Gamla testamentiðSaga
Og Noomí, tengdamóðir hennar, sagði við hana: Dóttir mín, á eg ekki að útvega þér athvarf, til þess að þér vegni vel?
Þú hefir verið með stúlkunum hans Bóasar, en hann er frændi okkar; sjá, hann varpar í nótt bygginu í láfa sínum.
Þvo þér nú og smyr þig og far í önnur föt og gakk ofan í láfann, en láttu ekki manninn verða varan við þig, fyr en hann hefir etið og drukkið.
En þegar hann legst til hvíldar, þá taktu eftir hvar hann legst niður, og gakk þú þangað og fletta upp ábreiðunni til fóta honum og legst þar niður; hann mun þá segja þér, hvað þú átt að gjöra.
Og hún svaraði henni: Eg vil gjöra alt, sem þú segir.
Síðan gekk hún ofan í láfann og gjörði alt svo sem tengdamóðir hennar hafði fyrir hana lagt.
En er Bóas hafði etið og drukkið og var í góðu skapi, þá fór hann og lagðist til hvíldar við endann á kornbingnum. Þá kom hún hljóðlega, fletti upp ábreiðunni til fóta honum og lagðist niður.
En um miðnætti varð manninum bilt við, og er hann settist upp, sjá, þá lá kona til fóta honum.
Og hann sagði: Hver ert þú? Hún svaraði: Eg er Rut ambátt þín; breið þú væng þinn yfir ambátt þína, því að þú ert lausnarmaður.
Þá sagði hann: Blessuð sért þú af Drottni, dóttir mín! Þú hefir nú síðast sýnt elsku þína enn betur en áður, með því að elta ekki ungu mennina, hvorki fátækan né ríkan.
Og ver þú nú óhrædd, dóttir mín: alt svo sem þú segir mun eg við þig gjöra, því að allir samborgarmenn mínir vita, að þú ert væn kona.
Nú er það að vísu satt, að eg er lausnarmaður; en þó er til annar lausnarmaður, sem er nákomnari en eg.
Vertu hér í nótt; en á morgun, ef hann þá vill leysa þig, gott og vel, þá gjöri hann það; en vilji hann ekki leysa þig, þá mun eg leysa þig, svo sannarlega sem Drottinn lifir. Ligðu nú kyr til morguns.
Síðan lá hún til fóta honum til morguns. Þá stóð hún upp, áður en menn gátu þekt hvor annan. Því að hann hugsaði: Það má eigi spyrjast, að konan hafi komið í láfann.
Og hann sagði: Kom þú með möttulinn, sem þú ert í, og haltu honum út. Og hún hélt honum út. Þá mældi hann sex mæla byggs og lyfti á hana. Síðan fór hún inn í borgina.
En er hún kom til tengdamóður sinnar, sagði hún: Hvernig gekk þér, dóttir mín? Þá sagði hún henni frá öllu því, sem maðurinn hafði við hana gjört.
Og hún sagði: Þessa sex mæla byggs gaf hann mér, því að hann sagði: Þú mátt ekki fara heim til tengdamóður þinnar með tvær hendur tómar.
Þá sagði hún: Ver þú kyr, dóttir mín, unz þú fréttir, hvernig málum lýkur; því að maðurinn mun ekki hætta, fyr en hann leiðir þetta mál til lykta í dag.