Hún lét verk þeirra takast fyrir hendur hins heilaga spámanns.
Þeir fóru um óbyggðir, sem eigi voru byggðar, og í eyðistöðum reistu þeir tjöld sín.
Þeir stóðu gegn óvinum sínum og hefndu sín á mótstöðumönnum sínum.
Þá þyrsti, og þeir ákölluðu þig, og vatn var þeim gefið úr háum kletti og svölun þorsta þeirra úr hörðum steini.
Því að með sömu hlutum og óvinir þeirra voru refsaðir með, þegar drykk þeirra þraut, meðan Ísraelsmenn höfðu gnægð af honum og fögnuðu,
með þeim sömu hlutum var þeim gott gjört í neyð þeirra.
Því að í stað lindar sírennandi fljóts gafst þú hinum ranglátu mannsblóð.
Og meðan þeim fækkaði til augljósrar áminningar um barnamorð þeirra, gafst þú þínum gnægð vatns að óvörum
og sýndir með þorstanum, sem þá var, hvernig þú upp hófst þína og drapst mótstöðumenn þeirra.
Því að er þeir voru reyndir og agaðir með miskunn, þá vissu þeir, hvernig hinir óguðlegu voru dæmdir með reiði og kvaldir.
Því að þú áminntir þá og reyndir sem faðir, en hina rannsakaðir þú og dæmdir sem strangur konungur.
Því að hvort sem þeir voru fjarverandi eða viðstaddir, voru þeir kvaldir á sama hátt.
Því að tvöföld þrenging kom yfir þá og andvarp við minninguna um hið liðna.
Því að er þeir heyrðu, að hinum yrði gott gjört af refsingum þeirra, þá minntust þeir Drottins og undruðust endalok þess, sem gjörst hafði.
Því að þann, sem þeir höfðu áður spottað, er honum var út varpað á þeim tíma, er hann var ranglátlega út borinn til að farast — hann dáðust þeir að um síðir, þegar þeir sáu atburðinn; og þorsti þeirra var ólíkur þorsta hinna réttlátu.
En sakir heimskulegra ráðagerða ranglætis þeirra, af því að sumir, tældir, tilbáðu mállausa höggorma og einskisverðar skepnur, sendir þú yfir þá fjölda mállausra dýra til hefndar,
að þeir mættu vita, að með þeim hlutum, sem maður syndgar með, með þeim sömu er hann og kvalinn.
Því að þín almáttuga hönd, sem gjörði heiminn af formlausu efni, var eigi ómegnug að senda yfir þá fjölda bjarna eða grimmra ljóna
eða ókunn dýr af nýju tagi, full heiftar, sem annaðhvort blésu út eldgufu eða sendu frá sér illan reyk eða skutu hræðilegum neistum úr augum sínum;
og eigi aðeins mátti meinsemd þeirra eyða þeim, heldur mátti sjónin ein deyða þá af ótta.
Já, og án þessa mátti drepa þá með einum andblæstri, ofsótta af eigin verkum og tvístraða af anda máttar þíns. En þú hefur skipað öllum hlutum eftir máli og tölu og vog.
Því að mikill máttur hefur ávallt þér einum tilheyrt, og hver mun standast styrk arms þíns?
Því að allur heimurinn er fyrir þér sem minnsta korn á vogarskál og sem dropi morgundöggvar, sem fellur til jarðar.
En þú miskunnar öllum, af því að þú megnar alla hluti, og þú lítur fram hjá syndum manna vegna iðrunar.
Því að þú elskar alt, sem er til, og hatar ekkert af því, sem þú hefur gjört; því að eigi skipaðir þú né gjörðir nokkurn hlut í hatri.
Og hvernig gæti nokkuð staðist, ef þú vildir eigi? Eða varðveist, ef þú kallaðir það eigi?
En þú hlífir öllu, því að það er þitt, Drottinn, þú sem elskar sálirnar.