Guð skapaði manninn af jörðu og gjörði hann eftir sinni eigin mynd.
Og hann sneri honum aftur til hennar og klæddi hann styrk eftir sjálfum sér.
Hann gaf honum tölu daga hans og tíma og gaf honum vald yfir öllu, sem á jörðunni er.
Hann lagði ótta við hann yfir alt hold, og hann drottnaði yfir dýrum og fuglum.
Hann skapaði af honum meðhjálp honum líka; hann gaf þeim ráð og tungu og augu og eyru og hjarta til að hugsa, og hann fyllti þau þekkingu skilningsins.
Hann skapaði í þeim vísindi andans, hann fyllti hjarta þeirra speki og sýndi þeim bæði gott og ilt.
Hann setti auga sitt á hjörtu þeirra til að sýna þeim mikilleik verka sinna,
að þau mættu lofa nafnið, sem hann hefur helgað, og hrósa sér af undursamlegum verkum hans, að þau mættu kunngjöra hina dýrlegu hluti verka hans.
Enn fremur gaf hann þeim fræðslu og lögmál lífsins að erfðahlut.
Hann gjörði við þau eilífan sáttmála og sýndi þeim réttlæti sitt og dóma sína.
Og auga þeirra sá tign dýrðar hans, og eyru þeirra heyrðu dýrlega rödd hans, og hann sagði við þau: „Varist alt ranglæti.“
Og hann gaf hverju þeirra boð um náunga sinn.
Vegir þeirra eru ávallt frammi fyrir honum; þeir eru eigi huldir augum hans.
Yfir sérhverja þjóð setti hann stjórnanda,
en Ísrael var gjörður að auðsjáanlegum hlut Guðs.
Og öll verk þeirra eru sem sólin í augum Guðs, og augu hans hvíla stöðugt á vegum þeirra.
Sáttmálar þeirra voru eigi huldir af ranglæti þeirra, og alt ranglæti þeirra er frammi fyrir Guði.
Ölmusa mannsins er sem innsigli hjá honum og mun varðveita náð mannsins sem sjáaldur augans;
og síðar mun hann rísa upp og gjalda þeim laun þeirra, hverjum á sitt eigið höfuð, og steypa þeim niður í iður jarðarinnar.
En hinum iðrandi hefur hann gefið veg réttlætisins og styrkt þá, sem í þolinmæði voru að þrotum komnir, og ætlað þeim hlutskipti sannleikans.
Snú þér til Drottins og yfirgef syndir þínar.
Ber fram bæn þína frammi fyrir ásjónu Drottins og misgjör minna.
Hverf aftur til Drottins og snú þér frá ranglæti þínu og hata andstyggðina mjög.
Og þekk réttlæti og dóma Guðs og stattu fastur í því hlutskipti, sem þér er sett, og í bæn til hins hæsta Guðs.
Gakk til hliðar hinnar heilögu aldar, með þeim, sem lifa og lofa Guð.
Dvel eigi í villu hinna óguðlegu; gef dýrð fyrir dauðann. Lofið hverfur frá hinum dánu sem ekkert.
Þakka, meðan þú lifir; meðan þú ert lifandi og heill skalt þú þakka og lofa Guð og hrósa þér af miskunn hans.
Hversu mikil er miskunn Drottins og fyrirgefning hans þeim, sem til hans snúa!
Því að eigi getur alt verið í mönnum, því að mannsins sonur er eigi ódauðlegur, og þeir hafa unun af hégóma hins illa.
Hvað er bjartara en sólin? Og þó mun hún myrkvast. Eða hvað er illskufyllra en það, sem hold og blóð hefur upp fundið? Og það mun ávítað verða.
Hann lítur yfir mátt himinhæðarinnar, en allir menn eru mold og aska.