Ekkert ilt mun henda þann, sem óttast Drottin; heldur mun Guð varðveita hann í freistingu og frelsa hann frá illu.
Vitur maður hatar eigi boðorðin og réttlætisdómana, og hann mun eigi sundur molast sem skip í stormi.
Skilningsmaður er trúr lögmáli Guðs, og lögmálið er honum trútt.
Sá, sem greiðir úr spurningu, mun búa það, sem hann skal segja; og hafi hann þannig beðið, mun hann heyrður verða og halda aga, og þá mun hann svara.
Hjarta heimskingjans er sem vagnhjól, og hugsanir hans eru sem veltandi öxull.
Vinur, sem spottari er, er sem graðhestur; hann hneggjar undir hverjum þeim, sem á hann sest.
Hví ber einn dagur af öðrum og eitt ljós af öðru og eitt ár af öðru ári, þar sem alt kemur frá sólinni?
Fyrir þekking Drottins voru þeir aðgreindir, er sólin var gjörð og heldur boðorð hans.
Og hann skipaði árstíðirnar og hátíðir þeirra, og á þeim héldu menn hátíðir á ákveðinni stundu.
Suma þeirra gjörði Guð að háum og miklum dögum, og suma þeirra setti hann í tölu venjulegra daga. Og allir menn eru af moldu og af jörðu, þaðan sem Adam var skapaður.
Með mikilli þekking hefur Drottinn greint þá sundur og gjört vegu þeirra ólíka.
Suma þeirra hefur hann blessað og upp hafið, og suma þeirra hefur hann helgað og sett nærri sér, og suma þeirra hefur hann bölvað og niður lægt og snúið þeim frá stöðu þeirra.
Eins og leir leirkerasmiðsins er í hendi hans til að móta og skipa,
og allir vegir hans eru eftir hans skipan — svo er maðurinn í hendi þess, sem hann gjörði, og hann mun endurgjalda honum eftir dómi sínum.
Gott er sett gegn illu og líf gegn dauða; svo er og syndarinn gegn réttlátum manni. Og lít þannig á öll verk hins hæsta: tvö og tvö, hvort gegn öðru.
Og eg vaknaði síðastur allra og sem sá, er tínir eftir vínberjatínslumönnum.
Í blessun Guðs hef eg og vonað, og sem sá, er vínber tínir, hef eg fyllt vínþróna.
Sjáið, að eg hef eigi erfiðað fyrir sjálfan mig einan, heldur fyrir alla, sem aga leita.
Heyrið mig, þér tignu menn, og allur lýður, og hlýðið með eyrum yðar, þér höfðingjar safnaðarins.
Gef hvorki syni né konu, bróður né vini vald yfir þér, meðan þú lifir; og gef eigi öðrum eigur þínar, svo að þú iðrist eigi og verðir að biðja um þær aftur.
Meðan þú lifir og hefur andardrátt í þér, lát engan mann breyta þér.
Því að betra er, að börn þín biðji þig, en að þú lítir til handa barna þinna.
Halt yfirburðum þínum í öllum verkum þínum.
Lát engan blett saurga dýrð þína. Á þeim tíma, er þú lýkur ævidögum þínum, og á stundu andláts þíns, skipt þá arfleifð þinni.
Fóður og stafur og byrði eru fyrir asna; brauð og ögun og vinna fyrir þræl.
Hann vinnur undir ögun og leitar hvíldar; lát hendur hans vera iðjulausar, og hann leitar frelsis.
Okið og ólin beygja stífan háls, og sífellt erfiði beygir þræl.
Pyndingar og fjötrar eru fyrir illgjarnan þræl; send hann til vinnu, að hann sé eigi iðjulaus,
því að iðjuleysið hefur margt ilt kennt.
Set hann til verka, því að svo hæfir honum. Og sé hann eigi hlýðinn, þá bæg honum niður með fjötrum; en ver eigi óhóflegur við neinn, og gjör ekkert þungbært án dóms.
Ef þú átt trúan þjón, þá lát hann vera þér sem þín eigin sál; far með hann sem bróður, því að í blóði sálar þinnar hefur þú hann öðlast.
Ef þú gjörir honum ranglega mein, mun hann flýja burt;
og rísi hann upp og fari, þá veist þú eigi, hvern spyrja skal né á hvern hátt hans skuli leita.