Verðið því eftirbreytendur Guðs sem elskuð börn,
og framgangið í kærleika, eins og einnig Kristur elskaði yður og gaf sig sjálfan út fyrir oss, sem fórnargjöf og sláturfórn, Guði til velþóknunarilms.
En frillulífi og hvers konar óhreinleiki eða ágirnd á ekki einu sinni að nefnast á nafn á meðal yðar, eins og heilögum hæfir,
og ekki heldur svívirðilegt athæfi eða fíflslegt hjal eða gárungaháttur, sem er ósæmilegt, heldur miklu fremur þakkargjörð;
því að það vitið þér og þekkið, að enginn frillulífismaður, eða saurugur eða ágjarn, sem er hjáguðadýrkari, hefir arftöku í ríki Krists og Guðs.
Látið engan tæla yður með marklausum orðum, því að fyrir þetta kemur reiði Guðs yfir syni óhlýðninnar.
Takið því ekki hlutdeild með þeim;
því að áður voruð þér myrkur, en nú eruð þér ljós í drotni; framgangið eins og börn ljóssins, —
því að ávöxtur ljóssins er alls konar góðvild, réttlæti og sannleiki —
og rannsakið, hvað drotni er þóknanlegt,
en takið ekki þátt með þeim í hinum ávaxtarlausu verkum myrkursins, heldur miklu fremur vandið um þau,
því að það, sem þeir drýgja í leyndum, er jafnvel skömm um að tala,
en alt þetta er opinberað af ljósinu, þegar vandað er um það, því að sérhvað það, sem opinberað er, er ljós.
Þess vegna segir svo: Vakna þú, sem sefur, og rís upp frá dauðum, og þá mun Kristur lýsa þér.
Gætið því nákvæmlega að, hvernig þér framgangið, ekki sem fávísir, heldur sem vísir;
kaupið hinn hentuga tíma, því að dagarnir eru vondir.
Verið því ekki óskynsamir, heldur skynjið, hvað er vilji Drottins,
og verðið ekki druknir af víni, því að í því er spilling, heldur fyllist andanum,
og hafið yfir hver fyrir öðrum sálma, lofsöngva og andleg ljóð, og syngið og leikið drotni lof í hjarta yðar,
og þakkið jafnan Guði og föður fyrir alla hluti í nafni Drottins vors Jesú Krists,
og gjörið yður hver öðrum undirgefna í ótta Krists.
Þér konur, gjörið yður undirgefnar eiginmönnum yðar, eins og drotni,
því að maðurinn er höfuð konunnar, eins og einnig Kristur er höfuð kirkjunnar, hann sem er frelsari líkama síns.
En eins og kirkjan gjörir sig undirgefinn Kristi, þannig líka konurnar mönnum sínum í öllu.
Þér menn, elskið konur yðar, eins og Kristur elskaði kirkjuna og gaf sig sjálfan út fyrir hann,
til þess að hann helgaði hann, er hann hafði hreinsað hann við vatnslaugina með orði,
til þess að láta kirkjuna koma fram fyrir sjálfan sig sem dýrlegan söfnuð, sem hefði ekki blett né hrukku eða neitt þess háttar, heldur væri heilagur og lýtalaus.
Þannig eiga líka mennirnir að elska konur sínar eins og líkami sjálfra sín. Sá sem elskar konu sína, elskar sjálfan sig,
því að enginn hefir nokkuru sinni hatað sitt eigið hold, heldur elur hann önn fyrir því og hjúkrar því, eins og einnig Kristur kirkjunni.
Því að vér erum limir á líkama hans.
Þess vegna skal maður yfirgefa föður sinn og móður sína og búa við eiginkonu sína, og munu þau tvö verða eitt hold.
Þessi leyndardómur er mikill, en eg segi það í tilliti til Krists og kirkjunnar.
En samt skuluð þér einnig hver um sig elska þannig eiginkonu sína eins og sjálfan sig; en konan, hún á að bera lotningu fyrir manni sínum.