Þá reis Natan spámaður upp á dögum Davíðs.
Og eins og feitin er tekin frá kjötinu, svo var Davíð valinn meðal barna Ísraels.
Hann lék sér að ljónum sem að lömbum, og við birni gjörði hann á sama hátt sem við lömb hjarðarinnar í æsku sinni.
Drap hann eigi risann og tók háðungina burt frá lýð sínum?
Er hann hóf upp hönd sína með steininum í slöngunni, felldi hann hrós Golíats.
Því að hann ákallaði hinn hæsta Drottin, og hann gaf styrk í hægri hönd hans til að taka burt hinn máttuga bardagamann og hefja upp horn þjóðar sinnar.
Þannig vegsamaði hann hann í tíu þúsundum og lofaði hann í blessunum Drottins með því að færa honum dýrðarkórónu.
Því að hann eyddi óvinunum á allar hliðar og upprætti Filistana, mótstöðumennina, alt til þessa dags; hann braut horn þeirra að eilífu.
Í öllum verkum sínum þakkaði hann hinum heilaga og hinum hæsta með dýrðarorðum.
Af öllu hjarta sínu lofaði hann Drottin og elskaði Guð, sem hann gjörði; og hann gaf honum mátt gegn óvinum sínum.
Og hann setti söngvara frammi fyrir altarinu, og með röddum þeirra gjörði hann ljúfan hljóm.
Og hátíðunum bætti hann fegurð við og skipaði hinum hátíðlegu tíðum alt til ævi sinnar loka, að þeir skyldu lofa hið heilaga nafn Drottins og mikilla heilagleik Guðs að morgni.
Drottinn tók burt syndir hans og upp hóf horn hans að eilífu; og hann gaf honum sáttmála konungdómsins og dýrðarhásæti í Ísrael.
Eftir hann reis upp vitur sonur, og hans vegna felldi hann allan mátt óvinanna.
Salómon ríkti á friðardögum, og Guð lagði alla óvini hans undir hann, að hann mætti byggja hús í nafni hans og búa helgidóm að eilífu. Ó hversu vitur varst þú í æsku þinni!
Og þú varst fylltur speki sem fljót, og sál þín huldi jörðina.
Og þú margfaldaðir gátur í dæmisögum; nafn þitt barst til fjarlægra eyja, og þú varst elskaður í friði þínum.
Löndin undruðust þig fyrir ljóð þín og orðskviði og dæmisögur og útlistanir
og fyrir nafn Drottins Guðs, hvers auknefni er: Guð Ísraels.
Þú safnaðir gulli sem eiri og margfaldaðir silfur sem blý.
Og þú beygðir þig fyrir konum, og með líkama þínum varst þú undirokaður.
Þú hefur saurgað dýrð þína og flekkað niðja þína, svo að reiði kom yfir börn þín og heimska þín var kveikt,
svo að þú lést ríkið skiptast og af Efraím rísa uppreisnarríki til að drottna.
En Guð mun eigi láta af miskunn sinni, og hann mun eigi eyða né afmá sín eigin verk, og eigi mun hann uppræta afkvæmi sinna útvöldu; og eigi mun hann með öllu burt taka sæði þess, sem elskar Drottin.
Fyrir því gaf hann Jakob leif og Davíð af sama stofni.
Og Salómon fékk endalok með feðrum sínum.
Og hann lét eftir sig af niðjum sínum heimsku þjóðarinnar,
Rehabeam, sem litla speki hafði og sneri lýðnum frá með ráði sínu,
og Jeróbóam Nebatsson, sem kom Ísrael til að syndga og sýndi Efraím veg syndarinnar; og syndir þeirra margfölduðust stórlega.
Þær ráku þá langt burt frá landi þeirra.
Og þeir leituðu uppi alt ranglæti, uns hefndin kom yfir þá og batt enda á allar syndir þeirra.