Og eg sá engil stíga niður af himni, og hélt hann á lykli undirdjúpsins og stórum fjötri í hendi sér.
Og hann tók drekann, hinn gamla höggorm, sem er djöfull og Satan, og batt hann um þúsund ár.
Og hann kastaði honum í undirdjúpið, og læsti og setti innsigli yfir honum, svo að hann ekki framar leiddi þjóðirnar afvega, alt til þess er fullnuðust þúsund árin. Eftir það á hann að vera leystur um stuttan tíma.
Og eg sá hásæti, og menn settust í þau, og dómsvald var þeim fengið, og eg sá sálir þeirra, sem hálshögnir höfðu verið sakir vitnisburðar Jesú og sakir orðs Guðs, og voru það þeir hinir sömu, sem ekki höfðu tilbeðið dýrið né líkneski þess, og ekki höfðu fengið merki á enni og á hönd sér. Og þeir lifðu og ríktu með Kristi um þúsund ár.
En aðrir dauðir lifnuðu ekki fyr en þúsund árin fullnuðust. Þetta er fyrri upprisan.
Sæll og heilagur er sá, sem á hlut í fyrri upprisunni, yfir þeim hefir hinn annar dauði ekki vald, heldur munu þeir vera prestar Guðs og Krists, og þeir munu ríkja með honum um þúsund ár.
Og er þúsund árin eru fullnuð, mun Satan verða leystur úr fangelsi sínu.
Og hann mun út ganga, til að leiða þjóðirnar afvega, þær sem eru á fjórum skautum jarðarinnar, Góg og Magóg, til að safna þeim saman til stríðs, og tala þeirra er sem sandur sjávarins.
Og þeir stigu upp á víðan völl jarðar, og kringdu um herbúðir heilagra og borgina elskuðu; og eldur féll af himni ofan og eyddi þeim.
Og djöflinum, sem leiðir þá afvega, var kastað í díkið elds og brennisteins, þar sem bæði dýrið er og falsspámaðurinn; og þeir munu kvaldir verða dag og nótt um aldir alda.
Og eg sá mikið hásæti hvítt og þann sem í því sat; og fyrir ásjónu hans hvarf himinn og jörð, og staður var ekki til fyrir þau.
Og eg sá þá dauðu, stóra og smáa, standa frammi fyrir hásætinu, og bókum var lokið upp. Og annarri bók var lokið upp, og það er lífsins bók, og hinir dauðu voru dæmdir, eftir því sem ritað var í bókunum, samkvæmt verkum þeirra.
Og hafið skilaði hinum dauðu, þeim sem í því voru, og Dauðinn og Helja skiluðu þeim dauðu, sem í þeim voru, og einn og sérhver var dæmdur eftir verkum sínum.
Og Dauðanum og Helju var kastað í eldsdíkið; þetta er hinn annar dauði, eldsdíkið.
Og hver sem ekki fanst ritaður í lífsins bók, honum var kastað í eldsdíkið.