Hversu miklu betra er að ávíta en að reiðast og eigi hindra þann, sem játar í bæn.
Girnd geldings mun eyða ungri mey;
svo er og sá, sem með ofbeldi fullnægir ranglátum dómi.
Hversu gott er það, þegar þú ert ávítaður, að sýna iðrun! Því að svo munt þú komast undan vísvitandi synd.
Til er sá, sem þegir og reynist vitur; og til er annar, sem hatursverður er og djarfur í tali.
Til er sá, sem þegir, af því að hann veit eigi, hvað segja skal; og til er annar, sem þegir og þekkir hinn rétta tíma.
Vitur maður mun þegja, uns hann sér færi; en málskrafsmaður og heimskingi munu einskis tíma gæta.
Sá, sem mörg orð hefur, mun meiða sína eigin sál; og sá, sem tekur sér vald ranglega, mun hataður verða.
Til er velgengni í illu hjá manni án aga, og til er fundur, sem til tjóns snýst.
Til er gjöf, sem eigi er til gagns; og til er gjöf, sem endurgoldin er tvöfalt.
Til er niðurlæging sakir dýrðar; og til er sá, sem mun hefja upp höfuð sitt úr lágri stöðu.
Til er sá, sem kaupir mikið fyrir lítið verð og endurgeldur það sjöfalt.
Maður, vitur í orðum, mun gjöra sig elskaðan; en náð heimskingja mun út hellast.
Gjöf heimskingjans mun þér ekkert gagna, því að augu hans eru sjöföld.
Hann mun fátt gefa og ávíta mikið; og opnun munns hans er kveiking elds.
Í dag lánar maður, og á morgun krefur hann þess aftur; slíkur maður er hataður.
Heimskingi mun engan vin eiga, og engin þökk mun verða fyrir velgjörðir hans.
Því að þeir, sem eta brauð hans, eru af falskri tungu. Hversu oft og hversu margir munu að honum hlæja!
Því að hann útbýtir eigi með réttum skilningi því, sem hafa átti — og eins því, sem eigi átti að hafa.
Hrösun falskrar tungu er sem sá, er fellur á steinlagt gólf; svo mun fall hinna óguðlegu skjótt koma.
Maður án náðar er sem hégómleg saga; hún mun sífellt vera í munni hinna óvitru.
Orðskviður, sem kemur úr munni heimskingja, mun hafnað verða, því að hann mælir hann eigi á réttum tíma.
Til er sá, sem hindraður er frá að syndga sakir skorts, og í hvíld sinni mun hann stunginn verða.
Til er sá, sem eyðir sinni eigin sál af blygðunarsemi, og fyrir tilstilli óvits manns mun hann eyða henni; og með manngreinaráliti mun hann tortíma sjálfum sér.
Til er sá, sem af feimni heitir vini sínum og gjörir hann að óvini sínum fyrir ekkert.
Lygi er ljótur blettur á manni, og þó mun hún sífellt vera í munni manna án aga.
Betri er þjófur en maður, sem sífellt lýgur; en báðir munu þeir erfa glötun.
Siðir lyginna manna eru heiðurslausir, og skömm þeirra er með þeim án afláts.
Vitur maður mun hefja sig upp með orðum sínum, og hygginn maður mun þóknast hinum tignu.
Sá, sem yrkir land sitt, mun gjöra háan kornbing; og sá, sem réttlæti vinnur, mun upp hafinn verða; og sá, sem þóknast tignum mönnum, mun komast undan ranglæti.
Mútur og gjafir blinda augu dómaranna og gjöra þá mállausa, svo að þeir geta eigi leiðrétt.
Speki, sem hulin er, og fjársjóður, sem eigi sést — hvaða gagn er að hvorugu?
Betri er sá, sem hylur heimsku sína, en sá maður, sem hylur speki sína.