Sérhver vinur mun segja: „Eg er og hans vinur“; en til er vinur, sem er aðeins vinur að nafni. Er þetta eigi hryggð alt til dauða?
En félagi og vinur mun óvinur verða.
Ó óguðlega ofdirfska, hvaðan komst þú til að hylja jörðina illsku þinni og svikum?
Til er félagi, sem gleðst með vini sínum í gleði hans, en á tíma þrengingar mun hann gegn honum snúast.
Til er félagi, sem hryggist með vini sínum sakir kviðar síns, og hann mun taka upp skjöld gegn óvininum.
Gleym eigi vini þínum í huga þínum, og ver eigi ómeðvitaður um hann í auðæfum þínum.
Ráðgastu eigi við þann, sem snöru leggur fyrir þig, og hyl ráð þitt fyrir þeim, sem þig öfunda.
Sérhver ráðgjafi gefur ráð, en til er sá, sem er ráðgjafi fyrir sjálfan sig.
Gæt þín fyrir ráðgjafa. Og vit fyrst, hvers hann þarfnast, því að hann mun ráðgjöra eftir sínum eigin huga,
svo að hann reki eigi hæl í jörðina og segi við þig:
„Vegur þinn er góður“ — og standi síðan hinum megin til að sjá, hvað þér muni að höndum bera.
Ráðgastu eigi við mann án trúar um heilagleik, né við ranglátan mann um réttlæti, né við konu um þá, sem hún er afbrýðisöm út af, né við huglausan mann um hernað, né við kaupmann um viðskipti, né við kaupanda um sölu, né við öfundsjúkan mann um þakkargjörð,
né við hinn óguðlega um guðrækni, né við hinn óheiðarlega um heiðarleika, né við daglaunamanninn um sérhvert verk,
né við þann, sem árlaun tekur, um lok ársins, né við latan þjón um mikil störf. Gef þessum engan gaum í neinu ráðamáli.
En ver stöðugt með heilögum manni, hverjum þeim sem þú veist að heldur ótta Guðs,
hvers sál er sem þín eigin sál, og sem mun hryggjast þín vegna, þegar þú hrasar í myrkri.
Og staðfest innra með þér hjarta góðs ráðs, því að ekkert annað er þér meira virði en það.
Sál heilags manns opinberar stundum sanna hluti, framar en sjö varðmenn, sem sitja á háum stað til að vaka.
En umfram alt þetta bið til hins hæsta, að hann stýri vegi þínum í sannleika.
Í öllum verkum þínum lát hið sanna orð fara á undan þér og staðfast ráð á undan sérhverri gjörð.
Óguðlegt orð mun breyta hjartanu, og af því rísa fern efni: gott og ilt, líf og dauði; og tungan er stöðugt drottnari þeirra. Til er maður, sem kænn er og margra kennari, og er þó gagnslaus sinni eigin sál.
Hagur maður hefur marga frætt og er sinni eigin sál sætur.
Sá, sem talar með rökvillum, er hataður; hann mun öllu sviptur verða.
Náð er honum eigi gefin af Drottni, því að hann er allri speki sviptur.
Til er vitur maður, sem vitur er sinni eigin sál, og ávöxtur skilnings hans er lofsverður.
Vitur maður fræðir sinn eigin lýð, og ávextir skilnings hans eru trúverðugir.
Vitur maður mun fyllast blessunum, og þeir, sem sjá, munu lofa hann.
Líf mannsins er í tölu daga hans, en dagar Ísraels eru ótölulegir.
Vitur maður mun erfa heiður meðal lýðs síns, og nafn hans mun lifa að eilífu.
Sonur minn, reyn sál þína um ævi þína; og sé hún óguðleg, þá gef henni ekkert vald,
því að eigi er alt hollt öllum, og eigi þóknast hver tegund hverri sál.
Ver eigi gráðugur í neinni veislu, og úthell þér eigi yfir neinn mat,
því að í mörgum mat mun sjúkdómur verða, og græðgin mun til gallsóttar snúast.
Af ofáti hafa margir farist, en sá, sem hófsamur er, mun lengja líf sitt.