Og hann tók sig upp þaðan og kemur í Júdeubygðir og hinumegin Jórdanar, og fjöldi fólks kemur aftur saman til hans, og kendi hann þeim enn, eins og hann var vanur.
Og Farísear komu og spurðu hann, hvort manni væri leyfilegt að skilja við konu sína, og voru þeir að freista hans.
En hann svaraði og sagði við þá: Hvað hefir Móse boðið yður?
En þeir sögðu: Móse leyfði að rita skilnaðarskrá og skilja við hana.
En Jesús sagði við þá: Vegna hjartaharðúðar yðar ritaði hann yður þetta boðorð;
en frá upphafi sköpunar gjörði hann þau karl og konu.
Fyrir því skal maður yfirgefa föður sinn og móður, og búa við eiginkonu sína;
og þau tvö skulu verða eitt hold. Þannig eru þau ekki framar tvö, heldur eitt hold.
Það sem Guð því hefir tengt saman, má eigi maður sundur skilja.
Og inni í húsinu spurðu lærisveinarnir hann aftur um þetta.
Og hann segir við þá: Hver sem segir skilið við konu sína og gengur að eiga aðra, hann drýgir hór gegn henni;
og ef hún skilur við mann sinn og giftist öðrum, þá drýgir hún hór.
Og menn færðu börn til hans, til þess að hann skyldi snerta þau, en lærisveinarnir ávítuðu þá.
En er Jesús sá það, gramdist honum það og hann sagði við þá: Leyfið börnunum að koma til mín og bannið þeim það ekki, því að slíkra er guðsríkið.
Sannlega segi eg yður: hver sem ekki meðtekur guðsríkið eins og barn, mun alls eigi inn í það koma.
Og hann tók þau sér í fang, lagði hendur yfir þau og blessaði þau.
Og er hann var kominn út á veginn, kom maður hlaupandi, féll á kné fyrir honum og spurði hann: Góði meistari, hvað á eg að gjöra, til þess að eg erfi eilíft líf?
En Jesús sagði við hann: Hví kallar þú mig góðan? Enginn er góður, nema einn, það er Guð.
Þú þekkir boðorðin: Þú skalt ekki morð fremja; þú skalt ekki drýgja hór; þá skalt ekki stela; þá skalt ekki bera ljúgvitni; þú skalt ekki féfletta; heiðra föður þinn og móður
En hann sagði við hann: Meistari, alls þessa hefi eg gætt frá æsku minni.
En Jesús horfði á hann og fékk ást á honum og sagði við hann: Eins er þér vant; far þú og sel allar eigur þínar og gef fátækum, og munt þú fjársjóð eiga á himni; og kom og fylg mér.
En hann varð dapur í bragði við þetta orð og fór burt hryggur, því að hann átti miklar eignir.
Og Jesús leit í kring um sig og segir við lærisveina sína: Hversu torvelt mun verða fyrir þá sem auðæfin hafa, að ganga inn í guðsríkið?
En lærisveinarnir urðu forviða við orð hans, en Jesús tók aftur til máls og segir við þá: Börn mín, hversu torvelt er fyrir þá, sem treysta auðæfunum, að ganga inn í guðsríkið.
Auðveldara er fyrir úlfaldann að ganga í gegnum nálaraugað en fyrir ríkan mann að ganga inn í guðsríkið.
En þeir urðu öldungis forviða og sögðu við hann: Hver getur þá orðið hólpinn?
Jesús horfði á þá og segir: Fyrir mönnum er það ómögulegt, en ekki fyrir Guði; því að alt er mögulegt fyrir Guði.
Pétur tók til máls og segir við hann: Sjá, vér höfum yfirgefið alt og fylgt þér.
Jesús sagði: Sannlega segi eg yður, enginn er sá, er hefir yfirgefið heimili, eða bræður eða systur, eða móður eða föður, eða börn eða akra, vegna mín og vegna fagnaðarerindisins,
að ekki fái hann hundraðfalt, nú á þessum tíma heimili og bræður og systur og mæður og börn og akra, ásamt ofsóknum, og í hinum komandi heimi eilíft líf.
En margir þeir, er fyrstir eru, skulu verða síðastir, og hinir síðustu fyrstir.
En þeir voru á leiðinni upp til Jerúsalem, og Jesús gekk á undan þeim, og þeir voru utan við sig; og þeir, sem fylgdust með, voru hræddir; og hann tók aftur til sín þá tólf og fór að segja þeim, hvað fram við sig ætti að koma:
Sjá, vér förum upp til Jerúsalem; og mannsins sonur mun verða framseldur æðstu prestunum og fræðimönnunum, og þeir munu dæma hann til dauða, og framselja hann heiðingjunum.
Og þeir munu hæða hann, og þeir munu hrækja á hann og þeir munu húðstrýkja hann og deyða, og eftir þrjá daga mun hann upp rísa.
Þá ganga þeir til hans Jakob og Jóhannes, synir Sebedeusar, og segja við hann: Meistari, okkur langar til að þú gjörir fyrir okkur það, sem við ætlum að biðja um.
En hann sagði við þá: Hvað viljið þið að eg gjöri fyrir ykkur?
En þeir sögðu við hann: Veit okkur, að við fáum að sitja annar til hægri handar þér og annar til vinstri handar í dýrð þinni.
En Jesús sagði við þá: Þið vitið ekki, hvers þið biðjið; getið þið drukkið bikarinn, sem eg drekk, eða skírst þeirri skírn, sem eg skírist?
En þeir sögðu við hann: Það getum við. En Jesús sagði við þá: Bikarinn, sem eg drekk, munuð þið drekka, og þið munuð skírast þeirri skírn, sem eg skírist;
en að sitja mér til hægri handar eða vinstri handar, er ekki mitt að veita, heldur veitist það þeim, sem það er fyrirbúið.
Og er þeir tíu heyrðu þetta, vaknaði hjá þeim gremja við Jakob og Jóhannes.
Og Jesús kallaði þá til sín og segir við þá: Þér vitið, að þeir, sem talið er að ríki yfir þjóðunum, drotna yfir þeim, og höfðingjar þeirra láta þá kenna á valdi sínu;
en eigi er því svo farið yðar á meðal, en sérhver sá, er vill verða mikill yðar á meðal, hann skal vera þjónn yðar;
og sérhver sá, er vill yðar á meðal vera fremstur, hann skal vera allra þræll.
Því að mannsins sonur er ekki heldur kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til þess að þjóna og til þess að gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga.
Og þeir koma til Jeríkó. Og þegar hann fór út úr Jeríkó og lærisveinar hans og mikill mannfjöldi, sat Bartímeus, sonur Tímeusar, blindur beiningamaður við veginn.
Og er hann heyrði, að það var Jesús frá Nazaret, tók hann að hrópa og segja: Jesú, sonur Davíðs, miskunna þú mér!
Og margir höstuðu á hann, til þess að hann skyldi þegja, en hann hrópaði því meir: Sonur Davíðs, miskunna þú mér!
Og Jesús nam staðar og sagði: Kallið á hann. Og þeir kalla á blinda manninn og segja við hann: Vertu hughraustur, stattu upp, hann kallar á þig.
En hann kastaði frá sér yfirhöfn sinni, stökk á fætur og kom til Jesú.
Og Jesús svaraði honum og sagði: Hvað viltu að eg gjöri við þig? Og blindi maðurinn sagði við hann: Rabbúní, það, að eg fái aftur sjón mína.
En Jesús sagði við hann: Far þú leiðar þinnar, trú þín hefir gjört þig heilan. Og jafnskjótt fékk hann aftur sjónina og fylgdi honum áleiðis.