Safnaðar-englinum í Efesus skalt þú rita: Þetta segir sá sem heldur á stjörnunum sjö í hægri hendi sér, sá sem gengur á milli gullstikanna sjö:
Eg þekki verkin þín og erfiðið og þolinmæði, þína, og að eigi getur þú sætt þig við vonda menn; og þú hefir reynt þá, sem segja sjálfa sig vera postula, en eru það ekki, og þú hefir komist að því, að þeir eru lygarar.
Og þú hefir þolinmæði, og byrðar hefir þú borið fyrir míns nafns sakir og ekki þreyst.
En það hefi eg á móti þér, að þú hefir fyrirlátið þinn fyrri kærleika.
Minst þú því, úr hvaða hæð þú hefir hrapað, og gjör iðrun, og gjör hin fyrri verkin; að öðrum kosti kem eg til þín og færi ljósastiku þína úr stað, ef þú ekki gjörir iðrun.
En það mátt þú eiga, að þú hatar verk Nikólaítanna, sem eg og hata.
Hver sem eyra hefir, hann heyri, hvað andinn segir kirkjunum. Þeim er sigrar, honum mun eg gefa að eta af lífsins tré, sem er í Paradís Guðs.
Og safnaðarenglinum í Smýrna skalt þú rita: Þetta segir sá fyrsti og síðasti, sá sem var dauður og endurlifnaði:
Eg þekki þrengingu þína og fátækt - en þú ert samt auðugur — og lastmælið frá þeim, sem segja sjálfa sig vera Gyðinga, en eru það ekki, heldur samkunda Satans.
Kvíð þú ekki því sem þú átt að líða. Sjá, djöfullinn mun varpa nokkurum yðar í fangelsi, til þess að þér freistist, og þér munuð þrenging hafa í tíu daga. Vertu trúr alt til dauða, og eg mun gefa þér lífsins kórónu.
Hver sem eyra hefir, hann heyri, hvað andinn segir kirkjunum. Sá er sigrar, — honum mun sá annar dauði alls ekki granda.
Og engli kirkjunnar í Pergamos skalt þú rita: Þetta segir sá, sem hefir sverðið hið tvíeggjaða og bitra:
Eg veit hvar þú býr, þar sem er hásæti Satans. Og þú heldur stöðugt við nafn mitt, og afneitaðir ekki trú minni, jafnvel ekki á dögum Antípasar vottar míns hins trúa, sem deyddur var hjá yður, þar sem Satan býr.
En eg hefi á móti þér fátt eitt, að þú hefir þar menn, sem halda fast við kenningu Bíleams, þess er kendi Balak að varpa hneyksli fyrir Ísraelssyni, að þeir neyttu skurðgoðafórna og drýgðu hór.
Svo hefir þú og líka menn, sem halda fast við kenningu Nikólaíta.
Gjör því iðrun; að öðrum kosti kem eg skjótt til þín, og mun berjast við þá með sverðinu munns míns.
Hver sem eyra hefir, hann heyri, hvað andinn segir kirkjunum. Þeim er sigrar mun eg gefa af hinu hulda manna; og eg mun gefa honum hvítan stein, og á steininn ritað nýtt nafn, sem enginn þekkir, nema sá er við tekur.
Og engli kirkjunnar í Þýatíra skalt þú rita: Þetta segir sonur Guðs, sem augun hefir eins og eldsloga, og fætur hans eru líkir glómálmi:
Eg þekki verkin þín og kærleikann og trúna og þjónustuna og þolinmæði þína, og að verk þín hin síðari eru meiri en hin fyrri.
En eg hefi á móti þér, að þú líður Jessabel, konuna, sem segir sjálfa sig vera spákonu, og kennir þjónum mínum og afvegaleiðir þá til að drýgja hór og eta skurðgoðafórnir.
Og eg hefi gefið henni frest, til þess að hún gjöri iðrun, og hún vill ekki gjöra iðrun og láta af hórdómi sínum.
Sjá, eg varpa henni á sjúkrabeð, og þeim sem hórast með henni, í mikla þrenging, ef þeir gjöra ekki iðrun og láta af verkum hennar.
Og börn hennar mun eg dauða deyða, og allir kirkjurnar skulu vita, að eg er sá sem rannsaka nýrun og hjörtun, og eg mun gjalda yður, hverjum og einum, eftir verkum yðar.
En yður segi eg, hinum öðrum, sem eru í Þýatíra, öllum þeim sem ekki hafa kenningu þessa, þar sem þeir hafa ekki kannað djúp Satans — sem þeir svo kalla —: Aðra byrði legg eg eigi á yður,
nema það að þér haldið því, sem þér hafið, þangað til eg kem.
Og sá er sigrar og varðveitir alt til enda verk mín, — honum mun eg gefa vald yfir þjóðunum.
Og hann mun stjórna þeim með járnsprota — eins og leirkerin sundurmolast —; svo sem eg og hefi meðtekið hjá mínum föður.
Og eg mun gefa honum morgunstjörnuna.
Hver sem eyra hefir, hann heyri, hvað andinn segir kirkjunum.