Drukkinn verkamaður mun eigi auðugur verða, og sá, sem fyrirlítur hið smáa, mun smám saman falla.
Vín og konur láta vitra menn falla frá og munu ávíta hina skynsömu.
Og sá, sem tengist skækjum, mun illur verða; rotnun og ormar munu hann erfa, og hann mun upp hafinn verða til meira dæmis, og sál hans mun burt tekin verða úr tölunni.
Sá, sem fljótt trúir, er léttúðugur í hjarta og mun minnkaður verða; og sá, sem syndgar gegn sinni eigin sál, mun fyrirlitinn verða.
Sá, sem gleðst yfir ranglæti, mun ámæltur verða; og sá, sem hatar ögun, mun styttri ævi hljóta; og sá, sem hatar málæði, slekkur illskuna.
Sá, sem syndgar gegn sinni eigin sál, mun iðrast; og sá, sem gleðst yfir illsku, mun fordæmdur verða.
Endurtak eigi óguðlegt og hart orð, og þér mun eigi verr farnast.
Seg hvorki vini né óvini hug þinn, og sé synd hjá þér, þá opinbera hana eigi.
Því að hann mun hlýða á þig og gæta þín, og sem hann verji synd þína mun hann hata þig, og svo mun hann ávallt hjá þér vera.
Hefur þú heyrt orð gegn náunga þínum? Lát það deyja innra með þér í trausti þess, að það muni eigi springa út úr þér.
Við að heyra orð er heimskinginn í hríðum sem kona, er stynur við barnsburð.
Sem ör, sem stendur föst í læri manns, svo er orð í hjarta heimskingjans.
Ávíta vin, því að vera má, að hann hafi eigi skilið og segi: „Eg gjörði það eigi“; eða hafi hann gjört það, að hann gjöri það eigi framar.
Ávíta náunga þinn, því að vera má, að hann hafi það eigi sagt; og hafi hann sagt það, að hann segi það eigi aftur.
Áminn vin þinn, því að oft er yfirsjón drýgð.
Og trú eigi hverju orði. Til er sá, sem hrasar með tungunni, en eigi af hjarta.
Því að hver er sá, sem eigi hefur misgjört með tungu sinni? Áminn náunga þinn, áður en þú hótar honum.
Og gef rúm ótta hins hæsta, því að ótti Guðs er öll speki, og í honum er að óttast Guð, og skipan lögmálsins er í allri speki.
En lærdómur illskunnar er eigi speki, og ráðagerð syndaranna er eigi hyggindi.
Til er fíngjörð illska, og hún er andstyggileg; og til er maður, sem heimskur er og skortir speki.
Betri er maður, sem minni speki hefur og skortir skilning, með ótta Guðs, en sá, sem gnægð hefur skilnings og brýtur lögmál hins hæsta.
Til er hárfín kænska, og hún er ranglát.
Og til er sá, sem mælir nákvæmt orð og segir sannleikann. Til er sá, sem lægir sig óguðlega, og innra með honum er fullt af svikum;
og til er sá, sem beygir sig mjög með mikilli auðmýkt; og til er sá, sem lætur ásjónu sína síga og lætur sem hann sjái eigi það, sem óþekkt er;
og sé honum meinað að syndga sakir vanmáttar, mun hann gjöra ilt, ef hann finnur færi til þess.
Maður þekkist af útliti sínu, og vitur maður þekkist af ásjónu sinni, þegar þú mætir honum.
Klæðnaður líkamans og hlátur tannanna og göngulag mannsins sýna, hvað hann er.
Til er lygin ávítun í reiði meiðandi manns; og til er dómur, sem eigi er talinn góður; og til er sá, sem þegir — hann er vitur.