Mánudagur í 2. viku páskatíðar

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Guðs föður dýrðar dásöm mynd,dagsins eilífa heilög lind,alheimsins ljós og líf og von,lof sé þér, Guðs og mannsins son.Sól þinnar náðar helg og hlýheilsar oss alla morgna ný.Hjartað vakni og heilsi þér,hylli þitt sanna ljós sem ber.Renni oss upp þín sannleikssól,sigri hún það, sem myrkrið ól,lát guðdómsanda geislann þinngreiða þér veg í hjörtun inn.Morgunn af þinni miskunn skín,myrkrin öll sigrar gæskan þín,lúti vor sála sigri þeim,sjái og boði ljóssins heim.Þú ert vor dagur, vernd og vörn,varðveit í trúnni öll þín börn.Veit oss að bera vitni þér,vera þér trú á jörðu hér.Dagurinn fagur fari um heim,finni vor sál þinn tæra hreimí gegnum alla hljóma hansmeð helgri þökk til skaparans.Lind allrar náðar, lífsins brauð,líknin í hverri þraut og nauð,alvaldi Drottinn, einum þér,eilíf vegsemd og lotning ber. Amen.

¹Til söngstjórans. Kóraítamaskíl.

²Eins og hindin, sem þráir vatnslindir * þráir sál mín þig, ó Guð.

³Sál mína þyrstir eftir Guði * hinum lifanda Guði. Hvenær mun ég fá að koma og birtast fyrir augliti Guðs?

⁴Tár mín urðu fæða mín dag og nótt * af því menn segja við mig allan daginn: „Hvar er Guð þinn?“

⁵Um það vil ég hugsa og úthella sál minni, sem í mér er * hversu ég gekk fram í mannþrönginni, leiddi þá til Guðs húss með fagnaðarópi og lofsöng, með hátíðaglaumi.

⁶Hví ert þú beygð, sál mín, og ólgar í mér? Vona á Guð * því að enn mun ég fá að lofa hann, hjálpræði auglitis míns og Guð minn.

⁷Guð minn, sál mín er beygð í mér * fyrir því vil ég minnast þín frá Jórdan– og Hermonlandi, frá litla fjallinu.

⁸Eitt djúpið kallar á annað djúp, þegar fossar þínir duna * allir boðar þínir og bylgjur ganga yfir mig.

⁹Um daga býður Drottinn út náð sinni * og um nætur syng ég honum ljóð, bæn til Guðs lífs míns.

¹⁰Ég mæli til Guðs: „Þú bjarg mitt * hví hefur þú gleymt mér? hví verð ég að ganga harmandi, kúgaður af óvinum?“

¹¹Háð fjandmanna minna er sem rotnun í beinum mínum * er þeir segja við mig allan daginn: „Hvar er Guð þinn?“

¹²Hví ert þú beygð, sál mín, og ólgar í mér? Vona á Guð * því að enn mun ég fá að lofa hann, hjálpræði auglitis míns og Guð minn.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹Miskunna oss, Guð allra * og lít til vor og sýn oss ljós miskunnsemda þinna,

²og send ótta þinn yfir þjóðirnar, sem eigi hafa þín leitað, að þær megi vita * að enginn Guð er til nema þú, og að þær megi kunngjöra undur þín.

³Hef upp hönd þína yfir hinar framandi þjóðir * að þær megi sjá mátt þinn.

⁴Því að eins og þú hefur helgaður verið í oss í augsýn þeirra * svo skalt þú mikillegur gjörður verða meðal þeirra í vorri augsýn,

⁵að þær megi þekkja þig, eins og vér höfum og þig þekkt * að enginn Guð er til nema þú, Drottinn.

⁶Endurnýja tákn þín * og vinn ný kraftaverk.

⁷Vegsama hönd þína * og þinn hægri arm.

¹³Safna saman öllum ættkvíslum Jakobs, að þær megi vita, að enginn Guð er til nema þú * og megi kunngjöra hin miklu verk þín; og þú munt erfa þær eins og frá upphafi.

¹⁴Miskunna lýð þínum, sem nafn þitt er nefnt yfir * og Ísrael, sem þú hefur upp reist að vera þinn frumburð.

¹⁵Miskunna Jerúsalem, borginni * sem þú hefur helgað, borg hvíldar þinnar.

