Þá kallaði Tóbías engilinn til sín, sem hann hugði vera mann, og sagði við hann: „Asarías bróðir, eg bið þig, hlýð á orð mín.
Þótt eg gæfi sjálfan mig þér að þjóni, gæti eg eigi endurgoldið umhyggju þína að verðleikum.
Þó bið eg þig að taka með þér eyki og þjóna og fara til Gabelusar í Rages, borg Meda, og fá honum aftur skuldabréf hans og taka við honum féð og biðja hann að koma til brúðkaups míns.
Því að þú veist, að faðir minn telur dagana, og ef eg dvelst einum degi lengur, mun sál hans hrelld verða.
Og þú sérð sannlega, hversu Ragúel hefur særður mig, og eigi má eg særing hans að engu hafa.“
Þá tók Rafael fjóra af þjónum Ragúels og tvo úlfalda og fór til Rages, borgar Meda, og fann Gabelus og fékk honum skuldabréf hans og tók við honum alt féð.
Og hann sagði honum frá Tóbíasi, syni Tóbíasar, alt það sem gjörst hafði, og fékk hann til að koma með sér til brúðkaupsins.
Og er hann kom inn í hús Ragúels, fann hann Tóbías sitjandi við borðið, og hann spratt upp, og þeir kysstust; og Gabelus grét og lofaði Guð
og sagði: „Guð Ísraels blessi þig, því að þú ert sonur mjög góðs og réttláts manns, sem óttast Guð og gjörir ölmusuverk.
Og blessun komi yfir konu þína og yfir foreldra yðar.
Og megi þér sjá börn yðar og börn barna yðar, alt til þriðja og fjórða ættliðs, og verði niðjar yðar blessaðir af Guði Ísraels, sem ríkir um aldir alda.“
Og er allir höfðu sagt: „Amen,“ gengu þeir til veislunnar; en brúðkaupsveisluna héldu þeir og með ótta Drottins.