Ver eigi afbrýðisamur um konu þína, svo að hún sýni þér eigi illsku vondrar kenningar.
Gef eigi konu vald yfir sál þinni, svo að hún nái eigi yfirtökum á styrk þínum og þú verðir til skammar.
Lít eigi á konu, sem hug hefur á mörgum, svo að þú fallir eigi í snörur hennar.
Haf eigi mikil mök við dansmey og hlýð eigi á hana, svo að þú farist eigi af afli töfra hennar.
Stara eigi á mey, svo að fegurð hennar verði þér eigi að hrösunarhellu.
Gef sál þína að engu leyti á vald skækjum, svo að þú tortímir eigi sjálfum þér og arfleifð þinni.
Litastu eigi um í borginni, og reika eigi um stræti hennar.
Snú ásjónu þinni frá skrautbúinni konu, og stara eigi á fegurð annars manns konu.
Því að margir hafa farist af fegurð konu, og af henni er girndin kveikt sem eldur.
Sérhver kona, sem skækja er, mun troðin verða sem saur á vegi.
Margir hafa orðið hafnaðir af því að dást að fegurð annars manns konu, því að umgengni við hana brennur sem eldur.
Sit alls eigi hjá annars manns konu, og hvíl eigi með henni á beði,
og deil eigi við hana yfir víni, svo að hjarta þitt hneigist eigi til hennar og þú fallir í glötun fyrir blóð þitt.
Yfirgef eigi gamlan vin, því að hinn nýi mun eigi honum líkur verða.
Nýr vinur er sem nýtt vín: það mun eldast, og þú munt drekka það með ánægju.
Öfunda eigi dýrð og auðæfi syndarans, því að þú veist eigi, hver fall hans mun verða.
Haf eigi þóknun á rangindum hinna ranglátu; vit, að hinir óguðlegu munu eigi þóknanlegir verða, jafnvel alt til heljar.
Halt þig fjarri manni, sem vald hefur til að deyða, þá munt þú eigi þurfa að óttast dauðaótta.
Og komir þú til hans, þá gjör enga yfirsjón, svo að hann taki eigi líf þitt.
Vit, að það er samneyti við dauðann, því að þú gengur mitt í snörur og gengur á vopnum hinna hrelldu.
Gæt þín fyrir náunga þínum eftir mætti þínum, og ráðgastu við hina vitru og hyggnu.
Lát réttláta menn vera gesti þína, og lát dýrð þína vera í ótta Guðs.
Og lát hugsunina um Guð vera í huga þínum og alla ræðu þína um boðorð hins hæsta.
Verk munu lofuð verða fyrir hönd smiðanna, og höfðingi lýðsins fyrir speki ræðu sinnar, en orð öldunganna fyrir merkingu sína.
Málugur maður er óttalegur í borg sinni, og sá, sem bráður er í orði, mun hataður verða.