Miskunna oss, Guð allra, og lít til vor og sýn oss ljós miskunnsemda þinna,
og send ótta þinn yfir þjóðirnar, sem eigi hafa þín leitað, að þær megi vita, að enginn Guð er til nema þú, og að þær megi kunngjöra undur þín.
Hef upp hönd þína yfir hinar framandi þjóðir, að þær megi sjá mátt þinn.
Því að eins og þú hefur helgaður verið í oss í augsýn þeirra, svo skalt þú mikillegur gjörður verða meðal þeirra í vorri augsýn,
að þær megi þekkja þig, eins og vér höfum og þig þekkt, að enginn Guð er til nema þú, Drottinn.
Endurnýja tákn þín og vinn ný kraftaverk.
Vegsama hönd þína og þinn hægri arm.
Vek upp heift og úthell reiði.
Tak burt mótstöðumanninn og mol óvininn.
Flýt tímanum og minnstu endalokanna, að þeir megi kunngjöra undursamleg verk þín.
Lát þann, sem undan kemst, eyðast af heift eldsins; og lát þá farast, sem kúga lýð þinn.
Mol höfuð höfðingja óvinanna, sem segja: „Enginn annar er til nema vér.“
Safna saman öllum ættkvíslum Jakobs, að þær megi vita, að enginn Guð er til nema þú, og megi kunngjöra hin miklu verk þín; og þú munt erfa þær eins og frá upphafi.
Miskunna lýð þínum, sem nafn þitt er nefnt yfir, og Ísrael, sem þú hefur upp reist að vera þinn frumburð.
Miskunna Jerúsalem, borginni, sem þú hefur helgað, borg hvíldar þinnar.
Fyll Síon þínum ósegjanlegu orðum og lýð þinn dýrð þinni.
Ber vitni þeim, sem eru þínar skepnur frá upphafi, og reis upp spádómana, sem hinir fyrri spámenn töluðu í þínu nafni.
Launa þeim, sem þolinmóðir bíða þín, að spámenn þínir megi trúir reynast; og heyr bænir þjóna þinna
samkvæmt blessun Arons yfir lýð þinn; og stýr oss inn á veg réttlætisins, og lát alla vita, sem á jörðunni búa, að þú ert Guð, sem lítur yfir allar aldir.
Kviðurinn mun eyða öllum mat, en þó er einn öðrum betri.
Gómurinn bragðar á villibráð og hið vitra hjarta á fölskum ræðum.
Rangsnúið hjarta mun sorg valda, og reyndur maður mun því viðnám veita.
Kona mun taka við hverjum manni, en þó er ein dóttir annarri betri.
Fegurð konu gleður ásjónu manns hennar, og einskis þráir maðurinn framar.
Ef hún hefur tungu, sem lækna kann og eins mildað og miskunn sýnt, þá er maður hennar eigi sem aðrir menn.
Sá, sem góða konu á, byrjar eign; hún er meðhjálp honum lík og stólpi hvíldarinnar.
Þar sem enginn garður er, mun eignin rænd verða; og þar sem engin kona er, þar syrgir sá, sem skortir.
Hver mun treysta þeim, sem enga hvíld hefur og gistir hvar sem nóttin nær honum, sem vel búinn ræningi, er stekkur borg úr borg?