Drottinn, faðir og alvaldur lífs míns, yfirgef mig eigi í ráði þeirra, og lát mig eigi falla fyrir þeim.
Hver mun setja svipur yfir hugsanir mínar og aga spekinnar yfir hjarta mitt, að þær hlífi mér eigi í fáfræði þeirra og að syndir þeirra verði eigi auðsæjar,
svo að fáfræði mín aukist eigi og misgjörðir mínar margfaldist og syndir mínar verði gnógar og eg falli frammi fyrir mótstöðumönnum mínum og óvinur minn fagni yfir mér?
Drottinn, faðir og Guð lífs míns, yfirgef mig eigi í ráðagerð þeirra.
Gef mér eigi hroka augna minna, og snú frá mér allri ágirnd.
Tak frá mér græðgi kviðarins, og lát girndir holdsins eigi á mér taka, og sel mig eigi blygðunarlausum og heimskum huga.
Heyrið, börn, aga munnsins; og sá, sem hann varðveitir, mun eigi farast fyrir varir sínar né hrasa í hinum verstu verkum.
Syndarinn er veiddur í sínum eigin hégóma, og hinn dramblati og illmálgi munu fyrir hann hrasa.
Lát munn þinn eigi venjast eiðum, því að í þeim eru mörg föll.
Og lát nafn Guðs eigi vera tíðnefnt í munni þínum, og blanda þér eigi í nöfn hinna heilögu, því að þú munt eigi ósaknæmur af þeim ganga.
Því að eins og þræll, sem daglega er yfirheyrður, er aldrei án marbletts, svo mun hver sá, sem sver og nefnir, eigi með öllu hreinn verða af synd.
Maður, sem mikið sver, mun fyllast ranglæti, og svipa mun eigi frá húsi hans víkja.
Og ef hann ógildir eiðinn, mun synd hans á honum hvíla; og ef hann lætur sem ekkert sé, misgjörir hann tvöfalt.
Og ef hann sver til einskis, mun hann eigi réttlættur verða, því að hús hans mun fyllast refsingu hans.
Til er og annars konar tal, sem dauðanum er andstætt: lát það eigi finnast í arfleifð Jakobs.
Því að frá hinum miskunnsömu mun alt þetta burt tekið verða, og þeir munu eigi velta sér í syndum.
Lát munn þinn eigi venjast ógætnu tali, því að í því er orð syndarinnar.
Minnstu föður þíns og móður þinnar, því að þú situr mitt á meðal tiginna manna,
svo að Guð gleymi þér eigi í augsýn þeirra og þú verðir eigi, sakir daglegs vana þíns, heimskaður og háðung þolir og óskir þess, að þú hefðir eigi fæddur verið, og formælir degi fæðingar þinnar.
Sá maður, sem vanist hefur svívirðilegum orðum, mun aldrei leiðréttur verða alla ævidaga sína.
Tvennir menn margfalda syndir, og hinir þriðju leiða reiði og eyðing yfir sig.
Heit sál er brennandi eldur; hann mun aldrei slokkna, fyrr en hann hefur eitthvað eytt.
Og maður, sem óguðlegur er í munni holds síns, mun eigi láta af, fyrr en hann hefur eld kveikt.
Hórkarli er alt brauð sætt; hann mun eigi þreytast á að syndga alt til enda.
Sérhver maður, sem gengur fram hjá sínum eigin beði og fyrirlítur sína eigin sál og segir: „Hver sér mig?
Myrkur umlykur mig, og veggirnir hylja mig, og enginn maður sér mig; hvern skyldi eg óttast? Hinn hæsti mun eigi minnast synda minna“ —
og hann skilur eigi, að auga hans sér alla hluti; því að ótti slíks manns rekur frá honum ótta Guðs og augu manna, sem hann óttast.
Og hann veit eigi, að augu Drottins eru miklu bjartari en sólin og sjá alt um kring alla vegu manna og botn undirdjúpsins og líta inn í hjörtu mannanna, alt í hina huldustu hluta.
Því að alt var Drottni Guði kunnugt, áður en það var skapað; svo lítur hann og eftir að það var fullgjört yfir alla hluti.
Þessi maður mun refsaður verða á strætum borgarinnar, og hann mun eltur verða sem fola; og þar sem hann grunaði eigi, mun hann tekinn verða.
Og hann mun vansæmdur verða af öllum mönnum, af því að hann skildi eigi ótta Drottins.
Svo og sérhver kona, sem yfirgefur mann sinn og færir arfa af öðrum.
Því að í fyrsta lagi hefur hún verið ótrú lögmáli hins hæsta; í öðru lagi hefur hún misgjört gegn manni sínum; í þriðja lagi hefur hún drýgt hór í saurlífi og eignast börn sín af öðrum manni.
Þessi kona mun leidd verða fram fyrir söfnuðinn, og rannsókn mun gjörð verða um börn hennar.
Börn hennar munu eigi rótfestast, og greinar hennar munu engan ávöxt bera.
Hún mun láta eftir sig minning sína til bölvunar, og óorð hennar mun eigi afmáð verða.
Og þeir, sem eftir verða, munu vita, að ekkert er betra en ótti Guðs og að ekkert er sætara en að gefa gaum að boðorðum Drottins.
Það er mikil dýrð að fylgja Drottni, því að langir lífdagar munu af honum þegnir verða.