Vonir þess manns, sem skilning skortir, eru hégómlegar og svikular, og draumar hefja upp heimskingja.
Sá maður, sem gefur gaum að lygasýnum, er sem sá, er grípur eftir skugga og eltir vind.
Sýn drauma er líking eins hlutar við annan, eins og þegar mynd manns er frammi fyrir ásjónu manns.
Hvað getur hreinsast af hinu óhreina? Og hvaða sannleikur getur komið af því, sem falskt er?
Svikular spásagnir og lygin fyrirboð og draumar illgjörðamanna eru hégómi,
og hjartað ímyndar sér sem hjarta konu í barnsnauð. Nema það sé sýn send frá hinum hæsta, þá set eigi hjarta þitt á þá.
Því að draumar hafa marga tælt, og þeim hefur brugðist, sem á þá treystu.
Orð lögmálsins mun fullnað verða án lygi, og spekin mun ljós verða í munni hins trúa.
Hvað veit sá, sem eigi hefur reyndur verið? Maður, sem mikla reynslu hefur, mun um margt hugsa; og sá, sem margt hefur lært, mun skilning kunngjöra.
Sá, sem enga reynslu hefur, veit lítið; og sá, sem margt hefur reynt, margfaldar hyggindi.
Sá, sem eigi hefur reyndur verið, hvers konar hluti veit hann? Sá, sem óvænt hefur orðið fyrir, mun kænsku hafa gnóga.
Margt hef eg séð á ferðum mínum og marga siði hlutanna.
Stundum hef eg verið í dauðans hættu fyrir þetta, og eg hef frelsast fyrir náð Guðs.
Anda þeirra, sem óttast Guð, er leitað, og fyrir umsjá hans mun hann blessaður verða.
Því að von þeirra er á honum, sem þá frelsar, og augu Guðs hvíla á þeim, sem hann elska.
Sá, sem óttast Drottin, mun einskis skelfast og eigi hræðast, því að hann er von hans.
Sæl er sál þess, sem óttast Drottin.
Til hvers lítur hann, og hver er styrkur hans?
Augu Drottins hvíla á þeim, sem hann óttast; hann er þeirra máttugi verndari og styrka stoð, skjól fyrir hitanum og hlíf fyrir sólinni um miðjan dag,
vörn gegn hrösun og hjálp gegn falli; hann hefur upp sálina og upplýsir augun og gefur heilsu og líf og blessun.
Fórn þess, sem fórnar ranglega fengnu, er saurguð, og háð hinna ranglátu eru eigi þóknanleg.
Drottinn er einungis fyrir þá, sem hans bíða á vegi sannleika og réttlætis.
Hinn hæsti samþykkir eigi gjafir hinna óguðlegu og lítur eigi til fórna hinna ranglátu, né mun hann sefast fyrir syndir sakir fjölda fórna þeirra.
Sá, sem færir fórn af eigum hinna fátæku, er sem sá, er fórnar syninum frammi fyrir ásjónu föðurins.
Brauð hins þurfandi er líf hinna fátæku; sá, sem hefur það af þeim, er blóðsekur maður.
Sá, sem tekur burt brauð, sem aflað er með svita, er sem sá, er drepur náunga sinn.
Sá, sem blóði úthellir, og sá, sem hefur af verkamanni kaup hans, eru bræður.
Þegar einn byggir upp og annar rífur niður, hvaða gagn hafa þeir nema erfiðið?
Þegar einn biður og annar formælir, hvers rödd mun Guð heyra?
Sá, sem þvær sér eftir að hafa snert líkið, ef hann snertir það aftur, hvaða gagn er honum að þvottinum?
Svo er og maður, sem fastar fyrir syndir sínar og gjörir hið sama aftur: hvaða gagn er honum að lægingu sinni? Hver mun heyra bæn hans?