Sonur, hafðu eigi af hinum fátæka ölmusuna, og snú eigi augum þínum frá hinum snauða.
Fyrirlít eigi hungraða sál, og reit eigi hinn fátæka í skorti hans.
Hryggðu eigi hjarta hins þurfandi, og dragðu eigi að gefa þeim, sem í neyð er.
Hafna eigi bón hins þjáða, og snú eigi ásjónu þinni frá hinum þurfandi.
Snú eigi augum þínum frá hinum fátæka af ótta við reiði, og gef þeim, sem þig biðja, eigi tilefni til að formæla þér að baki þér.
Því að bæn þess, sem þér formælir í beiskju sálar sinnar, mun heyrð verða, því að sá, sem hann gjörði, mun heyra hann.
Gjör þig lítillátan við söfnuð hinna fátæku, og lægðu sál þína fyrir öldungnum og hneig höfuð þitt fyrir tignum manni.
Hneig eyra þitt glaðlega að hinum fátæka og gjald það, sem þú skuldar, og svara honum friðsamlegum orðum með mildi.
Frelsa þann, sem rangindi þolir, úr hendi hins dramblata, og ver eigi huglaus í sál þinni.
Ver hinum föðurlausa miskunnsamur í dómi sem faðir og móður þeirra sem eiginmaður.
Og þú munt vera sem hlýðinn sonur hins hæsta, og hann mun miskunna þér framar en móðir.
Spekin blæs lífi í börn sín og verndar þá, sem hennar leita, og mun ganga á undan þeim á vegi réttlætisins.
Og sá, sem hana elskar, elskar lífið; og þeir, sem hennar vaka, munu faðma sætleik hennar.
Þeir, sem henni halda fast, munu erfa lífið; og hvert sem hún gengur inn, mun Guð blessun gefa.
Þeir, sem henni þjóna, munu vera þjónar hins heilaga, og Guð elskar þá, sem hana elska.
Sá, sem á hana hlýðir, mun dæma þjóðir, og sá, sem á hana lítur, mun öruggur vera.
Ef hann treystir henni, mun hann erfa hana, og kynslóð hans mun örugg vera.
Því að hún gengur með honum í freistingu, og í öndverðu velur hún hann.
Hún mun leiða yfir hann ótta og skelfing og raun, og hún mun hýða hann með þrenging aga síns, uns hún reynir hann með lögum sínum og treystir sál hans.
Þá mun hún styrkja hann og gjöra honum beina braut og veita honum gleði
og opinbera honum leyndardóma sína og hlaða á hann fjársjóðum þekkingar og skilnings á réttlæti.
En villist hann, mun hún yfirgefa hann og selja hann í hendur óvinar hans.
Sonur, gæt tímans og flý hið illa.
Blygðast þín eigi fyrir sál þína að segja sannleikann.
Því að til er blygðun, sem synd hefur í för með sér, og til er blygðun, sem færir dýrð og náð.
Tak eigi tillit til neins manns gegn sjálfum þér, né lygi gegn sál þinni.
Sýn náunga þínum eigi lotningu í falli hans,
og lát eigi undir höfuð leggjast að tala á tíma hjálpræðisins. Hyl eigi speki þína í fegurð hennar.
Því að af tungunni þekkist spekin, og skilningur og þekking og lærdómur af orði hins vitra, og staðfesta í verkum réttlætisins.
Mæl í engu gegn sannleikanum, en blygðast þín fyrir lygi fáfræði þinnar.
Blygðast þín eigi fyrir að játa syndir þínar, en beygðu þig eigi undir hvern mann til syndar.
Rís eigi gegn ásjónu hins volduga, og streittu eigi á móti straumi árinnar.
Berst fyrir réttlæti sálar þinnar, og alt til dauða skalt þú berjast fyrir réttlæti, og Guð mun steypa óvinum þínum fyrir þig.
Ver eigi bráður á tungu þinni og eigi latur og hirðulaus í verkum þínum.
Ver eigi sem ljón í húsi þínu, sem skelfir heimafólk sitt og kúgar þá, sem undir þér eru.
Lát hönd þína eigi vera útrétta til að taka við og lokaða, þegar þú ættir að gefa.