Hraustur í hernaði var Jósúa Núnsson, sem var eftirmaður Móse meðal spámannanna, sem mikill var eftir nafni sínu,
afar mikill til frelsunar hinum útvöldu Guðs, til að steypa óvinunum, sem gegn þeim risu, að hann mætti afla Ísrael arfleifðarinnar.
Hversu mikla dýrð hlaut hann, þegar hann hóf upp hendur sínar og rétti út sverð gegn borgunum?
Hver hefur staðist svo fyrir honum? Því að Drottinn sjálfur leiddi óvinina fram.
Var sólin eigi stöðvuð í reiði hans, og einn dagur gjörður sem tveir?
Hann ákallaði hinn hæsta alvald, þegar óvinirnir sóttu að honum á allar hliðar, og hinn mikli og heilagi Guð heyrði hann með haglsteinum af afar miklum krafti.
Hann gjörði harða atlögu gegn þjóð óvina sinna, og í hlíðinni eyddi hann mótstöðumönnunum,
að þjóðirnar mættu þekkja mátt hans, að eigi er auðvelt að berjast gegn Guði. Og hann fylgdi hinum máttuga.
Og á dögum Móse vann hann miskunnarverk, hann og Kaleb Jefúnneson, með því að standa gegn óvininum og halda lýðnum frá syndum og sefa hina óguðlegu mögl.
Og þeir tveir, útvaldir, voru frelsaðir úr hættunni úr tölu sex hundruð þúsund fótgangandi manna, til að leiða þá inn í arfleifð þeirra, inn í landið, sem flýtur í mjólk og hunangi.
Og Drottinn gaf og Kaleb styrk, og styrkur hans hélst alt til elli hans, svo að hann gekk upp á hálendi landsins, og niðjar hans hlutu það að arfleifð,
að öll börn Ísraels mættu sjá, að gott er að hlýða hinum heilaga Guði.
Þá allir dómararnir, hver með nafni sínu, hverra hjarta var eigi spillt, sem eigi viku frá Drottni —
að minning þeirra mætti blessuð verða og bein þeirra spretta upp úr stað sínum
og nafn þeirra vara að eilífu, og dýrð hinna heilögu manna haldist til barna þeirra.
Samúel, spámaður Drottins, hinn elskaði Drottins Guðs síns, stofnaði nýja stjórn og smurði höfðingja yfir lýð sinn.
Eftir lögmáli Drottins dæmdi hann söfnuðinn, og Guð Jakobs leit til, og fyrir trúfesti sína reyndist hann spámaður.
Og hann varð kunnur að trúfesti í orðum sínum, því að hann sá Guð ljóssins.
Og hann ákallaði nafn hins almáttuga Drottins í baráttu við óvinina, sem sóttu að honum á allar hliðar, þegar hann fórnaði lambi lýtalausu.
Og Drottinn þrumaði af himni og lét rödd sína heyrast með miklum gný.
Og hann muldi höfðingja Týringa og alla herra Filistanna.
Og áður en ævi hans lauk í heiminum bar hann vitni frammi fyrir Drottni og smurðum hans: fé eða neitt annað, alt til skós, hafði hann af engum manni tekið, og enginn maður ákærði hann.
Og eftir þetta sofnaði hann, og hann gjörði konunginum kunnugt og sýndi honum endalok ævi hans, og hann hóf upp raust sína af jörðunni í spádómi til að afmá illsku þjóðarinnar.