En sem samverkamenn hans áminnum vér einnig, til þess að þér ekki til einskis skulið hafa meðtekið náð Guðs; —
því að hann segir: Á hagkvæmri tíð bænheyrði eg þig, og á hjálpræðis degi hjálpaði eg þér. Sjá, nú er mjög hagkvæm tíð, sjá, nú er hjálpræðis dagur.
Í engu gefum vér neitt ásteytingarefni, til þess að ekki verði þjónustan fyrir lasti;
en í öllu mælum vér fram með sjálfum oss, eins og þjónar Guðs, með miklu þolgæði í þrengingum, í nauðum, í angist,
undir höggum, í fangelsi, í upphlaupum, í erfiði, í vökum, í föstum,
með grandvarleik, með þekkingu, með langlyndi, með góðvild, með heilögum anda, með falslausum kærleika,
með sannleiksorði, með krafti Guðs, með vopnum réttlætisins til sóknar og varnar,
í heiðri og vanheiðri, í lasti og lofi, eins og afvegaleiðendur, og þó sannorðir,
eins og óþektir, en þó alþektir, eins og deyjandi, og sjá, þó lifum vér, eins og agaðir, og þó ekki deyddir,
eins og hryggir, en þó ávalt glaðir, eins og fátækir, en auðgum þó marga, eins og öreigar, en þó eigandi alt.
Munnur vor er opinn gagnvart yður, Korintumenn; hjarta vort er rúmgott.
Ekki er þröngt um yður hjá oss, en í hjörtum yðar er þröngt.
En svo að sama komi á móti, — eg tala eins og við börn mín, — þá látið þér líka verða rúmgott hjá yður.
Gangið ekki undir ósamkynja ok með vantrúuðum; því að hvað er sameiginlegt með réttlæti og ranglæti? Eða hvaða samfélag hefir ljós við myrkur?
Og hver er samhljóðan Krists við Belíal? Eða hver hlutdeild er trúuðum með vantrúuðum?
Og hvað á musteri Guðs við skurðgoð saman að sælda? Því að vér erum musteri lifanda Guðs, eins og Guð hefir sagt: Eg mun búa hjá þeim og ganga um meðal þeirra, og eg mun vera Guð þeirra og þeir munu vera lýður minn.
Þess vegna, farið burt frá þeim, og skiljið yður frá þeim, segir Drottinn, og snertið ekki neitt óhreint, og eg mun taka yður að mér,
og eg mun vera yður faðir, og þér munuð vera mér synir og dætur, segir Drottinn alvaldur.