Hún varðveitti hann, sem fyrstur var myndaður af Guði, föður heimsins, þegar hann var einn skapaður,
og hún leiddi hann út úr synd hans og gaf honum vald til að stjórna öllum hlutum.
En er hinn ranglátur vék frá henni í reiði sinni, fórst hann fyrir þá heift, sem hann myrti bróður sinn með.
Og er vatnið eyddi jörðinni hans vegna, þá læknaði spekin hana aftur og stýrði för hins réttláta á fyrirlitlegum viði.
Enn fremur, er þjóðirnar höfðu gjört samsæri um að samþykkja illsku, þá þekkti hún hinn réttláta og varðveitti hann óaðfinnanlegan frammi fyrir Guði og hélt honum styrkum gegn meðaumkun með syni sínum.
Hún frelsaði hinn réttláta mann, sem flýði frá hinum óguðlegu, er fórust, þegar eldurinn féll yfir Pentapólis,
en land þeirra liggur í eyði til vitnisburðar um illsku þeirra og rýkur alt til þessa dags, og trén bera ávexti, sem eigi þroskast, og saltstólpi, sem uppi stendur, er minnisvarði vantrúaðrar sálar.
Því að með því að gefa eigi gaum að speki, hröpuðu þeir eigi aðeins í því, að þeir þekktu eigi hin góðu, heldur létu þeir og mönnum eftir minnismerki heimsku sinnar, svo að þeir gátu eigi svo mikið sem leynst í því, sem þeir syndguðu í.
En spekin hefur frelsað frá sorg þá, sem hennar gæta.
Hún leiddi hinn réttláta um rétta vegu, þegar hann flýði reiði bróður síns, og sýndi honum ríki Guðs og gaf honum þekking á hinum heilögu hlutum, gjörði hann heiðraðan í erfiði sínu og fullnaði verk hans.
Í svikum þeirra, sem á hann sóttu, stóð hún hjá honum og gjörði hann heiðraðan.
Hún varðveitti hann öruggan frá óvinum sínum og varði hann fyrir tælendum og fékk honum harða viðureign, að hann mætti sigra og vita, að spekin er öllu máttugri.
Hún yfirgaf eigi hinn réttláta, þegar hann var seldur, heldur frelsaði hann frá syndurum; hún gekk með honum niður í gryfjuna.
Og í fjötrum yfirgaf hún hann eigi, uns hún færði honum veldissprota ríkisins og vald yfir þeim, sem kúguðu hann, og sýndi, að lygarar voru þeir, sem hann höfðu ákært, og gaf honum eilífa dýrð.
Hún frelsaði hina réttlátu þjóð og hið óaðfinnanlega sæði frá þjóðunum, sem kúguðu þau.
Hún gekk inn í sál þjóns Guðs og stóð gegn ógurlegum konungum með undrum og táknum.
Og hún galt hinum réttlátu laun erfiðis þeirra og leiddi þá undursamlega leið; og hún var þeim skjól um daga og stjörnuljós um nætur.
Og hún leiddi þá gegnum Rauðahafið og bar þá yfir um mikið vatn.
En óvinum þeirra drekkti hún í hafinu, og úr djúpi heljar leiddi hún þá út. Fyrir því tóku hinir réttlátu herfang hinna óguðlegu.
Og þeir sungu þínu heilaga nafni, Drottinn, og lofuðu einum huga þína sigursælu hönd.
Því að spekin lauk upp munni hins mállausa og gjörði tungur ungbarna málsnjallar.