¹⁶Fyll Síon þínum ósegjanlegu orðum * og lýð þinn dýrð þinni.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

²Himnarnir segja frá Guðs dýrð * og festingin kunngjörir verkin hans handa.

³Hver dagurinn kennir öðrum * hver nóttin boðar annarri speki.

⁴Engin ræða, engin orð * ekki heyrist raust þeirra.

⁵Og þó fer hljómur þeirra um alla jörðina * og orð þeirra ná til endimarka heims. Þar reisti hann röðlinum tjald.

⁶Hann er sem brúðguminn, er gengur út úr svefnhúsi sínu * hlakkar sem hetja til að renna skeið sitt.

⁷Við takmörk himins rennur hann upp * og hringferð hans nær til enda himins, og ekkert dylst fyrir geislaglóð hans.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Rm 10, 8b-10Nálægt þér er orðið, í munni þínum og í hjarta þínu. Það er: Orð trúarinnar, sem vér prédikum. Ef þú játar með munni þínum: „Jesús er Drottinn“ – og trúir í hjarta þínu, að Guð hafi uppvakið hann frá dauðum, muntu hólpinn verða. Með hjartanu er trúað til réttlætis, en með munninum játað til hjálpræðis.

Drottinn er risinn upp úr gröfinni, * hallelúja, hallelúja.

Drottinn er risinn upp úr gröfinni, * hallelúja, hallelúja.

Hann, sem hékk á krossinum fyrir oss,

hallelúja, hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn er risinn upp úr gröfinni, * hallelúja, hallelúja.

⁶⁸Lofaður sé Drottinn, Guð Ísraels * því að hann hefur vitjað lýðs síns og búið honum lausn.

⁶⁹Hann hefur reist oss horn * hjálpræðis í húsi Davíðs þjóns síns,

⁷⁰eins og hann talaði fyrir * munn sinna heilögu spámanna frá öndverðu,

⁷¹frelsun frá óvinum vorum og úr höndum allra * er hata oss.

⁷²Hann hefur auðsýnt feðrum vorum * miskunn og minnst síns heilaga sáttmála,

⁷³þess eiðs * er hann sór Abraham föður vorum

⁷⁴að hrífa oss úr höndum óvina * og veita oss að þjóna sér óttalaust

⁷⁵í heilagleik og réttlæti fyrir * augum hans alla daga vora.

⁷⁶Og þú, sveinn! munt nefndur verða spámaður hins hæsta * því að þú munt ganga fyrir Drottni að greiða vegu hans

⁷⁷og veita lýð hans þekkingu á hjálpræðinu * sem er fyrirgefning synda þeirra.

⁷⁸Þessu veldur hjartans miskunn Guðs vors. Hún lætur * upp renna sól af hæðum að vitja vor

⁷⁹og lýsa þeim, sem sitja í myrkri og skugga dauðans * og beina fótum vorum á friðar veg.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Guð Faðirinn var vegsamaður með dauða og upprisu Sonar hans. Biðjum til hans af trausti og segjum:Drottinn, upplýstu huga vorn.Faðir ljóssins, þú lést heiminn ljóma þegar Kristur reis upp í dýrð,fyll huga vorn í dag með ljósi trúarinnar.Fyrir upprisu Sonar þíns opnaðir þú oss veginn til eilífs lífs,styð oss í verki voru í dag með dýrð vonar þinnar.Fyrir upprisinn Son þinn sendir þú Heilagan Anda í heiminn,lát hjörtu vor brenna af andlegum kærleika.Megi Jesús Kristur, sem var krossfestur til að frelsa oss,vera oss í dag hjálpræði og endurlausn.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Almáttugi eilífi Guð, vér dirfumst að ákalla þig með nafninu ‘Faðir’. Fullkomna í hjörtum vorum anda sonarkjörs svo að vér verðskuldum inngöngu í hina fyrirheitinu arfleifð. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Hann sagði við þá: Sjá, ég kem í skýjum,og sólin brosti í tærum augum hans.Þeir skildu ei það ljós, sem lýsti af honum,en lutu þöglir ásýnd þessa manns.Og senn hann kvaddi þá með hryggð í hjarta,með himindjúpa kvöl í brjósti sér,og krossinn bar hann, kærleikanum hlýðinn,– og kveikti sól, er lýsir mér og þér.Og föður sínum fól hann drauminn stóraum frið og líkn, og bað í hinsta sinnog hneigði andlit hljótt og sagði: Faðir,í hendur þínar fel ég anda minn.Á þriðja degi reis hann upp og áttienn orðastað við þá, sem biðu hans.Þeir vissu nú, að hann var Herrann sjálfurog holdi klæddur Guð í sporum manns.Og enn hann segir: Sjá, ég kem í skýjum,og sendir þá, er lúta ásýnd hans,að boða líkn og lífið í hans nafniog leiða saman vegu Guðs og manns.Og þó að páskahretin hurðir lemji,er hitt jafn víst, að sólin brýst í gegn.Í þessum heimi illra verka og óttaer ekkert það, sem honum er um megn.Svo heiti' eg loks á hurðir þínar, Jesús,ó, heyr þú mig, er stend ég þar við dyr.Ég kalla á þig og krýp í þínu nafni,ó, Kristur minn, sem barnið áður fyr. Amen.

