Styrkst þú þá, son minn, í náðinni í Kristi Jesú,
og það sem þú heyrðir mig tala í margra votta viðurvist, það skalt þú fá í hendur trúum mönnum, sem verða færir um líka að kenna öðrum.
Þú skalt og að þínu leyti ilt þola, eins og góður hermaður Krists Jesú.
Til þess að þóknast þeim, sem hann hefir á mála tekið, bendlar enginn hermaður sig við atvinnu-störf;
svo er og ef einhver fer að keppa í leikum, þá verður hann ekki krýndur, nema hann keppi löglega.
Bóndinn, sem erfiðar, á fyrstur að fá sinn hlut af ávöxtunum.
Tak eftir því, sem eg segi; því að Drottinn mun gefa þér skilning á öllu.
Minst þú Jesú Krists, hans sem reis upp frá dauðum, af sæði Davíðs, samkvæmt fagnaðarerindi mínu.
Og við það líð eg ilt, og það enda að vera í fjötrum, eins og illvirki; en orð Guðs verður ekki fjötrað.
Fyrir því þoli eg alt sakir hinna útvöldu, til þess að þeir einnig hljóti hjálpræði í Kristi Jesú ásamt eilífri dýrð.
Það orð er satt: Því að ef vér höfum dáið með honum, þá munum vér og lifa með honum;
ef vér stöndum stöðugir, þá munum vér og með honum ríkja; ef vér afneitum honum, þá mun hann og afneita oss;
ef vér erum ótrúir, þá verður hann samt trúr; því að ekki getur hann afneitað sjálfum sér.
Minn á þetta, særandi þá fyrir augliti Drottins, að eiga ekki í orðastælum til einskis gagns, áheyrendunum til falls.
Legg kapp á að sýna sjálfan þig fullreyndan fyrir Guði, verkamann, er ekki þarf að skammast sín, sem fer rétt með orð sannleikans.
En forðast þú hinar vanheilögu hégómaræður, því að þeim skilar lengra áfram í guðleysi,
og lærdómur þeirra etur um sig eins og helbruni. Í tölu þeirra eru þeir Hýmeneus og Fíletus.
Þeir hinir sömu hafa orðið frávillingar í sannleikanum, þar sem þeir segja upprisuna þegar um garð gengna, og umhverfa trú sumra manna.
En Guðs styrki grundvöllur stendur, hafandi þetta innsigli: Drottinn þekkir sína, og: Hver sá, sem nefnir nafn Drottins, haldi sér frá ranglæti.
En á stóru heimili eru ekki einungis gullker og silfurker, heldur og tréker og leirker, og sum eru til heiðurs og sum eru til vanheiðurs.
Fái nú einhver sig hreinan gjört af þessum, mun hann verða ker til heiðurs, helgað ker og hagfelt húsbóndanum, hæfilegt til sérhvers góðs verks.
En flý þú æskunnar girndir, en stunda réttlæti, trú, kærleika og frið við þá, sem ákalla Drottin af hreinu hjarta.
En hafna þú heimskulegum og óskynsamlegum þrætum, vitandi að þær leiða af sér ófrið;
en þjónn Drottins á ekki að eiga í ófriði, heldur á hann að vera ljúfur við alla, góður fræðari, þolinn í þrautum,
hógværlega agandi þá, er skipast í móti, ef Guð kynni að gefa þeim iðrun til þekkingar á sannleikanum,
og þeir gætu endurvitkast úr snöru djöfulsins, hremdir af honum til að gjöra hans vilja.