Matteusarguðspjall 5

En er hann sá mannfjöldann, gekk hann upp á fjallið, og er hann var sestur niður, komu lærisveinar hans til hans.

Og hann lauk upp munni sínum, kendi þeim og sagði:

Sælir eru þeir, sem fátækir eru í andanum, því að þeirra er ríki himnanna.

Sælir eru syrgjendur, því að þeir munu huggaðir verða.

Sælir eru hógværir, því að þeir munu landið erfa.

Sælir eru þeir, sem hungrar og þyrstir eftir réttlætinu, því að þeir munu saddir verða.

Sælir eru miskunnsamir, því að þeim mun miskunnað verða.

Sælir eru hjartahreinir, því að þeir munu Guð sjá.

Sælir eru friðsemjendur, því að þeir munu Guðs börn kallaðir verða.

Sælir eru þeir, sem ofsóttir verða fyrir réttlætis sakir, því að þeirra er ríki himnanna.

Sælir eruð þér, þá er menn atyrða yður og ofsækja og tala ljúgandi gegn yður alt ilt fyrir mínar sakir.

Verið glaðir og fagnið, því að laun yðar eru mikil á himnum; því að þannig ofsóttu þeir spámennina, sem voru á undan yður.

Þér eruð salt jarðarinnar; en ef saltið dofnar, með hverju á þá að selta það? Það er þá til einskis framar nýtt, heldur er því kastað út og það fótum troðið af mönnum.

Þér eruð ljós heimsins; borg, sem stendur uppi á fjalli, fær ekki dulist.

Ekki kveikja menn heldur ljós og setja það undir mæliker, heldur á ljósastikuna; og þá lýsir það öllum, sem eru í húsinu.

Þannig lýsi ljós yðvart fyrir mönnunum, til þess að þeir sjái góðverk yðar og vegsami föður yðar, sem er á himnum.

Ætlið ekki, að eg sé kominn til þess að niðurbrjóta lögmálið eða spámennina; eg er ekki kominn til þess að niðurbrjóta, heldur til þess að uppfylla;

því að sannlega segi eg yður: þangað til himinn og jörð líða undir lok, mun ekki einn bókstafur eða eitt stafstrik lögmálsins undir lok líða, uns það alt er komið fram.

Hver sem því brýtur eitt hið minsta af boðorðum þessum, og kennir mönnunum þannig, hann mun verða kallaður minstur í ríki himnanna; en hver sem breytir eftir þeim og kennir þau, hann mun kallaður verða mikill í ríki himnanna.

Því eg segi yður, að ef réttlæti yðar tekur ekki fram réttlæti fræðimannanna og Faríseanna, komist þér alls ekki inn í ríki himnanna.

Þér hafið heyrt, að sagt var við forfeðurna: Þú skalt ekki morð fremja, en hver sem morð fremur, verður sekur fyrir dóminum;

en eg segi yður, að hver sem reiðist bróður sínum, er sekur fyrir dóminum; og hver sem segir við bróður sinn: Raka! verður sekur fyrir ráðinu; en hver sem segir: Þú afglapi! verður sekur Gehenna-eldsins.

Ef þú því ert að bera gáfu þína fram á altarið, og þú minnist þess þar, að bróðir þinn hefir eitthvað á móti þér,

þá skil gáfu þína þar eftir fyrir framan altarið og far burt, sæstu fyrst við bróður þinn, og kom síðan og ber fram gáfu þína.

Vertu skjótur til sætta við mótstöðumann þinn, meðan þú ert enn á veginum með honum, svo að mótstöðumaðurinn selji þig eigi dómaranum í hendur, og dómarinn selji þig þjóninum í hendur, og þér verði varpað í fangelsi.

Sannlega segi eg þér, að þú munt alls ekki komast út þaðan, fyr en þú hefir borgað hinn síðasta eyri.

Þér hafið heyrt, að sagt var: Þú skalt ekki hórdóm drýgja;

en eg segi yður, að hver sem lítur á konu með girndarhug, hefir þegar drýgt hór með henni í hjarta sínu.

Ef hægra auga þitt hneykslar þig, þá ríf það út og kasta því frá þér, því að gagnlegt er þér, að einn lima þinna tortímist, og ekki verði öllum líkama þínum kastað í Gehenna.

Og ef hægri hönd þín hneykslar þig, þá sníð hana af og kasta frá þér, því að gagnlegt er þér, að einn lima þinna tortímist, og ekki lendi allur líkami þinn í Gehenna.

Það er einnig sagt: Hver sem skilur við konu sína, skal gefa henni skilnaðarskrá.

En eg segi yður, að hver sem skilur við konu sína, nema fyrir hórsök, verður þess valdandi, að hún drýgir hór; og hver sem gengur að eiga fráskilda konu, drýgir hór.

Enn hafið þér heyrt, að sagt var við forfeðurna: Þú skalt ekki vinna rangan eið, en þú skalt halda eiða þína við Drottin.

En eg segi yður, að þér eigið alls ekki að sverja, hvorki við himininn, því að hann er hásæti Guðs,

né við jörðina, því að hún er skör fóta hans, ekki heldur við Jerúsalem, því að hún er borg hins mikla konungs;

ekki máttu heldur sverja við höfuð þitt, því að þú getur ekki gjört eitt hár hvítt eða svart.

En ræða yðar skal vera: já, já; nei, nei; en það sem er umfram þetta, er af hinu vonda.

Þér hafið heyrt, að sagt var: Auga fyrir auga og tönn fyrir tönn.

En eg segi yður: Þér skuluð ekki rísa gegn meingjörðamanninum, en slái einhver þig á hægri kinn þína, þá snú þú einnig hinni að honum.

Og við þann, sem vill lögsækja þig og taka kyrtil þinn, slepp og við hann yfirhöfninni.

Og neyði einhver þig með sér eina mílu, þá far með honum tvær.

Gef þeim sem biður þig, og snú ekki bakinu við þeim, sem vill fá lán hjá þér.

Þér hafið heyrt, að sagt var: Þú skalt elska náunga þinn og hata óvin þinn.

En eg segi yður: Elskið óvini yðar, og biðjið fyrir þeim, sem ofsækja yður,

til þess að þér verðið börn föður yðar, sem er á himnum; því að hann lætur sól sína renna upp yfir vonda og góða og rigna yfir réttláta og rangláta.

Því að ef þér elskið þá, sem yður elska, hvaða laun öðlist þér þá? Gjöra ekki jafnvel tollheimtumennirnir hið sama?

Og ef þér heilsið aðeins bræðrum yðar, hvað frábært gjörið þér þá? Gjöra ekki jafnvel heiðingjarnir hið sama?

Verið þér því fullkomnir, eins og yðar himneski faðir er fullkominn.