Og er hann gekk út úr helgidóminum, segir einn af lærisveinum hans við hann: Meistari, líttu á, hvílíkir steinar og hvílík hús!
Og Jesús sagði við hann: Sér þú þessi miklu hús? Ekki mun hér verða skilinn eftir steinn yfir steini, er eigi verði rifinn niður.
Og er hann sat á Olíufjallinu gegnt helgidóminum, spurðu þeir Pétur og Jakob og Jóhannes og Andrés hann einslega:
Seg þú oss, hve nær mun þetta verða og hvert verður teiknið, er þetta alt á að fullkomnast?
En Jesús tók að segja þeim: Gætið þess, að enginn leiði yður í villu.
Margir munu koma í mínu nafni, segjandi: Það er eg, og marga munu þeir leiða í villu.
En er þér heyrið hernað og hernaðartíðindi, þá skelfist ekki; þetta hlýtur að koma fram; en ekki er enn kominn endirinn.
Því að þjóð mun rísa upp gegn þjóð og konungsríki gegn konungsríki; landskjálftar munu verða á ýmsum stöðum; hungursneyð mun verða; þetta er upphaf hörmunganna.
En gætið þér að sjálfum yður, því að menn munu framselja yður á ráðsamkomur, og í samkundum munuð þér barðir verða, og mín vegna munuð þér færðir verða fyrir landshöfðingja og konunga, þeim til vitnisburðar.
Og fagnaðarerindið verður fyrst að vera prédikað öllum þjóðum.
Og er þeir fara með yður til að framselja yður, þá verið ekki áhyggjufullir fyrir fram um það, hvað þér eigið að tala, heldur talið það, sem yður verður gefið á þeirri sömu stundu; því að það eruð ekki þér sem talið, heldur heilagur andi.
Og bróðir mun framselja bróður sinn til dauða, og faðir barn sitt; og börn munu rísa gegn foreldrum sínum og valda þeim dauða.
Og þér munuð verða hataðir af öllum vegna nafns míns; en sá sem stöðugur stendur alt til enda, hann mun hólpinn verða.
En er þér sjáið viðurstygð eyðingarinnar standa þar, er ekki skyldi — lesarinn athugi það, — þá flýi þeir, sem eru í Júdeu, til fjallanna.
En sá, sem er uppi á þakinu, fari ekki ofan, né gangi inn, til að sækja eitthvað úr húsi sínu.
Og sá sem er úti á akri, hann snúi ekki aftur, til að taka yfirhöfn sína.
En vei þeim, sem þungaðar eru, og þeim, sem börn hafa á brjósti, á þeim dögum.
En biðjið, að það verði ekki um vetur;
því að þá daga mun verða slík þrenging, að engin hefir þvílík verið frá upphafi sköpunar, er Guð skapaði, alt til þessa, og mun eigi verða.
Og ef Drottinn hefði eigi stytt þá daga, hefði ekkert hold komist af; en sakir hinna útvöldu, er hann hefir útvalið, hefir hann stytt dagana.
Og ef einhver þá segir við yður: Sjá, hér er Kristur, eða sjá, þar, þá trúið ekki.
Því að upp munu rísa falskristar og falsspámenn, og þeir munu gjöra tákn og undur, til að leiða afvega, ef verða mætti, hina útvöldu.
En hafið gætur á, sjá, eg hefi sagt yður alt fyrir.
En á þeim dögum, eftir þessa þrenging, mun sólin sortna og tunglið eigi gefa skin sitt;
og stjörnurnar munu hrapa af himni, og kraftarnir, sem eru í himnunum, munu bifast.
Og þá munu menn sjá mannsins son komandi í skýjum með miklum mætti og dýrð.
Og þá mun hann senda út englana, og hann mun safna saman sínum útvöldum frá áttunum fjórum, frá endimörkum jarðar til endimarka himins.
En nemið líkinguna af fíkjutrénu: þegar greinin á því er orðin mjúk og fer að skjóta út laufum, þá vitið þér að sumarið er í nánd.
Þannig skuluð þér og vita, að þá er þér sjáið þetta koma fram, er hann í nánd, fyrir dyrum.
Sannlega segi eg yður: þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, áður en þetta alt kemur fram.
Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu ekki undir lok líða.
En um þann dag eða þá stund veit enginn, ekki einu sinni englarnir á himni, né sonurinn, heldur aðeins faðirinn.
Gætið yðar, vakið og biðjið, því að þér vitið ekki, hve nær tíminn er kominn.
Svo sem maður, er dvelst erlendis, hefir yfirgefið hús sitt og falið þjónum sínum umráðin, hverjum sitt verk, og hefir lagt fyrir dyravörðinn að vaka, —
þá vakið, því að þér vitið ekki, hve nær húsbóndinn kemur, hvort að kveldi eða um miðnætti, eða um hanagal, eða að morgni,
að hann hitti yður ekki sofandi, er hann kemur skyndilega.
En það sem eg segi yður, það segi eg öllum: vakið!