Gjörst eigi óvinur náunga þíns í stað vinar, því að vondur maður mun erfa háðung og skömm, og svo hver syndari, sem öfundsjúkur er og tvítyngdur.
Hef eigi sjálfan þig upp í hugsunum sálar þinnar sem naut, svo að styrkur þinn verði eigi brotinn af heimsku
og hún eti upp lauf þín og eyði ávexti þínum og þú standir eftir sem þurrt tré í eyðimörkinni.
Því að óguðleg sál mun eyða þeim, sem hana hefur, og gjöra hann að fögnuði óvinum sínum og leiða hann í hlutskipti hinna óguðlegu.
Ljúft orð margfaldar vini og sefar óvini, og náðug tunga er gnóg í góðum manni.
Ver í friði við marga, en lát einn af þúsundi vera ráðgjafa þinn.
Ef þú vilt eignast vin, þá reyn hann, áður en þú tekur hann, og trú honum eigi í skyndi.
Því að til er vinur, sem er það sér til hags, og hann mun eigi standa á degi þrengingar þinnar.
Og til er vinur, sem snýst til fjandskapar; og til er vinur, sem opinberar hatur og deilur og háðung.
Og til er vinur, sem félagi er við borðið, og hann mun eigi standa á degi neyðar.
Vinur, ef hann helst staðfastur, mun þér vera sem þú sjálfur og breyta með trúnaði meðal heimafólks þíns.
Ef hann lægir sig fyrir þér og felur sig fyrir ásjónu þinni, munt þú eiga einhuga vináttu til góðs.
Skil þig frá óvinum þínum, og gæt þín fyrir vinum þínum.
Trúr vinur er sterk vörn, og sá, sem hann hefur fundið, hefur fundið fjársjóð.
Engu verður jafnað við trúan vin, og engin vog gulls og silfurs fær vegið upp gæsku trúfesti hans.
Trúr vinur er lyf lífsins og ódauðleikans, og þeir, sem óttast Drottin, munu hann finna.
Sá, sem óttast Guð, mun og eiga góða vináttu, því að eftir honum mun vinur hans verða.
Sonur minn, tak við fræðslu frá æsku þinni, og alt til grárra hára muntu speki finna.
Kom til hennar sem sá, er plægir og sáir, og bíð eftir góðum ávöxtum hennar;
því að þú munt erfiða lítið við hana og skjótt eta af ávöxtum hennar.
Hversu óþægileg er spekin hinum ólærða, og hinn óvitri mun eigi við hana haldast.
Hún mun þeim verða sem þungur reynslusteinn, og þeir munu kasta henni frá sér áður en langt um líður.
Því að speki fræðslunnar er samkvæm nafni sínu, og hún er eigi mörgum ljós; en hjá þeim, sem hana þekkja, helst hún alt til ásýndar Guðs.
Ljá eyra, sonur minn, og tak við vitru ráði og kasta eigi frá þér ráðleggingu minni.
Set fætur þína í fjötra hennar og háls þinn í hlekki hennar.
Hneig öxl þína og ber hana, og lát þig eigi hryggja af böndum hennar.
Kom til hennar af öllum huga þínum, og haltu vegu hennar af öllum mætti þínum.
Leita hennar, og hún mun þér kunngjörð verða; og þegar þú hefur hana öðlast, þá slepptu henni eigi.
Því að að lokum munt þú finna hvíld í henni, og hún mun þér til gleði snúast.
Þá munu fjötrar hennar verða þér sterk vörn og fastur grundvöllur og hlekkir hennar dýrðarskikkja.
Því að í henni er fegurð lífsins, og bönd hennar eru heilnæm fjötur.
Þú skalt íklæðast henni sem dýrðarskikkju og setja hana á þig sem kórónu fagnaðar.
Sonur minn, ef þú gefur mér gaum, munt þú læra; og ef þú leggur hug þinn við, munt þú vitur verða.
Ef þú hneigir eyra þitt, munt þú fræðslu hljóta; og ef þú elskar að heyra, munt þú vitur verða.
Stattu í fjölda öldunga, sem vitrir eru, og tengstu speki þeirra af hjarta þínu, að þú megir heyra hverja ræðu um Guð og orðskviðir lofsins gangi þér eigi úr greipum.
Og ef þú sér mann með skilning, þá gakk til hans árla morguns, og lát fót þinn slíta þrepin við dyr hans.
Lát hugsanir þínar vera um fyrirmæli Guðs og hugleið stöðuglega boðorð hans, og hann mun gefa þér hjarta, og þrá spekinnar mun þér gefin verða.