Þá er Tóbías hugði, að bæn sín hefði heyrð verið og hann mætti deyja, kallaði hann til sín Tóbías son sinn
og sagði við hann: „Heyr, sonur minn, orð munns míns, og legg þau sem grundvöll í hjarta þitt.
Þegar Guð tekur sálu mína, skalt þú greftra líkama minn, og þú skalt heiðra móður þína alla ævidaga hennar.
Því að þú átt að minnast þess, hverjar og hversu miklar hættur hún leið þín vegna í kviði sínum.
Og þegar hún hefur og lokið ævi sinni, þá greftra hana hjá mér.
Og alla ævidaga þína hafðu Guð í huga þínum, og gæt þess, að þú samþykkir aldrei synd né brjótir boðorð Drottins, Guðs vors.
Gef ölmusur af eigum þínum og snú eigi ásjónu þinni frá neinum fátækum manni, því að þá mun svo fara, að ásjóna Drottins verði eigi frá þér snúin.
Ver miskunnsamur eftir mætti þínum.
Ef þú átt mikið, þá gef ríkulega; ef þú átt lítið, þá gæt þess að gefa fúslega hið litla.
Því að þannig safnar þú sjálfum þér góðum launum til neyðardagsins,
því að ölmusur frelsa frá allri synd og frá dauða og láta sálina eigi ganga í myrkur.
Ölmusa mun verða mikið traust frammi fyrir hinum hæsta Guði öllum þeim, sem hana gefa.
Gæt þess, sonur minn, að varðveita þig frá öllu saurlífi, og lát þig aldrei henda að þekkja glæp utan konu þinnar.
Lát aldrei dramb ríkja í huga þínum né í orðum þínum, því að af því hófst öll glötun.
Ef nokkur maður hefur unnið verk fyrir þig, gjald honum þegar kaup hans, og lát laun daglaunamanns þíns alls eigi vera hjá þér yfir nótt.
Gæt þess að gjöra aldrei öðrum það, sem þú hataðir að annar gjörði þér.
Et brauð þitt með hinum hungruðu og þurfandi, og hyl hina nöktu með klæðum þínum.
Ver brauði þínu og víni við greftrun réttláts manns, en et og drekk eigi af því með hinum óguðlegu.
Leita jafnan ráða hjá vitrum manni.
Blessa Guð á öllum tímum og bið hann að stýra vegum þínum og að öll ráð þín séu stöðug í honum.
Eg segi þér og, sonur minn, að eg lánaði tíu talentur silfurs, meðan þú varst enn barn, Gabelusi í Rages, borg í Medíu, og eg hef skuldabréf hans hjá mér.
Spyr þig nú fyrir um, hvernig þú megir komast til hans, og tak við honum fyrrnefnda fjárhæð og fá honum aftur skuldabréf hans.
Óttast eigi, sonur minn. Vér lifum að vísu fátæku lífi, en vér munum eignast mörg gæði, ef vér óttumst Guð og víkjum frá allri synd og gjörum það sem gott er.“