Og Elía spámaður reis upp sem eldur, og orð hans brann sem kyndill.
Hann leiddi hungur yfir þá, og þeir, sem reittu hann til reiði í öfund sinni, urðu fáir, því að þeir gátu eigi þolað boðorð Drottins.
Að orði Drottins lokaði hann himninum, og hann leiddi eld af himni þrisvar.
Þannig var Elía mikillaður í undursamlegum verkum sínum. Og hver getur hrósað sér sem þú?
Þú, sem reistir upp dauðan mann að neðan, úr hlutskipti dauðans, að orði Drottins Guðs;
þú, sem steyptir konungum til glötunar og braust auðveldlega mátt þeirra í sundur og hina dýrlegu af beði þeirra;
þú, sem heyrðir dóm á Sínaí og á Hóreb dóma hefndarinnar;
þú, sem smurðir konunga til iðrunar og gjörðir spámenn að eftirmönnum þínum;
þú, sem numinn varst upp í eldhvirfilvindi, í vagni eldlegra hesta;
þú, sem skráður ert í dómum tímanna til að sefa reiði Drottins, til að sætta hjarta föðurins við soninn og til að endurreisa ættkvíslir Jakobs.
Sælir eru þeir, sem þig sáu og heiðraðir voru með vináttu þinni.
Því að vér lifum aðeins í lífi voru, en eftir dauðann mun nafn vort eigi slíkt verða.
Elía var sannlega hulinn hvirfilvindinum, og andi hans var fylltur í Elísa; á dögum hans óttaðist hann eigi höfðingjann, og enginn maður var honum máttugri.
Ekkert orð fékk sigrað hann, og eftir dauðann spáði líkami hans.
Í lífi sínu vann hann mikil undur, og í dauða sínum vann hann kraftaverk.
Þrátt fyrir alt þetta iðraðist lýðurinn eigi, og eigi viku þeir frá syndum sínum, fyrr en þeim var burt varpað úr landi þeirra og þeir tvístruðust um alla jörðina.
Og eftir varð aðeins lítill lýður og höfðingi í húsi Davíðs.
Sumir af þeim gjörðu það, sem Guði þóknaðist, en aðrir drýgðu margar syndir.
Hiskía styrkti borg sína og leiddi vatn inn í hana miðja, og hann gróf klett með járni og gjörði brunn fyrir vatn.
Á hans dögum kom Sanheríb upp og sendi Rabsake og hóf upp hönd sína gegn þeim, og hann rétti út hönd sína gegn Síon og varð dramblátur af mætti sínum.
Þá skulfu hjörtu þeirra og hendur, og þeir voru í kvölum sem konur í barnsnauð.
Og þeir ákölluðu Drottin, sem miskunnsamur er, og breiddu út hendur sínar og hófu þær upp til himins; og hinn heilagi Drottinn Guð heyrði skjótt rödd þeirra.
Hann minntist eigi synda þeirra og seldi þá eigi í hendur óvina þeirra, heldur hreinsaði hann þá fyrir hönd Jesaja, hins heilaga spámanns.
Hann kollvarpaði her Assýringa, og engill Drottins eyddi þeim.
Því að Hiskía gjörði það, sem Guði þóknaðist, og gekk hraustlega á vegi Davíðs, föður síns, sem Jesaja, hinn mikli spámaður og trúi frammi fyrir Guði, hafði honum boðið.
Á hans dögum gekk sólin aftur á bak, og hann lengdi líf konungsins.
Með miklum anda sá hann það, sem að lokum verða skal, og huggaði þá, sem syrgðu í Síon.
Hann sýndi það, sem verða skyldi að eilífu, og hulda hluti, áður en þeir komu.