Gamla testamentiðSpeki og ljóð
Halelúja. Lofið Drottin af himnum, lofið hann á hæðum.
Lofið hann, allir englar hans, lofið hann, allar hersveitir hans;
Slofið hann, sól og tungl, lofið hann, allar lýsandi stjörnur;
hann, himnar himnanna og vötnin, sem eru yfir himninum.
Þau skulu lofa nafn Drottins, því að hans boði voru þau sköpuð.
Og hann fékk þeim stað um aldur og æfi, hann gaf þeim lög, sem þau mega eigi brjóta.
Lofið Drottin af jörðu, þér sjóskrímsl og allir hafstraumar,
Seldur og hagl, snjór og reykur, stormbylurinn, sem framkvæmir orð hans,
fjöllin og allar hæðir, ávaxtartrén og öll sedrustrén;
villidýrin og allur fénaður, skriðkvikindin og fleygir fuglar;
konungar jarðarinnar og allar þjóðir, höfðingjar og allir dómendur jarðar;
bæði yngismenn og yngismeyjar, öldungar og ungir sveinar:
þeir skulu lofa nafn Drottins, því að hans nafn eitt er hátt upphafið, tign hans er yfir jörð og himni.
Hann lyftir upp horni fyrir lýð sinn; lofsöngur hljómi hjá öllum dýrkendum hans, hjá sonum Ísraels, þjóðinni, sem er nálæg honum. Halelúja.