Þá talaði Jesús til mannfjöldans og lærisveina sinna og sagði:
Á stóli Móse sitja fræðimennirnir og Farísearnir;
alt, sem þeir segja yður, skuluð þér því gjöra og halda, en eftir verkum þeirra skuluð þér eigi breyta; því að þeir segja það, en gjöra það eigi.
Og þeir binda þungar byrðar og lítt bærar, og leggja mönnum þær á herðar, en sjálfir vilja þeir ekki snerta þær með fingri sínum.
En öll sín verk gjöra þeir, til þess að sýnast fyrir mönnum, því að þeir gjöra minnisborða sína breiða og stækka skúfana.
Og þeir hafa mætur á helsta sætinu í veislunum og efstu sætunum í samkundunum
og að láta heilsa sér á torgum, og að vera nefndir »rabbí« af mönnum.
En þér skuluð eigi láta kalla yður »rabbí«, því að einn er yðar meistari; en þér allir eruð bræður.
Og þér skuluð eigi kalla neinn föður yðar á jörðunni; því að einn er faðir yðar, hann sem er á himnum.
Eigi skuluð þér heldur láta yður leiðtoga kalla; því að einn er leiðtogi yðar, Kristur.
Sá sem er yðar mestur, skal vera þjónn yðar.
En hver sá er upp hefur sjálfan sig, mun niðurlægjast, og hver sá er niðurlægir sjálfan sig, mun upp hafinn verða.
En vei yður, fræðimenn og Farísear, þér hræsnarar, að þér lokið ríki himnanna fyrir mönnunum; því að þér gangið þar eigi inn, og leyfið eigi heldur þeim, er vilja ganga inn, inn að komast.
Vei yður, fræðimenn og farísear, hræsnarar, því að þér etið upp hús ekkna og flytjið langar bænir að yfirskini; fyrir það munuð þér fá því þyngri dóm.
Vei yður, fræðimenn og Farísear, þér hræsnarar, því að þér farið um láð og lög, til þess að ávinna einn trúskifting, og þegar hann er orðinn það, gjörið þér hann að hálfu meira Gehenna-barni en þér sjálfir eruð.
Vei yður, blindir leiðtogar, er segið: Hver sem sver við musterið, það er markleysa; en hver sem sver við musteris-gullið, hann er skuldbundinn.
Þér heimskir og blindir, því að hvort er meira: gullið eða musterið, sem helgar gullið?
Og: Hver sem sver við altarið, það er markleysa, en hver sem sver við fórnargjöfina, sem á því er, hann er skuldbundinn.
Þér blindir, því að hvort er meira: fórnargjöfin eða altarið, sem helgar fórnargjöfina?
Hver sem því sver við altarið, hann sver við það og við alt, sem á því er.
Og hver sem sver við musterið, hann sver við það og við hann, sem í því býr.
Og hver sem sver við himininn, hann sver við hásæti Guðs og við hann, sem í því situr.
Vei yður, fræðimenn og Farísear, þér hræsnarar, sem gjaldið tíund af myntu, anís og kúmeni, og skeytið eigi um það, sem mikilvægara er í lögmálinu: réttvísina og miskunnsemina og trúmenskuna. En þetta bar að gjöra og hitt eigi ógjört að láta.
Þér blindir leiðtogar, sem síið mýfluguna, en svelgið úlfaldann!
Vei yður, fræðimenn og Farísear, þér hræsnarar, því að þér hreinsið bikarinn og diskinn að utan, en að innan eru þeir fullir ráns og ofneyslu.
Þú blindi Farísei, hreinsaðu fyrst bikarinn og diskinn að innan, til þess að hann verði og hreinn að utan.
Vei yður, fræðimenn og Farísear, þér hræsnarar, því að þér líkist kölkuðum gröfum, sem að utan líta fagurlega út, en eru að innan fullar af dauðra manna beinum og hvers konar óhreinindum.
Þannig sýnist þér og hið ytra réttlátir fyrir mönnum, en hið innra eruð þér fullir hræsni og rangsleitni.
Vei yður, fræðimenn og Farísear, þér hræsnarar, því að þér byggið upp legstaði spámannanna og skreytið leiði hinna réttlátu og segið:
Ef vér hefðum lifað á dögum feðra vorra, hefðum vér eigi verið samlagsmenn þeirra um blóð spámannanna.
Þannig berið þér þá sjálfum yður vitni, að þér séuð synir þeirra, er drápu spámennina.
Fyllið þá og mæli feðra yðar.
Þér höggormar, þér nöðru-afkvæmi, hvernig ættuð þér að geta umflúið dóm Gehenna?
Þess vegna sjá, eg sendi til yðar spámenn og spekinga og fræðimenn; nokkura þeirra munuð þér lífláta og krossfesta, og nokkura þeirra munuð þér húðstrýkja í samkundum yðar og ofsækja frá einni borg til annarrar;
til þess að yfir yður komi alt réttlátt blóð, sem úthelt hefir verið á jörðunni, frá blóði Abels hins réttláta alt til blóðs Sakaría Barakíasonar, sem þér drápuð á milli musterisins og altarisins.
Sannlega segi eg yður: alt mun þetta koma yfir þessa kynslóð.
Jerúsalem, Jerúsalem, þú sem líflætur spámennina og grýtir þá, sem sendir eru til þín, hversu oft hefi eg viljað saman safna börnum þínum, eins og þegar hæna safnar ungum sínum undir vængi sér; og þér vilduð það ekki.
Sjá, hús yðar skal yður í eyði eftir skilið verða.
Því að eg segi yður: þér munuð alls eigi sjá mig héðan af, þangað til þér segið: Blessaður sé sá, er kemur í nafni Drottins.
Vers úr Vúlgötunni; ekki í frumtexta þýðingarinnar frá 1908.