Hafa þeir gjört þig að forstöðumanni? Hef þig eigi upp; ver meðal þeirra sem einn af þeim.
Ber umhyggju fyrir þeim, og set þig síðan niður; og þegar þú hefur innt af hendi alla skyldu þína, tak sæti þitt,
að þú megir gleðjast þeirra vegna og hljóta kórónu sem náðarskart og hljóta heiður framlagsins.
Tala þú, sem eldri ert, því að það hæfir þér,
að mæla hið fyrsta orð með vandaðri þekkingu; og hindra eigi hljóðfærasláttinn.
Þar sem enginn heyrir, úthell eigi orðum, og hef þig eigi upp á röngum tíma með speki þinni.
Samhljómur hljóðfæra í vínveislu er sem karbunkull greyptur í gull.
Sem innsigli úr smaragði í gullverki, svo er lag hljóðfæranna með ljúfu og hóflegu víni.
Heyr í þögn, og fyrir lotningu þína mun góð náð þér veitast.
Ungi maður, tala varla í þínu eigin máli.
Sért þú tvisvar spurður, þá lát svar þitt vera stutt.
Ver í mörgu sem værir þú fáfróður, og heyr í þögn og leita jafnframt.
Í félagsskap tiginna manna tak eigi mikið á þig; og þegar öldungar eru viðstaddir, tala eigi mikið.
Á undan stormi fer elding, og á undan blygðunarsemi fer hylli; og fyrir lotningu þína mun góð náð þér veitast.
Og þegar tími er kominn til að rísa upp, ver eigi seinn; heldur ver fyrstur að hraða þér heim til húss þíns, og drag þig þar í hlé og haf þar dægrastyttingu þína.
Og gjör það, sem þér er í hug, en eigi í synd né dramblátu tali.
Og fyrir alt þetta blessa Drottin, sem þig gjörði og sem fyllir þig öllum gæðum sínum.
Sá, sem óttast Drottin, mun taka við aga hans; og þeir, sem hans leita árla, munu blessun finna.
Sá, sem lögmálsins leitar, mun af því fyllast; en sá, sem svikull er, mun hrösunarhellu í því mæta.
Þeir, sem óttast Drottin, munu réttan dóm finna og kveikja réttlætið sem ljós.
Syndugur maður mun flýja ávítun og finna sér afsökun eftir vilja sínum.
Ráðsnjall maður mun eigi vanrækja skilninginn; framandi og dramblátur maður mun eigi ótta óttast,
jafnvel eftir að hann hefur breytt í ótta án ráðs, mun hann sæta afleiðingum þess, sem hann sjálfur sóttist eftir.
Sonur minn, gjör ekkert án ráðs, og þú munt eigi iðrast, þegar þú hefur það gjört.
Gakk eigi á vegi glötunar, og þú munt eigi hrasa um steinana; treyst þér eigi á torfærum vegi, svo að þú leggir eigi hrösunarhellu fyrir sál þína.
Og gæt þín fyrir þínum eigin börnum, og hafðu gát á heimafólki þínu.
Í sérhverju verki þínu gæt sálar þinnar í trú, því að þetta er varðveisla boðorðanna.
Sá, sem trúir Guði, gefur gaum að boðorðunum; og sá, sem á hann treystir, mun aldrei verr farnast.