²Hjarta mitt svellur af ljúfum orðum * ég flyt konungi kvæði mitt, tunga mín er sem penni hraðritarans.

³Fegurri ert þú en mannanna börn, yndisleik er úthellt yfir varir þínar * fyrir því hefur Guð blessað þig að eilífu.

⁴Gyrð lendar þínar sverði * þú hetja, ljóma þínum og vegsemd.

⁵Sæk fram sigursæll sakir tryggðar og réttlætis * hægri hönd þín mun sýna þér ógurlega hluti.

⁶Örvar þínar eru hvesstar * þjóðir falla að fótum þér, fjandmenn konungs eru horfnir.

⁷Hásæti þitt er Guðs hásæti um aldur og ævi * sproti ríkis þíns er réttlætis–sproti.

⁸Þú elskar réttlæti og hatar ranglæti, fyrir því hefur Guð * þinn Guð, smurt þig með fagnaðarolíu framar félögum þínum.

⁹Myrra og alóe og kassía eru öll þín klæði * frá fílabeinshöllinni gleður strengleikurinn þig.

¹⁰Konungadætur eru meðal vildarkvenna þinna * konungsbrúðurin stendur þér til hægri handar í skrúða Ófír–gulls.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

¹¹„Heyr, dóttir, og hneig eyra * þitt! Gleym þjóð þinni og föðurlandi,

¹²að konungi megi renna hugur til fegurðar þinnar * því að hann er herra þinn og honum átt þú að lúta.

¹³Frá Týrus munu menn koma með gjafir * auðugustu menn lýðsins leita hylli þinnar.“

¹⁴Eintómt skraut er konungsdóttirin * perlum sett og gullsaumi eru klæði hennar.

¹⁵Í glitofnum klæðum er hún leidd fyrir konung * meyjar fylgja henni, vinkonur hennar eru færðar fram fyrir þig.

¹⁶Þær eru leiddar inn með fögnuði og gleði * þær fara inn í höll konungs.

¹⁷Í stað feðra þinna komi synir þínir * þú munt gjöra þá að höfðingjum um land allt.

¹⁸Ég vil gjöra nafn þitt minnisstætt öllum komandi kynslóðum * þess vegna skulu þjóðir lofa þig um aldur og ævi.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

³Lofaður sé Guð og faðir Drottins vors Jesú Krists * sem í Kristi hefur blessað oss með hvers konar andlegri blessun í himnahæðum.

⁴Áður en heimurinn var grundvallaður hefur hann útvalið oss í Kristi * til þess að vér værum heilagir og lýtalausir fyrir honum. Í kærleika sínum

⁵ákvað hann fyrirfram að veita oss sonarrétt í * Jesú Kristi. Sá var vilji hans og velþóknun

⁶til vegsemdar dýrð hans og náð * sem hann lét oss í té í sínum elskaða syni.

⁷Í honum, fyrir hans blóð eigum * vér endurlausnina og fyrirgefningu afbrota vorra.

⁸Svo auðug er náð hans * sem hann gaf oss ríkulega með hvers konar vísdómi og skilningi.

