Deil eigi við voldugan mann, svo að þú fallir eigi í hendur hans.
Þrátta eigi við auðugan mann, svo að hann höfði eigi mál gegn þér.
Því að gull og silfur hefur mörgum eytt og náð alt til hjarta konunga og spillt þeim.
Deil eigi við mann, sem málugur er, og hlað eigi viði á eld hans.
Haf eigi mök við fáfróðan mann, svo að hann mæli eigi illa um ætt þína.
Fyrirlít eigi mann, sem frá synd snýr, né ávíta hann fyrir hana; minnstu þess, að vér erum allir ávítunar verðir.
Fyrirlít eigi mann í elli hans, því að vér munum og gamlir verða.
Fagna eigi yfir dauða óvinar þíns; vit, að vér deyjum allir og viljum eigi, að aðrir fagni yfir dauða vorum.
Fyrirlít eigi ræðu þeirra, sem fornir eru og vitrir, heldur kynn þér orðskviði þeirra.
Því að af þeim munt þú læra speki og fræðslu skilningsins og að þjóna tignum mönnum án ámælis.
Lát ræðu öldunganna eigi ganga þér úr greipum, því að þeir hafa lært af feðrum sínum;
því að af þeim munt þú læra skilning og að gefa svar á þörfum tíma.
Kveiktu eigi glóðir syndaranna með því að ávíta þá, svo að þú brennir eigi í loga elds synda þeirra.
Stattu eigi gegn ásjónu meiðandi manns, svo að hann sitji eigi sem njósnari til að veiða þig í orðum þínum.
Lána eigi manni, sem þér er máttugri; og lánir þú, þá tel það glatað.
Gakkst eigi í ábyrgð umfram getu þína; og gangir þú í ábyrgð, hugsa sem ætti þér að greiða hana.
Dæm eigi gegn dómara, því að hann dæmir eftir því, sem rétt er.
Far eigi á veg með djörfum manni, svo að hann íþyngi þér eigi með illsku sinni; því að hann fer eftir eigin vilja, og þú munt farast með heimsku hans.
Þrátta eigi við bráðlyndan mann, og far eigi í eyðimörk með djörfum manni; því að blóð er sem ekkert í augum hans, og þar sem engin hjálp er, mun hann steypa þér.
Ráðgastu eigi við heimskingja, því að þeir geta ekkert elskað nema það, sem þeim líkar.
Ræð eigi ráðum þínum frammi fyrir ókunnugum, því að þú veist eigi, hvað hann muni af sér gjöra.
Lúk eigi upp hjarta þínu fyrir hverjum manni, svo að hann endurgjaldi þér eigi með illu og tali háðulega til þín.