En á fimtánda stjórnarári Tíberíusar keisara, þegar Pontíus Pílatus hafði völd í Júdeu og Heródes var fjórðungsstjóri í Galíleu, en Filippus bróðir hans fjórðungsstjóri í héraði Ítúreu og Trakónítis, og Lýsanías fjórðungsstjóri í Abílene,
í æðstaprests-tíð Annasar og Kaífasar, kom orð Guðs til Jóhannesar Sakaríasonar í óbygðinni.
Og hann kom í alt bygðarlagið við Jórdan, prédikandi iðrunarskírn til syndafyrirgefningar,
eins og ritað er í bókinni, er inniheldur orð Jesaja spámanns: Rödd manns, er hrópar í óbygðinni: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans.
Sérhver lægð skal fylllast upp, og sérhver hæð og hóll skal lækka; krókarnir skulu verða beinir og ójöfnurnar skulu verða að sléttum götum;
og alt hold mun sjá hjálpræði Guðs.
Hann sagði því við mannfjöldann, sem fór út, til að skírast af honum: Þér nöðru-afkvæmi, hver kendi yður að flýja undan komandi reiði?
Berið því ávexti samboðna iðruninni, og farið ekki að segja með sjálfum yður: Vér eigum Abraham að föður; því eg segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum.
En öxin er og þegar lögð að rót trjánna; verður þá sérhvert tré, sem ekki ber góðan ávöxt, upphöggið og því kastað í eld.
Og mannfjöldinn spurði hann og sagði: Hvað eigum vér þá að gjöra?
En hann svaraði og sagði við þá: Sá sem hefir tvo kyrtla, skifti milli sín og þess, sem engan hefir; og sá, sem matföng hefir, fari eins að.
En jafnvel tollheimtumenn komu til að skírast, og þeir sögðu við hann: Meistari, hvað eigum vér að gjöra?
En hann sagði við þá: Krefjist ekki meira en yður er boðið.
En hermenn spurðu hann einnig og sögðu: Og vér, hvað eigum vér að gjöra? Og hann sagði við þá: Kúgið ekki né svíkið fé út úr neinum, og látið yður nægja mála yðar.
En þegar nú eftirvænting var vöknuð hjá lýðnum, og allir voru að hugsa í hjörtum sínum um Jóhannes, hvort hann kynni ekki að vera Kristur,
svaraði Jóhannes og sagði við alla: Eg skíri yður að vísu með vatni, en sá kemur, sem mér er mátkari, og er eg ekki verður að leysa skóþveng hans; hann mun skíra yður með heilögum anda og eldi;
varpskófla hans er í hendi honum, til þess að hann gjörhreinsi láfa sinn og safni hveitinu í hlöðu sína, en hismið mun hann brenna í óslökkvandi eldi.
Og með mörgum öðrum áminningum boðaði hann lýðnum fagnaðarerindið.
En er Heródes fjórðungsstjóri var ávítaður af honum vegna Heródíasar, konu bróður hans, og fyrir alt hið illa, sem Heródes hafði gjört,
bætti hann einnig því við alt, að hann varpaði Jóhannesi í fangelsi.
En þegar allur lýðurinn var skírður, bar svo við, er Jesús hafði einnig verið skírður og var að gjöra bæn sína, að himininn opnaðist,
og heilagur andi steig niður yfir hann í líkamlegri mynd, eins og dúfa, og rödd kom af himni: Þú ert sonur minn hinn elskaði, á þér hefi eg velþóknun.
Og sjálfur var Jesús hér um bil þrítugur að aldri, þegar hann byrjaði, og var, eftir því sem haldið var, sonur Jósefs, sonar Elí,
sonar Mattats, sonar Leví, sonar Melkí, sonar Jannaí, sonar Jósefs,
sonar Mattatías, sonar Amos, sonar Naúms, sonar Eslí, sonar Naggaí,
sonar Maats, sonar Mattatías, sonar Semeíns, sonar Jóseks, sonar Jóda,
sonar Jóhanans, sonar Hresa, sonar Serúbabels, sonar Sealtíels, sonar Nerí,
sonar Melkí, sonar Addí, sonar Kósams, sonar Elmadams, sonar Ers,
sonar Jesú, sonar Elíesers, sonar Jóríms, sonar Mattats, sonar Leví,
sonar Símeons, sonar Júda, sonar Jósefs, sonar Jónams, sonar Eljakíms,
sonar Melea, sonar Menna, sonar Mattata, sonar Natans, sonar Davíðs,
sonar Ísaí, sonar Óbeðs, sonar Bóas, sonar Salmons, sonar Nahsons,
sonar Ammínadabs, sonar Arní, sonar Esroms, sonar Perez, sonar Júda,
sonar Jakobs, sonar Ísaks, sonar Abrahams, sonar Tara, sonar Nakórs,
sonar Serúks, sonar Rehú, sonar Peleks, sonar Ebers, sonar Sela,
sonar Kenans, sonar Arpaksads, sonar Sems, sonar Nóa, sonar Lameks,
sonar Metúsala, sonar Enoks, sonar Jareds, sonar Mahalalels, sonar Kenans,
sonar Enos, sonar Sets, sonar Adams, sonar Guðs.