En það var maður nokkur af flokki Faríseanna, að nafni Nikódemus, höfðingi meðal Gyðinga.
Hann kom til hans um nótt og sagði við hann: Rabbí, vér vitum, að þú ert meistari kominn frá Guði, því að enginn getur gjört þessi tákn, sem þú gjörir, nema Guð sé með honum.
Jesús svaraði og sagði við hann: Sannlega, sannlega segi eg þér: enginn getur séð guðsríki nema hann endurfæðist.
Nikódemus segir við hann: Hvernig getur maður fæðst, þegar hann er orðinn gamall? Hvort getur hann aftur komist inn í kvið móður sinnar og fæðst?
Jesús svaraði: Sannlega, sannlega segi eg þér, ef maðurinn fæðist ekki af vatni og anda, getur hann ekki komist inn í guðsríkið.
Það sem af holdinu er fætt, er hold, og það sem af andanum er fætt, er andi.
Undrast þú ekki, að eg sagði þér: Yður ber að endurfæðast.
Vindurinn blæs, hvar sem hann vill, og þú heyrir þytinn, en ekki veistu, hvaðan hann kemur eða hvert hann fer; eins er farið hverjum sem af andanum er fæddur.
Nikódemus svaraði og sagði við hann: Hvernig má þetta verða?
Jesús svaraði og sagði við hann: Þú ert lærimeistari í Ísrael, og veist ekki þetta?
Sannlega, sannlega segi eg þér, að vér tölum það sem vér vitum, og vitnum um það, sem vér höfum séð, og vitnisburð vorn meðtakið þér ekki.
Hafi eg sagt yður jarðneska hluti, og þér trúið eigi, hvernig munuð þér þá trúa, ef eg segi yður himneska?
Og enginn hefir stigið upp til himins, nema sá er niður sté af himni, mannsins sonur, sem er á himni.
Og eins og Móse hóf upp höggorminn á eyðimörkinni, þannig á mannsins sonur að verða upphafinn,
til þess að hver sem trúir, hafi í honum eilíft líf.
Því að svo elskaði Guð heiminn, að hann gaf son sinn eingetinn, til þess að hver, sem á hann trúir, glatist ekki, heldur hafi eilíft líf.
Því að ekki sendi Guð soninn í heiminn, til þess að hann skyldi dæma heiminn, heldur til þess að heimurinn skyldi frelsast fyrir hann.
Sá sem trúir á hann, dæmist ekki; sá sem ekki trúir, er þegar dæmdur, því að hann hefir ekki trúað á nafn eingetins sonar Guðs.
En þessi er dómurinn, að ljósið er komið í heiminn, og mennirnir elskuðu myrkrið meir en ljósið, því að verk þeirra voru vond.
Því að hver sem ilt aðhefst, hatar ljósið og kemur eigi til ljóssins, til þess að verk hans verði ekki átalin.
En sá sem sannleikann gjörir, kemur til ljóssins, til þess að verk hans verði augljós, því að þau eru í Guði gjörð.
Eftir þetta kom Jesús og lærisveinar hans til Júdeulands; og þar dvaldist hann ásamt þeim og skírði.
En Jóhannes skírði líka í Ainon nálægt Salem, því að þar var vatn mikið. Og menn komu þangað og létu skírast;
því að Jóhannesi hafði enn ekki verið varpað í fangelsi.
Þá kom upp þræta af hálfu lærisveina Jóhannesar og Gyðings nokkurs um hreinsanir.
Og þeir komu til Jóhannesar og sögðu við hann: Rabbí, sá sem var með þér hinumegin Jórdanar, hann, sem þú vitnaðir um, sjá, hann skírir, og allir koma til hans.
Jóhannes svaraði og sagði: Enginn maður getur tekið neitt, nema honum sé gefið það af himni.
Þér eruð sjálfir vottar mínir, að eg sagði: Ekki er eg Kristur, heldur: Eg er sendur á undan honum.
Sá sem á brúðina, hann er brúðgumi, en vinur brúðgumans, sem stendur hjá honum og hlýðir á hann, gleðst innilega við rödd brúðgumans. Þessi gleði mín er því orðin fullkomin.
Hann á að vaxa, en eg að minka.
Sá sem að ofan kemur, er yfir öllum. Sá sem er af jörðunni, hann er af jörðunni og talar af jörðunni. Sá sem kemur af himni, er yfir öllum;
og það sem hann hefir séð og heyrt, það vitnar hann og vitnisburð hans meðtekur enginn.
En sá sem hefir meðtekið vitnisburð hans, hefir staðfest, að Guð sé sannorður.
Því að sá, sem Guð sendi, talar Guðs orð, því að ómælt gefur hann andann.
Faðirinn elskar soninn og hefir gefið alla hluti í hönd honum.
Sá sem trúir á soninn, hefir eilíft líf, en sá sem óhlýðnast syninum, skal ekki sjá lífið, heldur varir reiði Guðs yfir honum.