Síraksbók 7Krans-útgáfa

Síraksbók 7

Gjör ekkert ilt, og ekkert ilt mun á þig leggjast.

Vík frá hinum ranglata, og illindi munu frá þér víkja.

Sonur minn, sá eigi illu í plógför ranglætisins, og þú munt eigi uppskera það sjöfalt.

Bið eigi Drottin um yfirburði, né konung um heiðurssæti.

Réttlæt þig eigi frammi fyrir Guði, því að hann þekkir hjartað; og æsktu eigi að sýnast vitur frammi fyrir konungi.

Sæktu eigi eftir að vera dómari, nema þú hafir styrk til að uppræta ranglæti, svo að þú óttist eigi ásjónu hins volduga og leggir hrösunarhellu fyrir ráðvendni þína.

Misgjör eigi gegn fjölda borgar, og varpa þér eigi inn á meðal lýðsins,

og bind eigi synd við synd, því að jafnvel fyrir eina munt þú eigi óhegndur verða.

Ver eigi huglaus í hug þínum.

Vanræktu eigi að biðja og gefa ölmusur.

Seg eigi: „Guð mun líta til fjölda gjafa minna, og þegar eg færi hinum hæsta Guði, mun hann taka við fórnum mínum.“

Hlæ eigi að neinum manni í beiskju sálar hans, því að til er sá, sem lægir og upp hefur — Guð, sem alt sér.

Bugsa eigi upp lygi gegn bróður þínum, og gjör eigi hið sama við vin þinn.

Ver eigi fús til að hafa neins konar lygi í frammi, því að sá vani er eigi góður.

Ver eigi margorður í fjölda öldunga, og endurtak eigi orðið í bæn þinni.

Hata eigi erfið störf né akuryrkjuna, sem hinn hæsti hefur skipað.

Tel þig eigi meðal fjölda hinna óskipulegu.

Minnstu reiðinnar, því að hún mun eigi lengi dvelja.

Lægðu anda þinn mjög, því að hefndin á holdi hins óguðlega er eldur og ormar.

Brjót eigi gegn vini þínum með því að draga fé, og fyrirlít eigi kæran bróður þinn sakir gulls.

Vík eigi frá vitri og góðri konu, sem þú hefur öðlast í ótta Drottins, því að náð hógværðar hennar er gulli dýrmætari.

Ger eigi mein þjóni, sem trúlega vinnur, né daglaunamanni, sem líf sitt þér gefur.

Lát vitran þjón vera þér kæran sem þín eigin sál; hafðu hann eigi af frelsi né lát hann þurfandi eftir.

Átt þú fénað? Haf gætur á honum; og sé hann þér til hags, haltu honum hjá þér.

Átt þú börn? Fræð þau og beygðu háls þeirra frá barnæsku.

Átt þú dætur? Gæt líkama þeirra, og sýn þeim eigi glaðlegt andlit.

Gift dóttur þína vel, og þá munt þú mikið verk vinna; og gef hana vitrum manni.

Ef þú átt konu að skapi sálar þinnar, þá varpa henni eigi frá þér; en þeirri, sem hatursleg er, treyst þú eigi. Af öllu hjarta þínu

heiðra föður þinn, og gleym eigi andvörpum móður þinnar.

Minnstu þess, að þú hefðir eigi fæðst nema fyrir þau; og endurgjald þeim eins og þau hafa þér gjört.

Óttast Drottin af allri sálu þinni, og haf presta hans í heiðri.

Elska þann af öllum mætti þínum, sem þig gjörði, og yfirgef eigi þjóna hans.

Heiðra Guð af allri sálu þinni og veit prestunum heiður og hreinsa þig með örmum þínum.

Gef þeim hlut þeirra, eins og þér er boðið, af frumgróða og af hreinsunarfórnum, og hreinsa þig fyrir vanrækslur þínar með fáum.

Fær Drottni gjöf herða þinna og fórn helgunarinnar og frumgróða hinna heilögu hluta.

Og rétt út hönd þína til hins fátæka, að friðþæging þín og blessun þín megi fullkomnuð verða.

Gjöf hefur náð í augum allra lifandi, og halt eigi náðinni frá hinum dánu.

Lát eigi bresta á, að þú huggir þá, sem gráta, og gakk með þeim, sem syrgja.

Ver eigi seinn að vitja hins sjúka, því að fyrir þetta munt þú staðfestur verða í kærleika.

Í öllum verkum þínum minnstu endaloka þinna, og þú munt aldrei syndga.