Gamla testamentiðSaga
Síðan sagði Akítófel við Absalóm: Eg ætla að velja úr tólf þúsund manns, leggja af stað og veita Davíð eftirför þegar í nótt
og ráða á hann, meðan hann er þreyttur og ráðþrota, og skjóta honum skelk í bringu; mun þá alt liðið, sem með honum er, leggja á flótta, en eg mun drepa konunginn einan;
síðan mun eg leiða aftur alt fólkið til þín, eins og þegar brúður hverfur aftur til manns síns; það er þó ekki nema einn maður, sem þú vilt feigan, en allur lýðurinn mun hafa frið.
Þetta ráð geðjaðist Absalóm vel og öllum öldungum Ísraels.
Og Absalóm sagði: Kallið og á Húsaí Arkíta, svo að vér megum einnig heyra, hvað hann leggur til.
Þá kom Húsaí til Absalóms, og Absalóm sagði við hann: Þannig hefir Akítófel talað; eigum vér að gjöra það, sem hann segir? Ef eigi, þá tala þú!
Þá sagði Húsaí við Absalóm: Ráð það, er Akítófel að þessu sinni hefir ráðið, er ekki gott.
Og Húsaí sagði: Þú þekkir föður þinn og menn hans, að þeir eru hinir mestu kappar og grimmir í skapi, eins og birna á mörkinni, sem rænd er húnum sínum; auk þess er faðir þinn maður vanur bardögum og lætur eigi fyrir berast um nætur hjá liðinu;
sjá, hann mun nú hafa falið sig í einhverri gryfjunni eða einhverstaðar annarstaðar — ef nokkurir af þeim falla í fyrstu og það spyrst, munu menn segja: Lið það, sem fylgir Absalóm, hefir beðið ósigur.
Þá mun svo fara, að jafnvel hreystimennið með ljónshjartað mun láta hugfallast, því að allur Ísrael veit, að faðir þinn er hetja og þeir hraustmenni, sem með honum eru.
En þetta er mitt ráð: Allur Ísrael frá Dan til Beerseba skal saman safnast til þín, svo fjölmennur sem sandur á sjávarströndu, og sjálfur fer þú meðal þeirra.
Og ef vér þá hittum hann einhverstaðar, hvar sem hann nú kann að finnast, þá skulum vér steypa oss yfir hann, eins og dögg fellur á jörðu, og af honum og öllum þeim mönnum, sem með honum eru, skal ekki einn eftir verða.
Og ef hann leitar inn í einhverja borg, skal allur Ísrael bera vaði að þeirri borg, og síðan skulum vér draga hana ofan í ána, unz þar finst ekki einu sinni steinvala.
Þá sagði Absalóm og allir Ísraelsmenn: Betra er ráð Húsaí Arkíta en ráð Akítófels! því að Drottinn hafði ákveðið að ónýta hið góða ráð Akítófels, til þess að hann gæti látið ógæfuna koma yfir Absalóm.
Þá sagði Húsaí við prestana Zadók og Abjatar: Það og það hefir Akítófel ráðið Absalóm og öldungum Ísraels, og það og það hefi eg ráðið.
Sendið því sem skjótast og segið Davíð: Lát þú eigi fyrirberast í nótt við vöðin í eyðimörkinni, heldur far þú yfir um, svo að konungur og alt liðið, sem með honum er, tortímist ekki skyndilega.
En Jónatan og Akímaaz stóðu við Rógel-lind, og stúlka nokkur var vön að fara og færa þeim tíðindin, en þeir fóru þá jafnan og sögðu Davíð konungi frá, því að þeir máttu ekki láta sjá, að þeir kæmu inn í borgina.
En sveinn nokkur sá þá og sagði Absalóm frá. Fóru þeir þá báðir brott í skyndi og komu til húss manns nokkurs í Bahúrím; hann átti brunn í húsagarði sínum, og stigu þeir ofan í brunninn;
en húsfreyja tók dúk og breiddi yfir brunninn og stráði yfir grjónum, að eigi skyldi á bera.
Og menn Absalóms komu til konunnar í húsið og sögðu: Hvar eru þeir Akímaaz og Jónatan? Konan svaraði þeim: Þeir eru farnir yfir ána. Þeir leituðu, en fundu þá ekki, og sneru aftur til Jerúsalem.
En er þeir voru burt farnir, stigu hinir upp úr brunninum, héldu áfram og fluttu Davíð konungi tíðindin. Og þeir Sögðu við Davíð: Takið yður upp og farið sem skjótast yfir ána, því að þau ráð hefir Akítófel ráðið móti yður.
Þá tók Davíð sig upp og alt liðið, sem með honum var, og fóru yfir Jórdan. Og er lýsti af degi, var enginn sá, er ekki hefði farið yfir Jórdan.
En er Akítófel sá, að eigi var farið að ráðum hans, söðlaði hann asna sinn, lagði af stað og fór heim til sín í borg sína, ráðstafaði húsi sínu og hengdi sig, og lét þannig líf sitt; var hann síðan jarðaður hjá föður sínum.
Davíð var kominn til Mahanaím, þegar Absalóm fór yfir Jórdan, ið allir Ísraelsmenn með honum.
Og Absalóm setti Amasa yfir herinn í stað Jóabs, en Amasa var sonur Ísmaelíta nokkurs, er Jítra hét og gengið hafði inn til Abígal, dóttur Ísaí, systur Zerúju, móður Jóabs.
Ísrael og Absalóm settu herbúðir sínar í Gíleað-landi.
En er Davíð kom til Mahanaím, fluttu þeir Sóbí Nahasson frá Rabba, borg Ammóníta, Makír Ammíelsson frá Lódebar og Barsillaí Gíleaðíti frá Rógelím þangað
hvílur, ábreiður, skálar og leirker og færðu Davíð og hinu sem með honum var, hveiti, bygg, mjöl, bakað korn, baunir, að annir,
hunang, rjóma, sauði og osta úr kúamjólk til að eta, því að þeir hugsuðu: Liðið er orðið hungrað, þreytt og þyrst á eyðimörkinni.