Sæll er maður góðrar konu, því að tala ára hans er tvöföld.
Dyggðug kona gleður mann sinn, og hún mun fullna ár lífs hans í friði.
Góð kona er góður hlutur; hún mun gefin verða í hlut þeirra, sem óttast Guð, manni fyrir góðverk hans.
Hvort sem hann er auðugur eða fátækur, mun ásjóna hans vera glöð á öllum tímum, ef hjarta hans er gott.
Þrennt hefur hjarta mitt óttast, og við hið fjórða hefur ásjóna mín skolfið:
ákæra borgar og samsöfnun lýðsins
og falsrógur — alt er þetta þyngra en dauðinn.
Afbrýðisöm kona er sorg og harmur hjartans.
Hjá afbrýðisamri konu er svipa tungunnar, sem við alla mælir.
Sem oki nauta, sem fram og aftur er hrært, svo er og óguðleg kona; sá, sem henni heldur, er sem sá, er tekur á sporðdreka.
Drukkin kona er mikil reiði, og háðung hennar og skömm mun eigi leynast.
Saurlífi konu mun þekkjast á hroka augna hennar og á augnalokum hennar.
Yfir dóttur, sem eigi snýr sér undan, set strangan vörð, svo að hún misbjóði sér eigi, ef hún færi finnur.
Gæt þín fyrir ósvífni augna hennar, og undrast eigi, þótt hún virði þig að vettugi.
Hún mun ljúka upp munni sínum sem þyrstur ferðamaður að lindinni og drekka af hverju vatni, sem nærri henni er, og setjast við hvern garð og opna örvamæli sinn fyrir hverri ör, uns hún þrýtur.
Náð iðinnar konu mun gleðja mann hennar og feita bein hans.
Agi hennar er gjöf Guðs.
Slík er vitur og þögul kona, og ekkert er svo mikils virði sem vel fræddur hugur.
Heilög og blygðunarsöm kona er náð ofan á náð.
Og ekkert verð er verðugt skírlífri sál.
Eins og sólin, þegar hún rís yfir heiminn í hæðum Guðs, svo er fegurð góðrar konu til prýði húsi hennar.
Eins og lampinn, sem skín á hinum heilaga ljósastiku, svo er fegurð ásjónunnar á þroskuðum aldri.
Eins og gullstólpar á silfurstöllum, svo eru hinir föstu fætur á iljum staðfastrar konu.
Eins og eilífar undirstöður á föstu bjargi, svo eru boðorð Guðs í hjarta heilagrar konu.
Yfir tvennu hryggist hjarta mitt, og hið þriðja leiðir yfir mig reiði:
hermaður, sem magnþrota verður af fátækt, og skynsamur maður, sem fyrirlitinn er,
og sá, sem frá réttlæti hverfur til syndar — slíkan mann hefur Guð sverðinu búið.
Tvenns konar starfsstéttir hafa mér virst erfiðar og hættulegar: kaupmaður er naumast laus við hirðuleysi, og sölumaður mun eigi réttlættur verða af syndum varanna.