Eftir þetta heyrði eg sem háa rödd mikils fjölda á himni, og sögðu þeir: Hallelúja, hjálpræðið og dýrðin og mátturinn er Guðs vors,
því að sannir og réttlátir eru dómar hans, því að dæmt hefir hann skækjuna miklu, hana sem jörðinni spilti með saurlifnaði sínum, og hann hefir látið hana sæta hefnd fyrir blóð þjóna sinna.
Og aftur sögðu þeir: Hallelúja, og reykurinn af henni stígur upp um aldir alda.
Og öldungarnir tuttugu og fjórir féllu fram, og verurnar fjórar, og tilbáðu Guð, sem í hásætinu situr, segjandi: Amen, hallelúja.
Og út gekk rödd frá hásætinu, segjandi: Lofsyngið Guði vorum, allir þér þjónar hans, þér sem hann óttist, smáir og stórir.
Og eg heyrði rödd sem mikils fjölda, og sem rödd margra vatna, og sem rödd frá sterkum þrumum. Þær sögðu: Hallelúja, því að Drottinn Guð vor, hinn alvaldi, er konungur orðinn.
Gleðjumst og fögnum og gefum honum dýrðina, því að komið er að brúðkaupi lambsins, og eiginkona hans hefir búið sig.
Og veitt var henni að skrýðast dýru línu, skínandi og hreinu, því að dýra línið er réttlætisverk heilagra.
Og hann segir við mig: Rita þú: Sælir eru þeir, sem boðnir eru til brúðkaupsveislu lambsins. Og hann segir við mig: Þetta eru hin sönnu orð Guðs.
Og eg féll fram fyrir fætur honum, til að tilbiðja hann, og hann segir við mig: Varastu þetta! Eg er samþjónn þinn og bræðra þinna, sem hafa vitnisburð Jesú; tilbið þú Guð; því að vitnisburður Jesú er andi spádómsgáfunnar.
Og eg sá himininn opinn, og sjá: hvítur hestur. Og sá, sem á honum sat, heitir Trúr og Sannorður, hann dæmir og berst með réttvísi.
En augu hans eru eldslogi, og á höfði hans eru mörg ennidjásn, og hefir hann nafn ritað, sem enginn þekkir nema sjálfur hann.
Og hann er skrýddur skikkju, blóði drifinni, og nafn hans nefnist: Orð Guðs.
Og hersveitirnar, sem á himni eru, fylgdu honum á hvítum hestum, klæddar dýru línu, hvítu og hreinu.
Og af munni hans gengur út biturt sverð, til þess að hann slái þjóðirnar með því, og hann stjórnar þeim með járnsprota, og hann treður vínþröng heiftarreiði Guðs hins alvalda.
Og á skikkju sinni og á lend sinni hefir hann ritað nafn: Konungur konunga og Drottinn drotna.
Og eg sá einn engil, sem stóð á sólunni, og hann hrópaði hárri röddu, segjandi til allra fuglanna, sem flugu um miðhimininn: Komið, safnist saman til hinnar miklu kveldmáltíðar Guðs,
til þess að eta hold konunga og hold hersveitarforingja og hold kappa og hold hesta og þeirra, sem á þeim sitja, og hold allra, bæði frjálsra og ófrjálsra og smárra og stórra.
Og eg sá dýrið og konunga jarðarinnar og hersveitir þeirra kirkju saman, til að heyja stríð við þann sem á hestinum sat, og við herlið hans.
Og dýrið var handtekið og ásamt því falsspámaðurinn, sem táknin gjörði í augsýn þess, en með þeim leiddi hann afvega þá, sem tekið höfðu við merki dýrsins, og þá, sem tilbeðið höfðu líkneski þess; báðum þeim var kastað lifandi í eldsdíkið, sem logar af brennisteini.
Og hinir voru drepnir með sverði þess, er á hestinum sat, sverðinu, sem út, gekk af munni hans, og allir fuglarnir söddust af hræjum þeirra.