Og hann gekk aftur inn í samkunduhúsið, og var þar maður, er hafði visnaða hönd.
Og þeir höfðu gætur á honum, hvort hann mundi lækna hann á hvíldardegi, til þess að þeir gætu kært hann.
Og hann segir við manninn, er visnu höndina hafði: Gakk hér fram!
Og hann segir við þá: Hvort er leyfilegt á hvíldardegi gott að gjöra eða gjöra ilt, að bjarga lífi eða deyða? En þeir þögðu.
Og hann rendi augum yfir þá með reiði, angraður yfir harðúð hjartna þeirra, og segir við manninn: Rétt fram hönd þína! Og hann rétti hana fram, og hönd hans varð aftur heil.
En Farísearnir gengu út, og gjörðu þegar ásamt mönnum Heródesar ráð sín gegn honum, hvernig þeir fengju ráðið hann af dögum.
Og Jesús fór með lærisveinum sínum út að vatninu, og mikill fjöldi úr Galíleu fór á eftir, og frá Júdeu
og frá Jerúsalem og frá Ídúmeu og handan yfir Jórdan; og úr bygðum Týrusar og Sídonar kom til hans mikill fjöldi, er þeir heyrðu, hve mikil verk hann gjörði.
Og hann sagði við lærisveina sína, að smábátur skyldi vera til taks handa sér vegna mannfjöldans, til þess að þeir þrengdu eigi að honum;
því að hann læknaði marga, svo að allir þustu að honum, þeir er plágur höfðu, til að snerta hann.
Og hve nær sem hinir óhreinu andar sáu hann, féllu þeir fram fyrir honum, og æptu segjandi: Þú ert sonur Guðs.
Og hann bauð þeim harðlega, að þeir skyldu eigi gjöra hann kunnan.
Og hann gengur upp á fjallið, og kallar til sín þá, er hann sjálfur vildi, og þeir fóru til hans.
Og hann skipaði tólf, að þeir skyldu vera með honum, og til þess að hann mætti senda þá frá sér að prédika
og hafa vald til að reka út illa anda; —
og Símoni gaf hann nafnið Pétur, —
og Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður Jakobs, — og hann gaf þeim báðum nafnið Boanerges, það þýðir þrumusynir; —
og Andrés og Filippus og Bartólómeus og Matteus og Tómas og Jakob Alfeusson og Taddeus og Símon Kananea,
og Júdas Ískaríot, þann hinn sama, er sveik hann.
Og hann kemur heim, og mannfjöldinn kemur aftur saman, svo að þeir gátu ekki einu sinni matast.
Og er vinir hans heyrðu það, gengu þeir út til að taka hann, því að þeir sögðu: Hann er ekki með sjálfum sér.
En fræðimennirnir, er komnir voru ofan frá Jerúsalem, sögðu: Hann hefir Beelsebúl, og með fulltingi foringja illu andanna rekur hann illu andana út.
Og hann kallaði þá til sín og talaði til þeirra í líkingum: Hvernig getur Satan rekið Satan út?
Og ef ríki er orðið sjálfu sér sundurþykt, þá fær ríki það eigi staðist;
og ef heimili er orðið sjálfu sér sundurþykt, þá mun heimili það eigi fá staðist.
Og ef Satan hefir risið upp á móti sjálfum sér, og er orðinn sundurþykkur, fær hann ekki staðist, heldur er úti um hann.
Nei, enginn getur farið inn í hús hins sterka, til að ræna föngum hans, nema hann áður bindi hinn sterka, og þá mun hann geta rænt hús hans.
Sannlega segi eg yður: allar syndir munu mannanna börnum fyrirgefnar verða, og lastmælin, svo mjög sem þeir kunna að lastmæla;
en hver, sem lastmælir gegn heilögum anda, fær eigi fyrirgefningu um aldur, heldur er hann sekur um eilífa synd; —
því að þeir sögðu: Hann hefir óhreinan anda.
Og móðir hans og bræður hans koma, og stóðu þau úti og sendu til hans og kölluðu á hann.
Og mannfjöldi sat í kring um hann; og þeir segja við hann: Sjá, móðir þín og bræður þínir eru úti og spyrja um þig.
Og hann svarar þeim og segir: Hver er móðir mín og bræður mínir?
Og er hann hafði rent augum yfir þá, er kring um hann sátu, segir hann: Sjá, hér er móðir mín og bræður mínir!
Því að hver sem gjörir vilja Guðs, sá er bróðir minn og systir og móðir.