⁹Og hann kunngjörði oss leyndardóm vilja síns * þá ákvörðun,

¹⁰sem hann hafði með sjálfum sér ákveðið að framkvæma, er fylling tímans kæmi * Hann ætlaði að safna öllu því sem er í Kristi, á himnum, og því, sem er á jörðu, undir eitt höfuð í honum.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Heb 8, 1b-3aVér höfum þann æðsta prest, er settist til hægri handar við hásæti hátignarinnar á himnum. Hann er helgiþjónn helgidómsins og tjaldbúðarinnar, hinnar sönnu, sem Drottinn reisti, en eigi maður. Sérhver æðsti prestur er skipaður til þess að bera fram bæði gjafir og fórnir.

Lærisveinarnir fögnuðu, * hallelúja, hallelúja.

Lærisveinarnir fögnuðu, * hallelúja, hallelúja.

Þegar þeir sáu Drottin upp risinn,

hallelúja, hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Lærisveinarnir fögnuðu, * hallelúja, hallelúja.

⁴⁶Önd mín miklar Drottin

⁴⁷og andi minn gleðst í Guði * frelsara mínum.

⁴⁸Því að hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar * héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja.

⁴⁹Því að mikla hluti hefur hinn voldugi við mig gjört * og heilagt er nafn hans.

⁵⁰Miskunn hans við þá, er óttast hann * varir frá kyni til kyns.

⁵¹Máttarverk hefur hann unnið með armi sínum og * drembilátum í hug og hjarta hefur hann tvístrað.

⁵²Valdhöfum hefur hann steypt af * stóli og upp hafið smælingja,

⁵³hungraða hefur hann fyllt gæðum * en látið ríka tómhenta frá sér fara.

⁵⁴Hann hefur minnst miskunnar sinnar og * tekið að sér Ísrael, þjón sinn,

⁵⁵eins og hann talaði til feðra vorra * við Abraham og sæði hans ævinlega.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Einlæglega og auðmjúklega biðjum vér Guð, sem hugsar um alla menn, og hrópum:Drottinn, heimsæktu lýð þinn.Sameina Kirkjuna.Varðveittu páfa vorn N.Verndaðu biskup vorn N.Vertu nálægur trúboðum.Íklæddu presta réttlæti.Helgaðu klausturfólk.Slökktu óvináttu.Nærðu börn með náð þinni.Gef að æskan dafni í visku.Huggaðu og styddu gamalt fólk.Vertu gjafmildur við vini vora.Taktu látna í tölu heilagra.

Faðir vor, þú sem ert á himnum,helgist þitt nafn,komi þitt ríki,verði þinn vilji,svo á jörðu sem á himni.Gef oss í dag vort daglegt brauð,og fyrirgef oss vorar skuldir,svo sem vér og fyrirgefum vorum skuldunautum,og eigi leið þú oss í freistni,heldur frelsa oss frá illu.

Almáttugi eilífi Guð, vér dirfumst að ákalla þig með nafninu ‘Faðir’. Fullkomna í hjörtum vorum anda sonarkjörs svo að vér verðskuldum inngöngu í hina fyrirheitinu arfleifð. Fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, Son þinn, sem með þér lifir og ríkir í einingu Heilags Anda, Guð, um aldir alda.Amen.

Í fjarveru prests eða djákna og ef einn er að verki lýkur morgunbæninni þannig: † Drottinn blessi oss og varðveiti oss frá öllu illu. Hann leiði oss til eilífs lífs.

Guð, kom mér til hjálpar.Drottinn, skunda mér til bjargar.Dýrð sé Föðurnum. Svo sem var. Hallelúja.

Ég játa fyrir almáttugum Guðiog yður, bræður og systur,að ég hef syndgað mjögí hugsun, orði, athöfnog vanrækslu:mín sök, mín sök, mín mikla sök.Því bið ég alsæla Maríu, ætíð mey,alla engla og dýrlingaog yður, bræður og systur,að biðja fyrir mér við Guð, Drottin vorn.Almáttugur Guð miskunni oss,fyrirgefi oss syndir vorar og leiði oss til eilífs lífs.Amen.

Konungur lífsins kemur hér til sala,kveður til fylgdar börnin jarðardala,undan þeim fer hann, friðarmerkið ber hann,frelsari er hann.Hertygi ljóssins lífsins konung skrýða,lýsir af bitru orðsins sverði víða,konungs á höfði kostuleg mun skartakórónan bjarta.Alvæpni Guðs hann öllum mönnum gefur,eðalstein lífsins hann á skjöldinn grefur,skeyti þá engin skaða mega vinna,skjól er hann sinna.Fátæka barn, til fylgdar þig hann krefur,fegurstu kosti eilífs lífs hann gefur,sakleysið verndar, sorg í gleði breytir,sigurinn veitir.Styrki oss Guð að velja veginn rétta,viskan og náðin sveig úr rósum flétta,undan þér fer hann, friðarmerkið ber hann,frelsari er hann. Amen.

