Fagna eigi yfir óguðlegum börnum, þótt þeim fjölgi, og hafðu eigi unun af þeim, ef ótti Guðs er eigi með þeim.
Treyst eigi lífi þeirra, og virð eigi erfiði þeirra.
Því að betri er einn, sem óttast Guð, en þúsund óguðleg börn.
Og betra er að deyja barnlaus en að láta eftir sig óguðleg börn.
Fyrir einn vitran mann mun land byggt verða, en ættkvísl hinna óguðlegu mun í eyði leggjast.
Margt þvílíkt hafa augu mín séð, og meira en þetta hefur eyra mitt heyrt.
Í söfnuði syndaranna mun eldur kveiktur verða, og í vantrúaðri þjóð mun reiðin loga upp.
Hinir fornu risar fengu eigi fyrirgefning synda sinna, þeir sem eyddir voru af því að treysta á sinn eigin styrk.
Og hann hlífði eigi þeim stað, þar sem Lot bjó sem útlendingur, heldur hafði andstyggð á þeim sakir drambs orða þeirra.
Hann miskunnaði þeim eigi, heldur eyddi allri þjóðinni, sem hóf sjálfa sig upp í syndum sínum.
Svo gjörði hann og við þau sex hundruð þúsund fótgönguliða, sem saman söfnuðust í hörku hjarta síns; og hefði einn verið harðsvíraður, væri það undur, ef hann hefði óhegndur sloppið.
Því að miskunn og reiði eru með honum. Hann er máttugur að fyrirgefa og að úthella heift.
Eftir því sem miskunn hans er, svo dæmir og ögun hans manninn eftir verkum hans.
Syndarinn mun eigi undan komast með rán sitt, og þolinmæði þess, sem miskunn sýnir, mun eigi frestað verða.
Öll miskunn mun rúm gjöra hverjum manni eftir verðleik verka hans og eftir speki útlegðar hans.
Seg eigi: „Eg mun leynast fyrir Guði, og hver mun mín minnast úr hæðum?
Í slíkum fjölda mun eg eigi þekktur verða; því að hvað er sál mín í svo óendanlegri sköpun?“
Sjá, himinninn og himnar himnanna, djúpið og öll jörðin og það, sem í þeim er, mun hrærast frammi fyrir honum;
einnig fjöllin og hæðirnar og undirstöður jarðarinnar: þegar Guð lítur til þeirra, munu þau skjálfa af ótta.
Og í öllu þessu er hjartað skynlaust; og sérhvert hjarta er af honum skilið.
Og hver mun skilja vegu hans og storminn, sem ekkert mannsauga sér?
Því að mörg verka hans eru hulin; en hver mun kunngjöra verk réttlætis hans? Eða hver mun standast? Því að sáttmálinn er fjarri sumum, og rannsókn allra er við endalokin.
Sá, sem skilning skortir, hugsar hégóma; og hinn heimski og villuráfandi maður hugsar heimsku.
Hlýð á mig, sonur minn, og lær aga skilningsins, og gef gaum að orðum mínum í hjarta þínu.
Og eg mun kunngjöra góða kenningu í jöfnuði og leitast við að lýsa speki. Og gef gaum að orðum mínum í hjarta þínu, meðan eg segi þér með jöfnuði andans þá krafta, sem Guð hefur lagt í verk sín frá upphafi, og kunngjöri í sannleika þekking hans.
Verk Guðs eru gjörð með dómi frá upphafi, og frá sköpun þeirra greindi hann sundur hluti þeirra og upphaf þeirra í kynslóðum þeirra.
Hann fegraði verk þeirra að eilífu; þau hafa hvorki hungrað né erfiðað, og þau hafa eigi látið af verkum sínum.
Og ekkert þeirra mun nokkru sinni þrengja að náunga sínum.
Ver þú eigi vantrúaður á orð hans.
Eftir þetta leit Guð á jörðina og fyllti hana gæðum sínum.
Sál sérhvers lifanda hefur birst frammi fyrir ásjónu hennar, og til hennar hverfa þau aftur.