Eg, bandinginn í drotni, áminni yður þess vegna um að framganga eins og samboðið er kölluninni, sem þér eruð kallaðir með,
með öllu lítillæti og hógværð, með langlyndi, svo að þér umberið hver annan í kærleika
og kappkostið að varðveita einingu andans í bandi friðarins.
Einn líkami og einn andi, eins og þér einnig voruð kallaðir í einni von við köllun yðar;
einn Drottinn, ein trú, ein skírn,
einn Guð og faðir allra, sem er yfir öllum og með öllum og í öllum.
En sérhverjum af oss var náðin veitt eftir mæli Krists gjafar.
Þess vegna segir hann: Stiginn upp til hæðar hertók hann fanga og gaf mönnunum gjafir;
en þetta, »hann steig upp«, hvað er það annað en að hann líka steig niður til neðri hluta jarðarinnar?
En sá, sem niður steig, er og hinn sami, sem upp sté, upp yfir alla himna, til þess að hann mætti uppfylla alt.
Og sá hinn sami hefir gefið suma sem postula, suma sem spámenn, suma sem trúboða, suma sem hirða og kennara,
til þess að fullkomna hina heilögu, til þjónustustarfs, til uppbyggingar líkama Krists,
þangað til vér allir náum til einingar trúarinnar og þekkingarinnar á Guðs syni, til fullorðins manns, til mælis vaxtar Krists fyllingar,
til þess að vér séum ekki framar börn, er hrekjumst og berumst fram og aftur af hverjum kenningarvindi, við brögð mannanna, í slægð eftir vélum villunnar,
heldur ástundum sannleikann í kærleika og fáum vaxið í öllu til hans, sem er höfuðið, Kristur,
út frá hverjum allur líkaminn, samanfeldur og samantengdur með hvers konar liðveitandi taug, eflir vöxt sinn til eigin uppbyggingar í kærleika, eftir þeim starfskrafti, sem hver einstakur hluti er gæddur.
Þetta segi eg því og vitna í drotni, að þér ekki framar skuluð framganga eins og heiðingjarnir framganga í hégómleik hugskots síns,
þeir sem eru blindaðir í hugsun sinni, fjarlægir lífi Guðs, vegna vanþekkingarinnar, sem í þeim er, vegna harðúðar hjarta þeirra,
þeir sem tilfinningarlausir hafa ofurselt sig saurlífi, til að drýgja alls konar óhreinleik samfara ágirnd.
En þér hafið ekki lært Krist þannig,
ef svo er að þér hafið heyrt hann og hafið verið uppfræddir í honum, á þann hátt, sem sannleikur er í Jesú:
að þér skulið afleggja, að því er snertir hina fyrri breytni, hinn gamla mann, sem spillist samkvæmt girndum tálsins,
en að þér skulið endurnýjast í anda hugskots yðar
og íklæðast hinum nýja manni, sem skapaður er eftir Guði í réttlæti og heilagleika sannleikans.
Afleggið þess vegna lygina og talið sannleika hver við náunga sinn, því að vér erum limir hver annars.
Reiðist og syndgið ekki, sólin má ekki setjast yfir reiði yðar,
og gefið ekki heldur djöflinum rúm.
Sá sem stelur, steli ekki framar, heldur vinni og gjöri það, sem gott er, með höndum sínum, til þess að hann hafi eitthvað til þess að miðla þeim, sem þurfandi er.
Látið ekkert svívirðilegt orð fara út af munni yðar, heldur það, sem gott er til uppbyggingar, eftir því sem þörf er á, til þess að það veiti náð þeim sem heyra.
Og hryggið ekki hinn heilaga anda Guðs, sem þér eruð innsiglaðir í til endurlausnar-dagsins.
Látið hvers konar beiskleika, ofsa, reiði, hávaða og lastmæli vera fjarlæg yður, ásamt allri mannvonsku;
en verðið góðir hver við annan, meðaumkunarsamir, fúsir að fyrirgefa hver öðrum, eins og einnig Guð hefir í Kristi fyrirgefið yður.