¹Hneig eyra þitt, Drottinn, og bænheyr mig * því að ég er hrjáður og snauður.

²Vernda sál mína, því að ég er helgaður þér * hjálpa þú, Guð minn, þjóni þínum, er treystir þér.

³Ver mér náðugur, Drottinn * því þig ákalla ég allan daginn.

⁴Gleð þú sál þjóns þíns * því að til þín, Drottinn, hef ég sál mína.

⁵Þú, Drottinn, ert góður og fús til að fyrirgefa * gæskuríkur öllum þeim er ákalla þig.

⁶Hlýð, Drottinn * á bæn mína og gef gaum grátbeiðni minni.

⁷Þegar ég er í nauðum staddur ákalla ég þig * því að þú bænheyrir mig.

⁸Enginn er sem þú meðal guðanna * Drottinn, og ekkert er sem þín verk.

⁹Allar þjóðir, er þú hefur skapað * munu koma og falla fram fyrir þér, Drottinn, og tigna nafn þitt.

¹⁰Því að þú ert mikill og gjörir furðuverk * þú einn, ó Guð!

¹¹Vísa mér veg þinn, Drottinn, lát mig ganga í sannleika þínum * gef mér heilt hjarta, að ég tigni nafn þitt.

¹²Ég vil lofa þig, Drottinn, Guð minn * af öllu hjarta og heiðra nafn þitt að eilífu,

¹³því að miskunn þín er mikil við mig * og þú hefur frelsað sál mína frá djúpi Heljar.

¹⁴Ofstopamenn hefjast gegn mér, ó Guð * og hópur ofríkismanna sækist eftir sál minni, eigi hafa þeir þig fyrir augum.

¹⁵En þú, Drottinn, ert miskunnsamur og líknsamur Guð * þolinmóður og gæskuríkur og harla trúfastur.

¹⁶Snú þér að mér og ver mér náðugur * veit þjóni þínum kraft þinn og hjálpa syni ambáttar þinnar.

¹⁷Gjör þú tákn til góðs fyrir mig, að hatursmenn mínir megi horfa á það sneyptir * að þú, Drottinn, hjálpar mér og huggar mig.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Sbr. 1Þ 5, 9-10Guð hefur ekki ætlað oss til að verða reiðinni að bráð, heldur til að öðlast sáluhjálp fyrir Drottin vorn Jesúm Krist, sem dó fyrir oss, til þess að vér mættum lifa með honum, hvort sem vér vökum eða sofum.

Drottinn, í þínar hendur fel ég anda minn. * Hallelúja, hallelúja.

Drottinn, í þínar hendur fel ég anda minn. * Hallelúja, hallelúja.

Þú hefur frelsað oss, Drottinn, sannleikans Guð.

Hallelúja, hallelúja.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum og hinum Heilaga Anda.

Drottinn, í þínar hendur fel ég anda minn. * Hallelúja, hallelúja.

¹Nú lætur þú, Drottinn, þjón þinn í friði fara, * eins og þú hefir heitið mér,

²því að augu mín hafa séð * hjálpræði þitt,

³sem þú hefir opinberað * í augsýn allra lýða,

⁴ljós til opinberunar heiðingjum * og til vegsemdar lýð þínum Ísrael.

Dýrð sé Föðurnum og Syninum * og hinum Heilaga Anda.

Svo sem var í öndverðu, er enn og verður ávallt * og um aldir alda. Amen.

Drottinn, veit líkömum vorum hvíld í svefni og lát þau störf er vér höfum í dag unnið, vera undirbúning hinnar eilífu uppskeru. Fyrir Krist, Drottin vorn.Amen.

Drottinn veiti oss hljóða nótt og ákjósanleg ævilok. Amen.

Fagna þú, Drottning himinsins,hallelúja (hallelúja),Því að hann sem þér veittist sú náð að ganga með,hallelúja (hallelúja),Hann er upprisinn, svo sem hann sagði,hallelúja (hallelúja);Bið Guð fyrir osshallelúja (hallelúja).