur elskar oss og leysti oss frá syndum vorum * með blóði sínu.

Hann gjörði oss að konungsríki og prestum, til handa Guði

með blóði sínu.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Kristur elskar oss og leysti oss frá syndum vorum * með blóði sínu.

⁴⁶Önd mín miklar Drottin

⁴⁷og andi minn gleðst í Guði * frelsara mínum.

⁴⁸Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar * héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.

⁴⁹Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört * og heilagt er nafn hans.

⁵⁰Miskunn hans við þá, er óttast hann * varir frá kyni til kyns.

⁵¹Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og * drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.

⁵²Valdhöfum hefur hann steypt af * stóli og upp hafið smælingja,

⁵³hungraða hefur hann fyllt gæðum * en látið ríka tómhenta frá sér fara.

⁵⁴Hann hefur minnst miskunnar sinnar og * tekið að sér Ísrael, þjón sinn,

⁵⁵eins og hann talaði til feðra vorra * við Abraham og sæði hans ævinlega.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Einlæglega og auðmjúklega biðjum vér Guð, sem hugsar um alla menn, og hrópum:Drottinn, vér treystum þér.Fullkomnaðu Kirkju þína.Verndaðu páfa vorn N.Styrktu biskup vorn N.Vertu hjá samfélagi biskupa.Hjálpaðu heimilislausum mönnum.Svalaðu hungruðum.Lýstu blindum.Huggaðu gamalt fólk.Styrktu helgaðar meyjar.Kallaðu gyðingaþjóðina til hins nýja sáttmála.Veittu löggjöfum visku.Gefðu styrk mönnum í freistni.Leiddu látna í hið eilífa ljós.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Drottinn, vér biðjum þig, veit að fjölskylda þín læri af fordæmi þjáninga Sonar þíns, svo að vér getum axlað byrðar hans. Því að hann er Guð, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Ég játa fyrir almáttugum Guðiog yður, bræður og systur,að ég hef syndgað mjögí hugsun, orði, athöfnog vanrækslu:mín sök, mín sök, mín mikla sök.Því bið ég alsæla Maríu, ætíð mey,alla engla og dýrlingaog yður, bræður og systur,að biðja fyrir mér við Guð, Drottin vorn.Almáttugur Guð miskunni oss,fyrirgefi oss syndir vorar og leiði oss til eilífs lífs.Amen.

Ó, Drottinn hjá mér dvel í nóttþví degi hallar skjóttSjá, skuggar nætur nálgast óttver nær mér Guð í nótt.Ó, dvel hjá mér um dimma nóttdag þú fylgdir mérog kveiktir hjá mér kærleiksgnóttþá kyrrð ég fann hjá þér.Ó, ver hjá mér, halt vörð í nóttég veikur og einn erÞín huggun virðist hulin mérég hryggur leita’ að þér.Ó, Drottinn hjá mér dvel í nótt,nú dimma tekur óttÉg sekur er, ó, send mér þróttog seg mér verði rótt. Amen.

¹Syngist með Makalat–lagi. Hemans–maskíl Esraíta.

²Drottinn, Guð minn, ég kalla um daga * um nætur hrópa ég frammi fyrir þér.

³Lát bæn mína koma fyrir þig * hneig eyra að hrópi mínu,

⁴því að sál mín er mett orðin af böli * og líf mitt nálægist Hel.

⁵Ég er talinn með þeim * sem gengnir eru til grafar, ég er sem magnþrota maður.

⁶Mér er fenginn bústaður með framliðnum, eins og vegnum mönnum, er liggja í gröfinni * er þú minnist eigi framar, því að þeir eru hrifnir burt úr hendi þinni.

⁷Þú hefur lagt mig í gryfju undirheima * í myrkrið niðri í djúpinu.

⁸Reiði þín hvílir á mér * og alla boða þína hefur þú látið skella á mér. [Sela]

⁹Þú hefur fjarlægt frá mér kunningja mína * gjört mig að andstyggð í augum þeirra. Ég er byrgður inni og kemst ekki út,

¹⁰augu mín eru döpruð af eymd. Ég ákalla þig * Drottinn, dag hvern, breiði út hendurnar í móti þér.

¹¹Gjörir þú furðuverk vegna látinna * eða munu hinir dauðu rísa upp til þess að lofa þig? [Sela]

¹²Er sagt frá miskunn þinni í gröfinni * frá trúfesti þinni í undirdjúpunum?

¹³Eru furðuverk þín kunngjörð í myrkrinu * eða réttlæti þitt í landi gleymskunnar?

¹⁴En ég hrópa til þín, Drottinn * og á morgnana kemur bæn mín fyrir þig.

¹⁵Hví útskúfar þú, Drottinn, sálu minni * hylur auglit þitt fyrir mér?

¹⁶Ég er hrjáður og aðþrengdur frá æsku * ég ber skelfingar þínar og er ráðþrota.

¹⁷Reiðiblossar þínir ganga yfir mig * ógnir þínar eyða mér.

¹⁸Þær umkringja mig eins og vötn allan liðlangan daginn * lykja um mig allar saman.

¹⁹Þú hefur fjarlægt frá mér ástvini og * félaga og gjört myrkrið að kunningja mínum.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sbr. Jer 14, 9Þú ert mitt á meðal vor, Drottinn, og vér erum nefndir eftir nafni þínu. Yfirgef oss eigi!

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

Þú hefur frelsað oss, Drottinn, sannleikans Guð.

Í þínar hendur fel ég anda minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn, * í þínar hendur fel ég anda minn.

¹Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, * eins og þú hefir heitið mér,

²því að augu mín hafa séð * hjálpræði þitt,

³sem þú hefir opinberað * í augsýn allra lýða,

⁴ljós til opinberunar heiðingjum * og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Almáttugi Guð, veit oss náð til að sameinast eingetnum Syni þínum, sem þoldi dauða og gröf, svo að vér fáum risið upp til nýs lífs ásamt honum, sem lifir og ríkir um aldir alda.Amen.

Drottinn veiti oss hljóða nótt og ákjósanleg ævilok. Amen.

Blíða móðir Frelsarans,himnahlið, sævarstjarna,hraða þér til hjálpar lýð þínum,sem þrátt fyrir hrösun vill reisa sig við.Þú sem fæddir skapara heimsins,og braust lögmál náttúrunnar,hélst flekklausum meydómi þínum.Lít til syndara í náð.