Og eg sá nýjan himin og nýja jörð, því að hinn fyrri himinn og hin fyrri jörð voru horfin, og hafið er ekki framar til.
Og eg sá borgina helgu, nýja Jerúsalem, stíga niður af himni frá Guði, búna sem brúði, er skartar fyrir manni sínum.
Og eg heyrði raust mikla frá hásætinu, er sagði: Sjá, tjaldbúð Guðs er meðal mannanna, og hann mun búa hjá þeim, og þeir munu vera fólk hans, og Guð sjálfur mun vera hjá þeim, Guð þeirra.
Og hann mun þerra hvert tár af augum þeirra, og dauðinn mun ekki framar til vera, hvorki harmur né vein, né kvöl er framar til; hið fyrra er farið.
Og sá, sem í hásætinu sat, sagði: Sjá, eg gjöri alt nýtt, og hann segir: Rita þú, því að þetta eru orðin trúu og sönnu.
Og hann sagði við mig: Það er skeð. Eg er Alfa og Ómega, upphafið og endirinn. Eg mun gefa þeim ókeypis, sem þyrstur er, af lind lífsvatnsins.
Sá er sigrar mun erfa þetta, og eg mun vera hans Guð, og hann mun vera minn sonur.
En fyrir hugdeiga og vantrúaða og viðurstyggilega, og manndrápara og frillulífismenn og töframenn, og skurðgoðadýrkendur og alla lygara — þeirra hlutur mun vera í díkinu, sem logar af eldi og brennisteini, sem er hinn annar dauði.
Og nú kom einn af englunum sjö, sem héldu á skálunum sjö, sem fullar voru af plágunum sjö, hinum síðustu, og talaði við mig segjandi: Kom hingað, og eg mun sýna þér brúðina, eiginkonu lambsins.
Og hann flutti mig í anda upp á mikið og hátt fjall, og sýndi mér borgina helgu, Jerúsalem, sem niður steig af himni frá Guði,
og hafði dýrð Guðs; ljómi hennar var líkur dýrasta steini, sem jaspissteinn krystalskær.
Hún hafði mikinn og háan múr, og hafði tólf hlið, og við hliðin tólf engla, og nöfn á rituð, sem eru nöfn þeirra tólf kynkvísla Ísraelssona.
Móti austri voru þrjú hlið, og móti norðri þrjú hlið, og móti suðri þrjú hlið, og móti vestri þrjú hlið.
Og múr borgarinnar hafði tólf undirstöðusteina, og á þeim tólf nöfn hinna tólf postula lambsins.
Og sá, sem við mig talaði, hélt á kvarða, gullstaf, til að mæla borgina og hlið hennar og múr hennar.
Og borgin liggur í ferhyrning, jöfn á lengd og breidd. Og hann mældi borgina með stafnum, tólf þúsund skeið; lengd hennar og breidd og hæð eru jafnar.
Og hann mældi múr hennar, hundrað fjörutíu og fjórar álnir, eftir kvarða manns, sem er mál engils.
Og efni múrsins um hana var jaspis, og borgin var skírt gull, sem skært gler væri.
Undirstöðusteinar borgarmúrsins voru skreyttir alls konar gimsteinum. Fyrsti undirstöðusteinninn var jaspis, annar saffír, þriðji kalsedón, fjórði smaragð,
fimti sardónyx, sétti sardis, sjöundi krýsólít, áttundi beryll, níundi tópas, tíundi krýsópras, ellefti hýasint, tólfti ametýst.
Og hliðin tólf voru tólf perlur, og hvert hliðið fyrir sig var úr einni perlu; og stræti borgarinnar var skírt gull, sem gagnsætt gler.
Og musteri sá eg ekki í henni, því að Drottinn Guð, hinn alvaldi, er musteri hennar og lambið.
Og borgin þarf ekki heldur sólar við eða tungls, til að lýsa sér, því að dýrð Guðs skín á hana, og lambið er lampi hennar.
Og þjóðirnar munu ganga í ljósi hennar, og konungar jarðarinnar færa henni dýrð sína.
Og hliðum hennar verður alls ekki lokað um daga — því að nótt verður þar ekki.
Og menn munu færa henni dýrð og vegsemd þjóðanna.
Og alls ekkert óhreint skal inn í hana ganga, né sá sem fremur viðurstygð eða iðkar lygi; — engir nema þeir einir, sem ritaðir eru í lífsbók lambsins.